ADIYAMAN’DA EVLİLİKLE İLGİLİ İNANÇ VE UYGULAMALAR
Öz
Anahtar Kelimeler
Adıyaman , Düğün , Kültür , Geçiş Dönemi
Kaynakça
- Alsaç, F. (2022), Orta Asya’dan Anadolu’ya Baraklar “Medya Aracılığıyla Kültürel Bellek Mekânlarının Korunması: Türkmen Evlenme Âdetleri Bağlamında ‘Türkmen Düğünü Dizisi’, Gaziantep: Gaziantep Büyükşehir Belediyesi Kültür yayınları
- Atalay, B. (1998), Divânü Lügati’t-Türk Tercümesi, C.I-IV, Ankara: Türk Dil Kurumu yayınları.
- Ataman, S. Y. (1992), Eski Türk Düğünleri ve Evlenme Ritleri, Ankara: Kültür Bakanlığı yayınları.
- Bilmen, Ö. N. (2019), Büyük İslam İlmihali 37.B. İstanbul: Semerkand yayınları.
- Eker, G. Ö. (2000), “Türk Düğün Geleneği İçinde Karakeçili Türk Düğününün Ritüel Açıdan Değerlendirilmesi”, Milli Folklor 12 (46), 92-100.
- El A., İ. B. M. (2019), Keşfü’l-Hafâ C. 2. İstanbul: Beka yayıncılık.
- Ergin, M. (1989), Dede Korkut Kitabı I, Ankara: Türk Dil Kurumu yayınları.
- Görmez, M.- Özafşar M. E. vd. (2019), Hadislerle İslam C. 4. İstanbul: İleri Basım Matbaacılık.
- Görmez, M.- Özafşar M. E. vd. (2020), Hadislerle İslam C. 4. İstanbul: İleri Basım Matbaacılık.
- Halaçoğlu, Y. (1988), Adıyaman, İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi C.1, 377-379.
