İSTANBUL VE TOKYO BÜYÜKŞEHİR BELEDİYELERİ’NİN KÜRESEL ISINMAYA KARŞI ÇEVRE POLİTİKALARININ KARŞILAŞTIRILMASI: İÇERİK ANALİZİ YÖNTEMİ
Öz
21. yüzyıl küresel ısınmanın tüm dünyada belirgin bir şekilde hissedildiği alarm verici bir dönemdir. Küresel ısınmanın etkileri tüm dünyada şiddetini arttırmaktadır. Canlı yaşamını ciddi boyutlarda etkileyen küresel ısınmayı önleyebilmek ya da küresel ısınmanın etkilerini azaltabilmek için etkili çevre politikalarına ihtiyaç vardır. Nitekim bu ihtiyacı gidermek amacıyla İngiltere, Japonya, Almanya ve İsveç gibi ülkeler kısa, orta ve uzun dönem çevre politikaları geliştirmektedir. Küresel ısınmanın tüm insanlığı karşı risk teşkil etmesinden dolayı, çevre politikaları sadece merkezi hükümetler tarafından değil, yerel yönetimler tarafından da oluşturulmaktadır. Dünyanın en kalabalık metropolleri olan Tokyo ve İstanbul da küresel ısınma ile mücadelede kendi çevre politikalarını tasarlamaktadır. Bu çalışmanın temel amacı, benzer demografik yapılara sahip olan Tokyo’yu ve İstanbul’u yöneten yerel yönetim kurumlarından Tokyo Büyükşehir Belediyesi ile İstanbul Büyükşehir Belediyesi’nin küresel ısınmayı önlemek için oluşturdukları çevre politikalarının benzerliklerini ve farklılıklarını, içerik analizi yöntemi ile inceleyerek karşılaştırmaktır. Bu çalışmanın sonuçları göstermektedir ki, İstanbul Büyükşehir Belediyesi ile Tokyo Büyükşehir Belediyesi küresel ısınma ile mücadelede ortaya koydukları çevre politikalarının bazıları benzerlik gösterirken bazıları ise birbirinden tamamen ayrılmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Küresel Isınma, Çevre Politikaları, İklim Değişikliği, Tokyo Belediyesi, İstanbul Belediyesi
Kaynakça
- Aksay, C. S., Ketenoğlu, O., & Latif, K. (2005). “Küresel Isınma ve İklim Değişikliği”. Selçuk Üniversitesi Fen Fakültesi Fen Dergisi, 1(25), 29-42.
- Akyüz, E. (2015). “The Solutions to Traffic Congestion in Istanbul”. The Journal of Academic Social Science Studies, 3, 442-449.
- Akyüz, E. (2017). Advantages and disadvantages of nuclear energy in Turkey: Public perception. Eurasian Journal of Environmental Research, 1(1), 1-11.
- Aoki, Y., Yoshizawa, A., & Taminato, T. (2016). “Anti-inundation Measures for Underground Stations of Tokyo Metro”. Procedia Engineering, 165, 2-10.
- Azam, F., & Farooq, S. (2005). Agriculture and Global Warming: Evapotranspiration. Pakistan Journal of Biological Sciences, 8(11), 1630-1638.
- Babbie, Earl (2001). The Practice Of Social Research. Belmont: Wadsworth.
- Bengtsson, M. (2016). “How to Plan and Perform a Qualitative Study Using Content Analysis”. NursingPlus Open, 2, 8-14.
- Biçer, B. K., & Vaizoğlu, S. A. (2015). “Hemşirelik Bölümü Öğrencilerinin Küresel Isınma/İklim Değişikliği Hakkındaki Bilgi ve Farkındalıklarının Belirlenmesi”. Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, 2(2), 30-43.
- Bolat, İ., Ömer, K., & Ertuğrul, T. (2018). “Küresel Isınma ve İklim Değişikliği: Bartın, Zonguldak ve Düzce Yöresine Ait Örnek Bir Çalışma”. Bartın Orman Fakültesi Dergisi, 20(1), 116-127.
- Butt, T. E., Giddings, R. D., & Jones, K. G. (2012). “Environmental Sustainability and Climate Change Mitigation—CCS Technology, Better Having It than not Having It at All!”. Environmental Progress & Sustainable Energy, 31(4), 642-649.
