Public Work Programs Use as Active Employment Policy: Tokat Province Survey

Öz

Unemployment is one of the most important social problems to be solved. It is seen that the implementation of active employment policies (AEP) has become the foreground in order to increase employment and to reduce unemployment worldwide. Public work programs (PWP) are also one of the active employment policies in Turkey to improve the qualifications of the workforce, increase employability and reduce unemployment. In this study, the effects of the PWP were researched on the unemployment problem, in Tokat province. The research is based on a questionnaire survey conducted by face to face interview with 283 people who participated in PWP projects implemented in Tokat center and sampling method was easily selected. According to findings, it has been determined that the effects of PWP applied to increase employment and to reduce unemployment is very weak, it is limited, it cannot reach its purpose, it has negative consequences such as substitution, carousel effects. The success of the PWP in the struggle against unemployment depends on its implementation with macroeconomic policies and other AEP practices and macroeconomic policies that will ensure that the economy create sufficiently jobs.

Anahtar Kelimeler

• Unemployment,Active Employment Policies,Public Work Programs,Substitution Effect,Tokat

Aktif İstihdam Politikası Olarak Toplum Yararına Programlar: Tokat İli Araştırması

Öz

İşsizlik, çözüm bekleyen en önemli sosyal sorunlardan birisidir. Dünya genelinde istihdamın artırılması, işsizliğin azaltılması amacıyla aktif istihdam politikaları (AİP) uygulamalarının ön plana çıktığı görülmektedir. Toplum yararına programlar (TYP), Türkiye’de de işgücünün niteliklerini geliştirmek, istihdam edilebilirliklerini arttırmak ve işsizliğini azaltmak amacıyla yürürlüğe konulan aktif istihdam politikalarından birisidir. Bu çalışmada, AİP kapsamında uygulanan TYP’nin işsizlik sorununun çözümünde etkileri Tokat ilinde incelenmiştir. Araştırma, Tokat merkezde uygulanan TYP projelerine katılan ve kolayda örnekleme yöntemi seçilen 283 kişiyle yüz yüze görüşme yöntemiyle gerçekleştirilen anket çalışmasına dayanmaktadır. Araştırma bulgularına göre Tokat’da istihdamı arttırmaya, işsizliği azaltmaya yönelik olarak uygulanan TYP’nin etkisinin çok zayıf,-sınırlı olduğu, amacına ulaşamadığı, ikame, atlıkarınca etkileri gibi olumsuz sonuçlar ortaya çıkardığı tespit edilmiştir. TYP’nin işsizlikle mücadeledeki başarısı, diğer AİP uygulamalarıyla ve ekonomide yeterince açık işlerin yaratılmasını sağlayacak makro-ekonomik politikalarla birlikte uygulanmasına bağlıdır.

Anahtar Kelimeler

• İşsizlik,Aktif İstihdam Politikaları,Toplum Yararına Programlar,İkame Etkisi,Tokat

Kaynakça

1. Auer, P., Efendioğlu, Ü. & Leschke, J. (2005). Active Labour Market Policies Around The World. Coping With The Consequences Of Globalization, Geneva: ILO.
2. Betcherman, G., Olivas, K.& Dar, A. (2004). Impacts of Active Labor Market Programs:New Evidence from Evaluations with Particular Attention to Developing and Transition Countries. Social Protection Discussion Paper Series, No:0402, World Bank.
3. Biçerli, M. K. (2005). Aktif İstihdam Politikaları İşsizliği Azalır mı?, Çimento İşverenleri Dergisi, 19(6), 1-15.
4. Biçerli, M. K. (2009). Çalışma Ekonomisi. İstanbul: Beta.
5. Boone, J. & Ours, J. C. V. (2009). Bringing Unemployed Back to Work: Effective Active Labor Market Policies. De Economist, 157(3), 293-313.
6. Brodsky, M. M. (2000). Public Service Employment Programs in Selected OECD Countries. Monthly Labor Review, 113(10), October, 31-41.
7. Brown, JG. & Koettl, J. (2015). Active Labor Market Programs-Employment Gain or Fiscal Drain? IZA Journal of Labor Economics, June, 26.
8. Card, D., Kluve, J. & Weber, A. (2010). Active Labour Market Policy Evaluations: A Meta-Analysis. NBER Working Paper Series, WP 16173.

