Post-Traumatic Development and Shakes in Basic Beliefs During Social Trauma

Öz

This study focuses on the positive awareness that it adds to people beyond the stress situation that occurs during the social trauma period. In the research, individuals in the period of social trauma; The aim of this study is to investigate the psychological symptoms, post-traumatic developments, and convulsions in basic beliefs. The psychological symptom formations of the society during the social trauma period and the effects of these symptoms on the post-traumatic development are examined. In addition, the relationship between research variables and demographic characteristics is examined. Post-traumatic symptom nine different conclusions are drawn, basic beliefs and post-traumatic development are analyzed separately and then holistically by analyzing them as items in themselves. In the study, those who were in the period of social trauma; 660 people between the ages of 18-65 participated. Questionnaire forms were applied online due to the pandemic. Participants were presented with four measurement tools: demographic information form, brief symptom inventory, post-traumatic growth scale, and core beliefs inventory. As a result of the research, the scores obtained from the variables differ depending on the symptoms of the individuals. As a result of social trauma, it is determined that people contribute to their own development at a high rate (67.7%) and cause changes in basic beliefs (67.6%). In addition, the sub-dimensions of psychological symptoms resulting from social trauma, as well as the levels of exposure to social trauma, are confirmed for post-traumatic symptoms, post-traumatic development and convulsions in basic beliefs. The analysis findings of the variables related to each other are discussed in line with the literature.

Anahtar Kelimeler

• Basic Beliefs
• Post Traumatic Development
• Psychological Symptoms
• Social Trauma
• Trauma.

Toplumsal Travma Döneminde Travma Sonrası Gelişim ve Temel İnançlardaki Sarsılmalar

Öz

Bu araştırmada, yaşanan toplumsal travma döneminde oluşan stres durumunun ötesinde kişilere kattığı olumlu farkındalık üzerinde durulmaktadır. Araştırmada toplumsal travma döneminde bireylerin; psikolojik semptom belirtileri, travma sonrası gelişimleri ve temel inançlardaki sarsılmaların araştırılması amaçlanmaktadır. Toplumsal travma döneminde toplumun psikolojik semptom oluşumları ve bu semptomların travma sonrası gelişime etkisi incelenmektedir. Ayrıca araştırma değişkenleri hem kendi aralarında hem de demografik özellikler arasında ilişki incelenmektedir. Travma sonrası semptom dokuz farklı sonuç çıkarılmakta olup, temel inançlar ve travma sonrası gelişim kendi içlerinde madde olarak analiz edilerek ayrı ayrı ve sonrasında bütünsel olarak incelenmektedir. Araştırmaya toplumsal travma döneminde olan; 18-65 yaş arası, 660 kişi katılım sağladı. Anket formları pandemi nedeni ile çevrimiçi ortamda uygulandı. Katılımcılara demografik bilgi formu, kısa semptom envanteri, travma sonrası gelişim ölçeği ve temel inançlar envanteri olmak üzere dört ölçüm aracı sunuldu. Araştırma sonucunda değişkenlerden alınan puanlar kişilerin semptomlarına bağlı farklılıklar göze çarpmaktadır. Toplumsal travma sonucunda kişilerin yüksek oranda kişilerin kendi gelişimine katkı sağladığı (%67.7) ve temel inançlarda değişmelere yol açtığı (%67.6) saptanmaktadır. Bununla birlikte toplumsal travma sonucunda oluşan psikolojik semptomların alt boyutları ile birlikte toplumsal travmadan etkilenme düzeyleri, travma sonrası belirtiler, travma sonrası gelişim ve temel inançlardaki sarsılmalar için doğrulanmaktadır. Değişkenlerin birbirleri ile ilişkin analiz bulguları, literatür doğrultusunda tartışılmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Psikolojik Semptomlar
• Temel İnançlar
• Travma
• Travma Sonrası Gelişim
• Toplumsal Travma.

