HAYAT STANDARDI ESASININ ANAYASAL VERGİLEME İLKELERİ AÇISINDAN İNCELENMESİ VE VERGİYE GÖNÜLLÜ UYUM ÜZERİNDEKİ ETKİSİ

One of the major sources of funding for public expenditure is taxes. States are using the taxation authority they have in particular to increase tax revenues and to prevent losses and leaks that may occur in tax revenues. In doing so, sometimes unsuccessful policies have been encountered in some periods, although they have been successful. That could be regarded as a failed policy, and applies to process multiple times in some periods that has changed has been removed and is always one of the standard of living have caused controversy in the application is based on. The essence of life standard, can provide the level of tax has reached the required to life satisfies his expense to have a real income, under the assumption that the revenue could be hoping to reach a tax control system. As of this release of the system, contrary to the principles of the constitutional taxation and taxable income due to the negative effects of voluntary compliance with a limited period of time the application has been removed from the application, and ultimately found. İn this study The lack of the standard of living standard in working will be tried to be determined not on the basis of equality, universality, fairness and taxation principles which are among the principles of constitutional taxation, in particular the effect of this application on voluntary compliance will be suggested.

Kamu harcamalarının önemli finansman kaynaklarından birisi vergilerdir. Devletler sahip oldukları vergilendirme yetkisini özellikle vergi gelirlerini artırma ve vergi gelirlerinde meydana gelebilecek kayıp ve kaçakları önleme noktasında kullanmaktadırlar. Bunu yaparken kimi zaman başarılı olunsa da bazı dönemlerde başarısız politikalarla karşılaşılmıştır. Başarısız bir politika olarak adlandırılabilecek ve uygulandığı süreç içerisinde birçok kez değişikliğe uğramış, kimi dönemlerde kaldırılmış ve her zaman tartışmalara neden olmuş uygulamalardan birisi hayat standardı esasıdır. Hayat standardı esası, vergi yükümlüsünün ulaştığı yaşam düzeyini sağlayabilmesi için yaptığı gideri karşılayan bir gelirinin var olabileceği varsayımı altında gerçek gelire ulaşabilmek amacıyla getirilmiş bir vergisel kontrol sistemidir. Bu sistem muhteviyatı itibariyle, anayasal vergileme ilkelerine aykırılığı ve vergiye gönüllü uyum üzerindeki negatif etkileri sebebiyle kısıtlı bir süre uygulama alanı bulmuş ve nihayetinde uygulamadan kaldırılmıştır. Çalışmada hayat standardı esasının eksikleri özellikle anayasal vergilendirme ilkeleri arasında yer alan eşitlik, genellik, adalet ve mali güce göre vergilendirme ilkeleri çerçevesinde belirlenmeye çalışılacak, söz konusu bu uygulamanın vergiye gönüllü uyum üzerine etkisine değinilerek mevcut dönemde uygulanabilirliğine ilişkin bir takım önerilerde bulunulacaktır.