Post-Modern Unutuşa Bir Direnç Noktası Olarak Sarkis
Öz
1938 yılında İstanbul’da doğan, yaşamını 1964’ten beri Paris’te sürdüren, çağdaş sanatın Dünya çapındaki önemli isimlerinden biri kabul edilen Sarkis, çalışmalarını bellek etrafında yoğunlaştırmaktadır. Özellikle vurguladığı iki temel kavram olan “Kriegsschatz” ve “Leidschatz” (şavaş ganimetleri ve ızdırap hazinesi) kavramları modern tarihin içinde var olan bireyin, bir tür unutuşa karşı verdiği bir bellek ve hatırlama mücadelesidir. Sarkis’in eserlerinde bellek çok önemli bir yer tutar.
Sarkis’in eserlerine sadece bir hatırlama nesnesi olarak baktığımız zaman, post-modern zamanların tehlikeli tuzaklarına düşeriz. Örneğin müze, bize tam da böyle bir deneyim yaşatır. Hatırlatma düzlemine çektiği nesneyi bize sunarken yaşantıda olan, yaşamsal olan nesneden uzaklaştırarak arkeolojik bir bilgi nesnesine dönüştürür. André Malraux’un dediği gibi “Müze, Haç’ı Heykel olmaya zorlar”. Özellikle Güncel sanat ürünleri olarak müzelere girmiş Joseph Beuys ya da Marcel Duchamp vs gibi sanatçı eserlerinin müzelerde artık yaşamadıkları görülecektir. Yaşamda değildirler artık sanat tarihinde yerini almış arkeolojik nesnelerdir.
Bu metinde Sarkis’in yaşamı ve eserlerinden yola çıkarak modern çağın tutkusunun, post- modernite içerisinde nasıl bir direnç mücadelesine dönüştüğü incelenecektir.
Anahtar Kelimeler
Sarkis As a Resistance Point To Post-Modern Oblivion
Öz
Sarkis (born in Istanbul 1938, continuing his works and life in Paris since 1964 ) who is accepted as one of the global forefronts of contemporary art, focuses his work around memory. Two of the notions he emphasizes “Kriegsschatz“ and “Leidschatz“ (War Spoils and Treasures of Misery) which are about the individuals’ struggle of remembrance and memory against oblivion in modern art. Memory holds great importance in Sarkis’ works.
If we look at Sarkis’ Works only as objects of remembrance, we fall into the dangerous traps of post-modern times. For example; When museums show us an experience it takes a living (in life) object and transforms it into an information giving, archaeological object. As André Malraux said, “Museums forcibly transform the cross into a sculpture”. Specially Works that enter museums as products of contemporary art like Beuys’ or Duchamps are no longer alive. They are archaeological object taken hostage in art history.
In this text, the transformation of modern age passion falling into a struggle of resistance in post-modernism is going to be examined through Sarkis’ life and works.
Anahtar Kelimeler