Kaynakça

1. Aker, A. T. (2012). Temel sağlık hizmetlerinde ruhsal travmaya yaklaşım. Ankara: Türkiye Psikiyatri Derneği Ruhsal Travma ve Afet Psikiyatrisi Çalışma Birimi Yayını.
2. Alpaslan, A. H. (2014). Çocukluk döneminde cinsel istismar. Kocatepe tıp dergisi, 15(2), 194-201. American Psychiatric Association. (1996). APA (1994). DSM-IV.
3. Aslan, R. (2020) Tarihten Günümüze Epidemiler, Pandemiler ve Covid-19. Ayrıntı Dergisi, 8(65): 35-41.
4. Ay, M. K., Aldağ, Y., Ekinci, H. E., Tosun, İ. Y., Güngör, M., ALSADAH, M., ... & LÜLECİ, N. E. (2020). Maltepe bölgesindeki bir aile sağlığı merkezine başvuran bireylerin ruhsal sağlık dğzeylerinin değerlendirilmesi. ESTÜDAM Halk Sağlığı Dergisi, 5(1), 22-34.
5. Banerjee, D. (2020). ‘Age and ageism in COVID-19’: Elderly mental health-care vulnerabilities and needs. Asian journal of psychiatry, 51, 102154.
6. Bellizzi, K. M., & Blank, T. O. (2006). Predicting posttraumatic growth in breast cancer survivors. Health Psychology, 25(1), 47.
7. Burgess AW, Holmstrom LL (1974) Rape Trauma Syndrome, Am. J. Psychiatry, 131: 981-86.
8. Breslau, N., Davis, G. C., Andreski, P., & Peterson, E. (1991). Traumatic events and posttraumatic stress disorder in an urban population of young adults. Archives of general psychiatry, 48(3), 216-222.

