Klâsik Şiirimizde Ölüm Teması ve Ölümle İlgili Bazı Âdetler
Öz
Klâsik şiirimizde şairlerce en fazla sözü edilen konulardan biri de ölümdür. Şairler, değişmez bir yazgı oluşu nedeniyle başlangıçtan bu yana insanoğlunun zihnini en çok meşgul eden konulardan biri olarak kabul edilen ölüm temasıyla ilgili düşüncelerini/tasavvurlarını bağlı oldukları sanat anlayışı çerçevesinde, içinde yaşadıkları toplumun inanç ve adetlerine göre ele almışlardır
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akkuş, Metin, Nef'î Divanı, Akçağ Yayınevi, Ankara, 1993.
- Ayan, Hüseyin, Nesîmî Divanı, Akçağ Yayınevi, Ankara, 1990.
- ………………………, “Divan Şiirinde Aşık , Sevgili, Rakip Üçlüsü ve Ölüm”, Folklor/Edebiyat, S.34, 2003/2.
- Çavuşoğlu, Mehmed, Yahyâ Bey Ve Divanından Örnekler, Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara, 1983.
- İsen, Mustafa, Acıyı Bal Eylemek (Türk Edebiyatında Mersiye), Akçağ Yayınevi, Ankara, 1994.
- İsen, Mustafa-KURNAZ, Cemal, Şeyhî Divanı, Akçağ Yayınevi, Ankara, 1990.
- Kaplan, Mahmut “Divan Şiirinde Ölüm Düşüncesi”, Divan Şiirinin Kıyısında, Kaşgar Neşriyat, Ankara, 2003.
- …………………..., Neşâtî Divanı, Akademi Kitabevi, İzmir, 1996.
- Kurnaz, Cemal, Hayâlî Bey Divanının Tahlili, MEB. Yay., İstanbul, 1996.
- Kavruk, Hasan, Şeyhülislam Yahyâ Divânı, MEB Yay., Ankara, 2001
