Importance of Story-Telling in Art and Design Education of The 21st Century

Öz

Stories have always been attractive to curious people and have continued to exist alongside many analytical teaching methods developed throughout history. In the world of advertising and economy of 21st century, it has been understood that information is not permanent if it does not create emotional connection and this fact has already begun to use in favor of the narrator. This work, which investigates instructive nature of story-telling, aims to answer the question that how narrative can be adapted to the art and design education. The coverage of the study's specifc area is explained through inspiring stories and author views and exemplifed with some graphics inspired by the inventive stories. The importance of the story-telling has been conveyed through the stories particularly. The frst part of the work is devoted to the scientifc fndings that point out the relationship between narrative thinking and mind. By showing the positive effects of narratives on psychology, the necessity of the story-telling in the educational feld has been put forth. Discussions about the persistence of informative messages based on rote learning and the left brain, is also on the agenda of the education world. This study has raised the problem of using story-telling for educational purposes to provide a non-didactic and active learning process. This work includes some of the best-known examples of art and science history. It is thought that it is possible to grasp the importance of the story through these examples. The fact that human brain is based on story-telling, is theoretically accepted by educational systems, but stories are applied only for creative drama lessons and for a narrow age group. As result of this research, it is possible to say that the method of story-telling can be adapted to all educational fields including art and design fields and which can provide permanent information transfer to the people of all ages. The most general inference of the work is that, it is important for the instructors to develop a supreme and creative way to transfer information and story-telling is an effcient method to achieve this aim. It has been found that, it is possible to use four different methods for instructional purposes in the light of scientifc data, visual examples and authors' narratives. Symbolic narratives, process narratives, etymological researches and alternative narrative essays have been identifed as feasible. It has been added that story-telling do not only have to be based on text but it can also be applied visually.

Anahtar Kelimeler

• Art Education
• Design Education
• Story-telling
• Narrative
• Relational Thinking

21. Yüzyıl Sanat ve Tasarım Eğitiminde Hikayelerin Kullanımına Dair Öneriler

Öz

Hikayeler, meraklı insanlara daima çekici gelmiş ve tarih boyunca geliştirilen birçok analitik öğretim yönteminin yanında varlığını sürdürmüştür. Bilgilerin duygusal bağıntı yaratmadığı takdirde akıllardan uçup gittiğini anlayan 21. yüzyılın reklam ve ekonomi dünyası, hikayelendirmeci yaklaşımı çoktan lehine kullanmaya başlamıştır. Hikayeci anlatımın öğretici niteliğinin araştırıldığı bu çalışma, hikayenin barındırdığı potansiyel olanakların sanat ve tasarım eğitimine nasıl adapte edilebileceği sorusuna cevaplar getirmeyi amaçlamıştır. Araştırmanın eğitim alanına özgü kapsamı, ilham veren hikayeler ve yazar görüşlerinin üzerinden açıklanmış ve buluşlara dair hikayeler grafikler özelinde örneklendirilmiştir. Hikayelendirmenin önemi, bizzat hikayeler aracılığıyla anlatılmaya çalışılmıştır. Çalışmanın ilk bölümü hikayelendirme-zihin arasındaki ilişkiye işaret eden bilimsel verilere ayrılmıştır. Hikayeci anlatımın psikoloji üzerindeki olumlu etkilerini gösteren bu verilerden hareketle, hikayenin eğitsel alandaki gerekliliği otaya konulmuştur. Bir kavramı ezberletmeye dayanan ve sadece sol beyne yönelik anlatımların, kalıcılığına dair tartışmalar eğitim dünyasının da gündemindedir. Bu çalışma, hali hazırda bilinen bir anlatım biçimi olan hikayeleştirmenin, didaktik olmayan ve aktif bir öğrenme süreci sağlamak adına eğitsel amaçlarla kullanılmasını problem edinmiştir. Bu çalışmada sanat ve bilim tarihine dair en bilinen örneklere yer verilmiştir. Bu örnekler üzerinden hikayenin öneminin kavranmasının mümkün olacağı düşünülmüştür. İnsanın düşünce sisteminin hikayeleştirmeye dayandığı gerçeği eğitim bilimlerinde teorik anlamda kabul görmekte, fakat hikayeler sadece yaratıcı drama dersleri dahilinde ve dar bir yaş grubuna yönelik olarak uygulanmaktadır. Araştırmanın sonucunda, hikayeleştirme yönteminin her yaştan insanda kalıcı bir bilgi aktarımı sağlayabileceği, sanat ve tasarım alanı başta olmak üzere tüm eğitsel alanlara adapte edilerek kullanılabileceğini söylemek mümkündür. Çalışmanın en genel manadaki sonucu, eğitmenlerin, içeriğe hakim olmanın ötesinde, konunun aktarım biçimine dair üst ve yaratıcı bir düşünce geliştirmesinin önemli olduğu ve hikayeleştirmenin bunu sağlamak adına verimli bir yöntem olduğudur. Araştırmaya konu edilen bilimsel veriler, görsel örnekler ve yazarların anlatıları ışığında dört farklı yöntemin eğitsel amaçla kullanılmasının mümkün olduğu bulgulanmıştır. Simgesel anlatımlar, süreç hikayeleri, etimolojik köken araştırmaları ve alternatif anlatım denemeleri bu çerçevede uygulanabilir olarak belirlenmiştir. Hikayelerin sadece metne dayalı olmak zorunda olmadığı görsel yolla da hikayeci anlatımın uygulanabileceği eklenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Sanat Eğitimi
• Tasarım eğitimi
• Hikayeleştirme
• Hikayeci anlatım
• İlişkisel düşünce

Kaynakça

1. Carroll, Michael. (2014). Effective Supervision for the