9. Calhoun, L. G., & Tedeschi, R. G. (1998). Beyond recovery from trauma: Implications for clinical practice and research. Journal of social Issues, 54(2), 357-371.
10. Calhoun, L. G., & Tedeschi, R. G. (2004). AUTHORS'RESPONSE:" The Foundations of Posttraumatic Growth: New Considerations". Psychological inquiry, 15(1), 93-102.
11. Calhoun, LG ve Tedeschi, RG (2006). Travma sonrası büyümenin temelleri: Genişletilmiş bir çerçeve. Travma sonrası büyüme el kitabı: Araştırma ve uygulama. 3-23.
12. Calhoun, L. G., Cann, A., & Tedeschi, R. G. (2010). The posttraumatic growth model: Sociocultural considerations.
13. Calhoun, L. G., & Tedeschi, R. G. (2014). The foundations of posttraumatic growth: An expanded framework. In Handbook of posttraumatic growth (pp. 3-23). Routledge.
14. Carnelley, K. B., & Janoff-Bulman, R. (1992). Optimism about love relationships: General vs specific lessons from one's personal experiences. Journal of Social and Personal Relationships, 9(1), 5-20.
15. Cann, A., Calhoun, L. G., Tedeschi, R. G., Triplett, K. N., Vishnevsky, T., & Lindstrom, C. M. (2011). Assessing posttraumatic cognitive processes: The event related rumination inventory. Anxiety, Stress, & Coping, 24(2), 137-156.
16. Chopko, B. A., Palmieri, P. A., & Adams, R. E. (2018). Relationships among traumatic experiences, PTSD, and posttraumatic growth for police officers: A path analysis. Psychological Trauma: Theory, Research, Practice, and Policy, 10(2), 183.
17. Çalağan, C. (2018). Bombalı saldırıların toplumsal travma bağlamında incelenmesi: Beşiktaş örneği (Master's thesis, Adli Tıp Enstitüsü).
18. Çimen, S. (2020). Öldürmeyen acı güçlendirir mi? Travma sonrası büyüme ve kolektivistik başa çıkma stillerinin ilişkisi. Türkiye Bütüncül Psikoterapi Dergisi, 3(5), 158-174.
19. Cordova, M. J., Giese-Davis, J., Golant, M., Kronenwetter, C., Chang, V., & Spiegel, D. (2007). Breast cancer as trauma: Posttraumatic stress and posttraumatic growth. Journal of Clinical Psychology in Medical Settings, 14(4), 308-319.
20. Çopur, A. S., & Gencer, A. Dicle. (2015). Toplumsal Travma. PDP Kişisel Gelişim Yazıları, 1- 9.
21. Danhauer, S. C., Russell, G. B., Tedeschi, R. G., Jesse, M. T., Vishnevsky, T., Daley, K., ... & Powell, B. L. (2013). A longitudinal investigation of posttraumatic growth in adult patients undergoing treatment for acute leukemia. Journal of clinical psychology in medical settings, 20(1), 13-24.
22. Derogatis, L. R. (1992). The brief symptom inventory (BSI): administration, scoring & procedures manual-II. Clinical Psychometric Research.
23. Dirik, G. (2006). Posttraumatic growth and psychological distress among rheumatoid arthritis patients: An evaluation within the conservation of resources theory.
24. Duman, N. (2019). Travma sonrası büyüme ve gelişme. Uluslararası Afro-Avrasya Araştırmaları Dergisi, 4(7), 178-184.
25. Dürü, Ç. (2006). Travma sonrası stres belirtileri ve travma sonrası büyümenin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi ve bir model önerisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
26. ERMİŞ, E. N., & BAYRAKTAR, S. (2021). Travma sonrası gelişim perspektifinden gelişimsel eğride yeni bir kuşak olarak COVID-19. International Journal of Social Sciences and Education Research, 7(1), 95-105.
27. Ford-Gilboe, M., Wuest, J., Varcoe, C., Davies, L., Merritt-Gray, M., Campbell, J., & Wilk, P. (2009). Modelling the effects of intimate partner violence and access to resources on women's health in the early years after leaving an abusive partner. Social science & medicine, 68(6), 1021-1029.
28. Frazier, P., Conlon, A., & Glaser, T. (2001). Positive and negative life changes following sexual assault. Journal of consulting and clinical psychology, 69(6), 1048.
29. Göral, F. S., Kesimci, A., & Gençöz, T. (2006). Roles of the controllability of the event and coping strategies on stress‐related growth in a Turkish sample. Stress and Health: Journal of the International Society for the Investigation of Stress, 22(5), 297-303.
30. Graff-Reed, R. L. (2004). Positive effects of stressful life events: Psychological growth following divorce (Doctoral dissertation, Miami University).
31. Güneş, H. (2009). Travma sonrası değişim olgusunun niceliksel ve niteliksel yöntemlerle açık kalp ameliyatı geçiren koroner kalp hastalarında incelenmesi. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Ankara: AÜ. Sosyal Bilimler Enstitüsü.
32. Haselden, M. (2014). Üniversite öğrencilerinde travma sonrası büyümeyi yordayan çeşitli değişkenlerin Türk ve Amerikan kültürlerinde incelenmesi: Bir model önerisi.
33. Hegel, GWF (1991). Hegel: Hak felsefesinin unsurları . Cambridge University Press.
34. Helgeson, V. S., Reynolds, K. A., & Tomich, P. L. (2006). A meta-analytic review of benefit finding and growth. Journal of consulting and clinical psychology, 74(5), 797.
35. Herman JL (2011) Travma ve İyileşme, Şefik Basım ve Yayıncılık, 13-30.
36. Herman, J. L. (2016). Trauma & herstel: de gevolgen van geweld. van mishandeling thuis tot politiek geweld. Wereldbibliotheek.
