-

Öz

Purpose: First aid is one of the basic education subjects in all societies. This study was performed the efficiency of the three day long first aid training given to a state university security personnel. Material and Method: The complete list of the state university security personnel’s participation is assumed. Total of sixty participants divided into fifteen groups were trained in both the theoretical and the practical for the duration of three days (answer ratio was 80.2 %). Participants were also given a questionnaire form consisting of sixty-two questions before and after the training program. The datas were evaluated by the significance test of the difference between number, percentage and test significant difference between two percentages Findings: 76.7% of the participants were male, 78.3% were high school graduates, 73.3% were married and 36.7% of them were between twenty-eight and thirty-three years old. 53.3% of all the trainees had five years or more work experience. It was determined that 90% of the participants already had first aid training during their vocational education. 48.3% of participants faced cases on the job that required first aid care, 47.8% of the cases that required first aid care were fainting related. Although it was seen that participants’ knowledge level were increased after the training, there were no significant difference statistically between before and after training in terms of knowledge status. Conclusion: It’s been determined that the first aid training in limited duration will positively impact ones’ knowledge level and there was no statistically significant difference.

Anahtar Kelimeler

• Security personel, first aid, first aid training

Bir Devlet Üniversitesinde Görev Yapan Güvenlik Personeline Verilen İlkyardım Eğitiminin Etkinliğinin Değerlendirilmesi

Öz

Amaç: İlkyardım tüm toplumlarda temel eğitim konuları arasında yer almaktadır. Bu çalışmada, bir devlet üniversitesinde görev yapan güvenlik personeline verilen üç günlük ilkyardım eğitiminin etkinliğinin değerlendirilmesi amaçlandı.

Gereç ve yöntem: Araştırma kapsamına, bir devlet üniversitesi’nde çalışan tüm güvenlik görevlileri alındı. Örneklemi ise araştırma süresince izinli olmayan ve çalışmaya katılmayı kabul eden 60 güvenlik görevlisi (Yanıtlama oranı:%80.2) oluşturdu. Tüm katılımcılara 15 kişilik gruplar halinde üçer günlük süre ile teorik ve pratik ilkyardım eğitimi verildi. Araştırmanın verileri, eğitim öncesi ve eğitim sonrasında toplam 62 soru içeren anket formu ile toplandı. Elde edilen veriler sayı, yüzdelik ve iki yüzde arasındaki farkın önemlilik testi ile değerlendirildi.

Bulgular: Güvenlik personelinin %76.7’si erkek, %78.3’ü lise mezunu, %73.3’ü evli ve %36.7’si 28-33 yaş arasındaydı. Tüm katılımcıların %53.3’ü 5 yıl ve üzeri mesleki tecrübeye sahipti. Katılımcıların %90'ı mesleki eğitimi içerisinde ilkyardım dersi almıştı. %48.3'ü ilkyardım gerektirecek bir durumla karşılaşmıştı. En sık karşılaşılan durum ise bayılma (%47.8) idi. Katılımcıların çoğunluğunun eğitim sonrasında ilkyardıma yönelik bilgileri olumlu yönde artış göstermesine karşın, eğitim öncesi ve sonrası bilgi durumu arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı.

Sonuç: Sınırlı sürede yapılan ilkyardım eğitiminin, bilgi düzeyi üzerinde olumlu farklılık yarattığı ancak istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadığı saptandı.

 

Anahtar Kelimeler

• Güvenlik personeli; ilkyardım; ilkyardım eğitimi

Kaynakça

1. Sağlık Bakanlığı. Türkiye Hastalık Yükü Çalışması, 2004.
2. Ed. Öztürk Y, Günay O. 21. Yüzyılda Herkes İçin Sağlık. II. Baskı. Erciyes Üniversitesi Yayınları, Kayseri; 2008.
3. İnan HF, Kurt Z, Kubilay İ. Temel Sağlık Bakanlığı İlk Yardım Uygulamaları Eğitim Kitabı. Ankara; 2011.
4. Bilir N, Güler Ç. Herkes İçin İlk Yardım. Ankara; 1994.
5. Altıntop L, Dündar C, Güven H, Doğanay Z, Topbaş M. Samsun İl Merkezinde Görev Yapan Trafik Polislerinin İlk Yardım Eğitimi Öncesi ve Sonrası Bilgi Düzeyleri. Ulusal Travma Dergisi 2000; 6: 53-56.
6. Köksoy S, Öncü E, Şermet Ş, Sungur MA. Cezaevinde Bulunan Mahkumların İlk Yardım Bilgi Düzeyleri. Türkiye Acil Tıp Dergisi 2012; 12:20-24.
7. Dereli F, Turasay N, Özçelik H. Muğla İki No'lu Sağlık Ocağı Bölgesinde Yaşayan 0-6 Yaş Çocuğu Olan Annelerin İlk Yardım Konusundaki Bilgi Düzeylerinin Belirlenmesi. TAF Prev Med Bull 2010; 9 (3): 217-224.
8. Erkan M, Göz F. Öğretmenlerin İlk Yardım Konusundaki Bilgi Düzeylerinin Belirlenmesi. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 2006; 9: 63-68.

