AHLÂK VE EDEBİYAT İLİŞKİSİ AÇISINDAN MEHMET AKİF ERSOY ÖRNEĞİ
Öz
‘Sanat sadece sanat içindir’ düşüncesi ile ‘sanatın icrasında bir niyet olmalıdır’ görüşleri arasındaki çatışma insanlık tarihi açısından uzun bir tartışmadır. Edebiyat açısından yapılan çalışmalarda sadece doğal güzellikleri, hayatı ve sevgiyi tasvir etmenin edebiyatın işlevi için yeterli olmadığını dile getiren bir kişi de edebiyatçı kimliğinin yanı sıra mütefekkir yönü de bulunan, bütün gayretini ve hayatını milletine doğru ve güzeli göstermek için vakfetmiş Mehmet Akif ERSOY’dur. Mehmet Akif, çok büyük önem atfettiği ahlâk bahsinin edebi eserler vasıtası ile topluma aktarılmasını, edebiyat-ahlâk ilişkisinin sağlam bir birliktelik üzere yol arkadaşları olmaları gerektiğini savunmuştur. Bu çalışmada Mehmet Akif ERSOY’un eserleri üzerinden onun edebiyat-ahlâk ilişkisi üzerine müspet görüşlerini gün yüzüne çıkarmaya çalıştık.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- DOĞAN, D. M. (1996), Büyük Türkçe Sözlük, İstanbul: İz Yayıncılık.
- ERDEM, H. (2006), Son Devir Osmanlı Düşüncesinde Ahlâk, İstanbul: Dem Yayınları. (2009), Ahlâk Felsefesi, Konya: Hü-Er Yayınları.
- ERSOY, M. A. (2013), Safahat, (hzl.) M. Ertuğrul Düzdağ, Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.(1981), İstiklal Marşı Şairimizin İstiklal Harbindeki Vaazları, (hzl.) Hasan Boşnakoğlu, , Ankara: Er-Tu Matbaası.
- GAZÂLÎ, İ. (1992), İhyau Ulümi’d Din, Ali Arslan (Çev.), İstanbul: Akit Yayınları.
- KILIÇ, R. (2012), Ahlâkın Dinî Temeli, Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları, 7. Baskı.
- ŞENGÜLER, İ. H. (hzl), (2000), Açıklamalı ve Lugatçeli Mehmet Akif Külliyatı, İstanbul: Hak Yayıncılık.
- TOPÇU, N. (1998). İslam ve İnsan (Mevlana ve Tasavvuf ile birlikte), İstanbul: Dergâh Yayınları.
