YUNANİSTAN’IN TARİHTEKİ İFLASLARI 1843-1893-1932

Yunanistan bağımsızlığını kazandıktan sonra, bir yandan isyan sırasında aldığı borçları ödemek, diğer yandan ise modern bir devlet oluşturmak için dış borçlanma yoluna gitmiş ve bu borçlanma sonucunda 1843 yılında ilk iflasını yaşamıştır. Bu ilk iflas sonucunda Yunan Ordusu siyasete müdahale etmiş ve anayasal bir yönetime geçilmiştir. Ülkenin ekonomik altyapısının kurulması, modern bir ordu oluşturulması, Makedonya, Girit ve Balkanlar’da yaşanan sorunlara yönelik savaş hazırlıkları, Yunanistan’ın 1893 yılındaki ikinci iflasının temel nedenleri olmuştur. Bu iflas sonucunda ordunun siyasetteki ağırlığı artarken Venizelos’un önderliğinde milliyetçi akım Yunan siyasetinde daha fazla rol oynamaya başlamıştır. Megali İdea düşüncesiyle Anadolu’ya çıkan Yunan Ordusu’nun Kurtuluş Savaşı’nda hezimete uğraması ve daha sonra da mübadeleyle bir buçuk milyon Rum’un Yunanistan’a gitmesi 1932 iflasını tetiklemiştir. Bu iflasın sonucunda Yunanistan, General Metaksas diktatörlüğüne doğru hızla ilerlemiş, ülkede grevler ve Komünist Partisi’nin güçlenmesi gibi daha sonra Yunan İç Savaşı’nda etkilerini gösterecek önemli sosyal değişimler yaşanmıştır. Yunanistan bu yaşadığı ekonomik süreçler boyunca sürekli olarak dış borçların faizlerini ödemek ve bütçe açıklarını karşılamak için yeni borçlar almış, en sonunda bu borçları ödeyemeyecek duruma gelmiş ve ülke üç kez resmen iflas etmiştir. Yunan ekonomisi her iflastan sonra dönemin büyük güçlerinin denetimi altına girmiştir. Bu çalışmada ağırlıklı olarak Yunanca kaynaklar kullanılarak, Yunanistan’ın 1843, 1893 ve 1932 iflasları, bu iflasların nedenleri ve bu iflaslar sonucunda Yunanistan’ın ekonomik bağımsızlığını kaybetmesinin Yunan sosyal yapısında yarattığı sorunlar ortaya koyulmaya çalışılacaktır