9. Tosun U, Kızılkan Ç, Kılıç S, Özer M, Yıldıran N. Yeni Mezun Paramediklerin İlk ve Acil Yardım Teorik/ Uygulamalı Eğitim Düzeyi ve Yeterlilik Algıları. TAF Prev Med Bull 2009; 8(4): 291-296.
10. http://tr.wikipedia.org/wiki/%C3%96zel_g%C3%BCvenlik_g%C3%B6revlisi. Erişim Tarihi Temmuz 14,2013.
11. Polat SA, Turacı G. Bir Polis Okulundaki Öğrencilerin İlk Yardım Konusundaki Bilgi ve Tutumları. AUTD 2003; 35:27-32.
12. Özyazıcıoğlu N, Polat S, Bıçak H. The Effect of Training Programs on Traditional Approaches That Mothers Use in Emergencies. Emerg Nurs 2011; 37:79-85.
13. Uskun E, Alptekin F, Öztürk M, Kişioğlu AN. Ev Hanımlarının Ev Kazalarını Önlemeye Yönelik Tutum ve Davranışları İle Ev Kazalarına Yönelik İlk Yardım Bilgi Düzeyleri. Ulusal Travma Acil Cerrahi Dergisi 2008; 14: 46-52.
14. Dündar C, Sünter AT, Coşkun M, Topbaş M, Pekşen Y. Samsun Merkez Sağlık Ocaklarında Görev Yapan Hekim Dışı Sağlık Personelinin İlk Yardım Konusunda Bilgi Düzeylerinin Değerlendirilmesi. O.M.U. Tıp Dergisi 1999; 16(2):113-119.
15. Özel Güvenlik ve Avrupa Toplumundaki Rolü. http://www.gusod.org.tr/1.avrupa_ozel_guvenlik_zirvesi. Erişim Temmuz 21, 2013
16. Uçkun G, Yüksel A, Demir B. Özel Güvenlik Sektörünün Türkiye'deki Rolü ve Dünyadaki Konumu. Elektronic Journal of Vocational Colleges 2012:22-29. www.ejovoc.org/makaleler/aralik_2012/pdf/03.pdf Erişim Temmuz 18, 2013.
17. http://www.mevzuat.gov.tr/Metin.Aspx?MevzuatKod=7.5.4796&sourceXmlSearch=&MevzuatIliski=0 Erişim Haziran 6, 2013.
18. Şenol V, Çetinkaya F, Yıldırım C. Otobüs ve Kamyon Şoförlerinin İlk Yardım Konusunda Bilgi, Tutum ve Davranışları. Ulusal Travma Acil Cerrahi Dergisi 1999; 5: 19-23.
19. Nayir T, Uskun E, Türkoğlu H, Uzun E, Öztürk M, Kişioğlu AN. Isparta İl Merkezinde Görevli Öğretmenlerin İlk Yardım Bilgi Düzeyleri ve Tutumları. S.D.U. Tıp Fak. Derg. 2011;18(4): 123-127.
20. Li F, Jiang F, Jin X, Qiu Y, Shen X. Pediatric First Aid Knowledge and Attitudes Among Staff in the Preschools of Shangai, China. BMC Pediatrics 2012; 12:1-7.
21. Hatzakis KD, Kritsotakis EI, Angelaki HP, Tzanoudaki IK, Androulaki ZD. First aid knowledge among industry workers in Greece. Ind Health 2005; 43:327-32.
22. Metin I, Mutlu C. Level of Knowledge About First Aid of the University Students. Trakia Journal of Sciences 2010; 8(2): 262-265.
23. Bildik F, Kılıçaslan İ, Doğru C, Keleş A, Demircan A. The Need for First Aid Awareness Among Candidate Teachers. Türkiye Acil Tıp Dergisi 2011; 11(4): 166-170.
24. Abbas A, Bukhari SI, Ahmad F. Knowledge of First Aid and Basic Life Support Among Medical Students: A Comparision Between Trained and Un-trained Students. Pak Med Assoc 2011; 61(6): 613-616.
25. Yürümez Y, Yavuz Y, Sağlam H, Köken R, Tunay K. Evaluation of the Level of Knowledge of First Aid and Basic Life Support of the Educators Working in Preschools. Akademik Acil Tıp Dergisi 2007; 5(3): 17-20.
26. First Aid. Headquarters, Departments of the Army, The Navy and The Airforce. Field Manual 2002; 4-25.11. http://www.au.af.mil/au/awc/awcgate/army/fm4_25x11.pdf Erişim Haziran 10, 2013.