9. Crisp, R. & Fletcher, D. R. (2008). A Comparative Review of Workfare Programmes in the United States, Canada and Australia. Department for Work and Pensions Research Report, No: 533.
10. Dar, A. &Tzannatos, Z. (1999). Active Labor Markets Programs: A Review of The Evidence from Evaluations. Social Protection Department Working Paper, Washington: World Bank.
11. Dejardin, A. K. (1996). Public Woks Programmes, A Strategy for Poverty Alleviation: The Gender Dimension. Development and Technical Cooperation Depertmant, Issues in Development Discussion Paper, No:10, Geneva: ILO.
12. Eyüboğlu, A., Özar, Ş. ve Tanrıöver, H. T. (2000). Kentlerde Kadınların İş Yaşamına Katılım Sorunlarının Sosyo-Ekonomik ve Kültürel Boyutları. Ankara: KSSGM.
13. Fay, Robert G. (1996). Enhancing the Effectiveness of Active Labour Market Policies: Evidence from Program Evaluations in OECD Countries. OECD Labour Market and Social Policy Occasional Papers, No.18, Paris.
14. Gün, S. (2013). Toplum Yararına Çalışma Programı: İşsizlikte Mücadelede Yeni Bir Yöntem mi?. Sosyal Güvenlik Dergisi, 3 (2), 76-95.
15. Gürsel, S., Levent, H., Taştı, E., Yörükoğlu, A., Erçevik, A. S. ve Tercan P. (2002). Türkiye’de İşgücü Piyasası ve İşsizlik. İstanbul: TÜSİAD.
16. Hinton, E. (2012). The Social and Political Significance of Workfare in the United Kingdom: A Normative Human Rights Critique. (Unpublished master thesis), School of Advanced Study, University of London.
17. İŞKUR, (2009a). Türkiye İş Kurumu İşlemler El Kitabı.
18. İŞKUR, (2009b). İŞKUR 2009 Faaliyet Raporu.
19. İŞKUR, (2010a). İŞKUR 2010 Faaliyet Raporu.
20. İŞKUR, (2010b). Tokat İşgücü Piyasası Araştırma Raporu 2010.
21. İŞKUR, (2011a). İŞKUR 2011 Faaliyet Raporu.
22. İŞKUR, (2011b).Tokat İşgücü Piyasası Araştırma Raporu 2011.
23. İŞKUR, (2012a). İŞKUR 2012 Faaliyet Raporu.
24. İŞKUR, (2012b).Tokat İşgücü Piyasası Araştırma Raporu 2012.
25. İŞKUR, (2013a). İŞKUR 2013 Faaliyet Raporu.
26. İŞKUR, (2013b). Tokat İşgücü Piyasası Araştırma Raporu 2013.
27. İŞKUR, (2014a). Aktif İşgücü Hizmetleri Yönetmeliği.
28. İŞKUR, (2014b). İŞKUR 2014 Faaliyet Raporu.
29. İŞKUR, (2014c). Tokat İşgücü Piyasası Araştırma Raporu 2014.
30. İŞKUR, (2015a). İl İstihdam ve Mesleki Eğitim Kurulları 2015 Yılı Faaliyet Raporu.
31. İŞKUR, (2015b). İŞKUR 2015 Faaliyet Raporu.
32. İŞKUR, (2015c). Tokat İşgücü Piyasası Araştırma Raporu 2015.
33. Kapar, R. (2005). Sosyal Korumanın İşgücü Piyasasına Etkisi. No:17, İstanbul: Birleşik Metal-İş Yayınları.
34. KEİG, (2013). Genelgenin Ardından İstihdamda Kadının Durumu Araştırması:12 İlde Kadın İstihdamını Artırma ve Fırsat Eşitliği Sağlama Politika Sonuçlarının Değerlendirilmesi. İstanbul: KEİG.
35. Kluve, J. (2014). Active Labour Market Policies with a Focus on Youth. European Training Foundation, http://abdigm.meb.gov.tr/projeler/ois/egitim/017.pdf
36. Kluve, J. (2016). A Review of the effectiveness of Active Labour Market Pragrammes with a focus on Latin America and the Caribbean. Research Department working Paper, No.9, Geneva: ILO.
37. Köksel, B. ve Fisunoğlu, H. M.(2013). Türkiye’de İşsizlik ve İstihdam Politika Önerileri. (Ed: H. Atik). Cihan Dura’ya Armağan, 2000’li Yıllarda Türkiye Ekonomisi: Yapısal Dönüşümler, Ana Sorunlar ve Çözüme Dönük Politika Önerileri, Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık, 23-47.
38. Martin, J. P. (2015). Activation and Active Labour Market Policies in OECD Countries: Stylized Facts and Evidence on their Effectiveness. IZA Policy Paper, No. 84.
39. Martin, J. P.& Grubb, D. (2001). What Works and Whom: A Review of OECD Countries Experiences with Active Labour Market Policies, Swedish Economic Policy Review, 8 (2), 9-56.
40. Meager, N.& Evans, C. (1998). The Evaluation of Active Labour Market Measures for the Long-Term Unemployed., Employment and Training Papers, ILO, 16.
41. Nie, J. & Struby, E. (2011). Would Active Labor Market Policies Help Combat High U.S. Unemployment?. Economic Review, 96 (3), 35-69.
42. Önder, N. (2013). Türkiye’de Kadın İşgücünün Görünüm. ÇSGB Çalışma Dünyası Dergisi,1(1), 35-61.
43. Özkaplan, N. (2010). Türkiye İşgücü Piyasasının Dönüşümü (1980-2007), Serdaroğlu, U. (Ed.), İktisat ve Toplumsal Cinsiyet. Ankara: Efil Yayınevi, 301-361.
44. Sanal, M.E. (2014). Bir Aktif İstihdam Politikası Olarak TYÇP’nın Edirne İlinde 2009-2011 Yılları Arasındaki Uygulaması ve Programlar Bitmeden Ayrılan Katılımcılara Yönelik Analiz. Sosyal Bilimler Metinleri, Namık Kemal Üniversitesi.
45. Sarıtaş-Eldem, C. T. (2015). Genç Kadın Emeği ve Sermaye Arasındaki Pazarlık: Devlet, Emek Piyasası ve Aile Bağlamında Bir İşsizlik Analizi. Fe Dergi, 7(1), 16-31.
46. Şahin, L. ve Yıldırım, K.(2015). On Dokuzuncu Yüzyıldan Günümüze Türkiye’de İşsizlikle Mücadele Politikalarının Gelişimi. Çalışma ve Toplum, 45(2), 111-152.
47. Tanzarn, N. & Gutierrez, M. T. (2015). Public Works Programs: A Strategy for Poverty Alleviation: The Gender Dimension Revisited in Employment-Intensive Investment Programmes in 30 Countries in Africa, Asia, Latin America and the Caribbean. Employment Sector, Employment Working Paper, No:194, Geneva: ILO.
48. Tunalı, İ. (2004). İstihdam Durum Raporu: Türkiye’de İşgücü Piyasası ve İstihdam Araştırması. Ankara: Türkiye İş Kurumu (Ankara Üniversitesi Basımevi).
49. Uşen, Ş. (2007). Avrupa Birliği Ülkeleri ve Türkiye’de Aktif Emek Piyasası Politikaları. Çalışma ve Toplum, 2(13), 65-95.
50. İŞKUR, (2016a, 15 Haziran). İşgücü Uyum Projesi. Erişim adresi: http://statik.iskur.gov.tr/tr/proje_protokol/isgucu_uyum.htm
51. İŞKUR, (2016b, 15 Haziran). İstihdam ve Eğitim Projesi. Erişim adresi: http://statik.iskur.gov.tr/tr/proje_protokol/ieprojesi.htm
52. TÜRK-İŞ, (2016, 18 Temmuz). Haziran 2016 Açlık ve Yoksulluk Sınırı. Erişim adresi: http://www.turkis.org.tr/HAZIRAN-2016-ACLIK-ve-YOKSULLUK-SINIRI-d1112#sthash.J8KBEK2f.dpuf
53. TÜİK, (2016, 27 Ağustos). Erişim adresi: http://www.tuik.gov.tr