37. Hobfoll, S. E., Hall, B. J., Canetti‐Nisim, D., Galea, S., Johnson, R. J., & Palmieri, P. A. (2007). Refining our understanding of traumatic growth in the face of terrorism: Moving from meaning cognitions to doing what is meaningful. Applied Psychology, 56(3), 345-366.
38. Janoff-Bulman, R. (1989). Assumptive worlds and the stress of traumatic events: Applications of the schema construct. Social cognition, 7(2), 113-136.
39. Jones, E & Wessely, S (2005). Shell shock to PTSD, military psychiatry from 1900 to the Gulf war. Hove: Psychology Press.
40. Karasar, N. (2015). Bilimsel araştırma yöntemleri (28. basım). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
41. Kaplan, H. I., & Sadock, B. J. (2003). Paraphilias and sexual disorder NOS. Kaplan HI, Sadock BJ. Baltimore (Maryland), Williams & Wilkins, 718-729.
42. Karanci, A. N., & Erkam, A. (2007). Variables related to stress‐related growth among Turkish breast cancer patients. Stress and health: Journal of the International Society for the Investigation of Stress, 23(5), 315-322.
43. Kardaş, F., & Tanhan, F. (2018). Van depremini yaşayan üniversite öğrencilerinin travma sonrası stres, travma sonrası büyüme ve umutsuzluk düzeylerinin incelenmesi. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1), 1-36.
44. Kardiner, A (1959) Traumatic neuroses of war. In:Arieti, S. (Ed.). American handbook of psychiatry. New York: Basic Books.Vol.1:pp.245–257.
45. Kessler, R. C., Stein, M. B., & Berglund, P. (1998). Social phobia subtypes in the National Comorbidity Survey. American Journal of Psychiatry, 155(5), 613-619.
46. Kokurcan, A., & HÜSEYİN, H. Ö. (2012). Travma kavramının psikiyatri tarihindeki seyri. Kriz Dergisi, 20(1), 19-24.
47. Kristenson, M., Eriksen, H. R., Sluiter, J. K., Starke, D., & Ursin, H. (2004). Psychobiological mechanisms of socioeconomic differences in health. Social science & medicine, 58(8), 1511-1522.
48. Kunst, M. J. J. (2011). Affective personality type, post‐traumatic stress disorder symptom severity and post‐traumatic growth in victims of violence. Stress and Health, 27(1), 42-51.
49. Kübler-Ross, E. (2010). Ölüm ve ölmek üzerine.
50. Kılıç, C. (2003). Ruhsal travma sonrası stres bozukluğu gelişiminin belirleyicileri: Bir gözden geçirme. Aker ve ME Önder. Psikolojik travma ve sonuçları, 51-77.
51. Kılıç, C., Magruder, K. M., & Koryürek, M. M. (2016). Does trauma type relate to posttraumatic growth after war? A pilot study of young Iraqi war survivors living in Turkey. Transcultural psychiatry, 53(1), 110-123.
52. KILINÇ, G. (2017). Toplumsal Travmatik Olaylar ve Aile Ruh Sağlığı. Turkiye Klinikleri J Psychiatr Nurs-Special Topics, 3(2), 182-8.
53. Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic inquiry. sage.
54. O’Brien TO (1990) How tol Tell a True War Story, The Things They Carried, Boston, 80-95. American Psychiatric Association. (1952). Diagnostic and statistical manual of mental disorders, DSM-I. Washington, DC. (1.edition)
55. ÖZDEN, M. Ş. (2018). Travma ve dissosiyatif bozukluklar: genel bir bakış. Bartın Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 3(3), 71-76.
56. Özlü, A., Yildiz, M., & Aker, T. (2010). Sizofreni hastalarina bakim verenlerde travma sonrasi gelisim ve iliskili etkenler*/Posttraumatic growth and related factors in caregivers of schizophrenia patients. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 11(2), 89.
57. Paker, M. (2007). Psiko-politik yüzleşmeler (Vol. 35). Birikim Yayınları.
58. Pellom, B., & Hacioglu, K. (2001). Sonic: The university of colorado continuous speech recognizer. Technical Report TR-CSLR-2001-01, University of Colorado.
59. Reisner S. Travma: Baştan Çıkarıcı Hipotez. Amerikan Psikanaliz Derneği Dergisi . 2003; 51 (2): 381-414. doi: 10.1177 / 00030651030510021701
60. Sadock, B., & Kaplan, S. V. (2003). Sadocks Synopsis of Psychiatry. 9th eds.
61. Salo, J., Punamäki, R. L., & Qouta, S. (2004). Associations between self and other representations and posttraumatic adjustment among political prisoners. Anxiety, Stress & Coping, 17(4), 421-440.
62. Savaşır, I., & Şahin, N. H. (Eds.). (1997). Bilişsel-davranışçı terapilerde değerlendirme: Sık kullanılan ölçekler. Türk Psikologlar Derneği.
63. Schaefer, J. A., & Moos, R. H. (1992). Life crises and personal growth.
64. Schuettler, D., & Boals, A. (2011). The path to posttraumatic growth versus posttraumatic stress disorder: Contributions of event centrality and coping. Journal of Loss and Trauma, 16(2), 180-194.
65. Schraw, G., Kauffman, D. F., & Lehman, S. (2006). Self-regulated learning. Encyclopedia of cognitive science. Hoboken, NJ: John Wiley & Sons. https://doi. org/10.1002/0470018860. s00671.
66. Shakespeare‐Finch, J., & Barrington, A. J. (2012). Behavioural changes add validity to the construct of posttraumatic growth. Journal of Traumatic Stress, 25(4), 433-439.
67. Soo, H., & Sherman, K. A. (2015). Rumination, psychological distress and post‐traumatic growth in women diagnosed with breast cancer. Psycho‐oncology, 24(1), 70-79.
68. Stein, R., & Fahl, K. (1997). Scientific cruise report of the Arctic expedition ARK-XIII/2 of RV" Polarstern" in 1997= Wissenschaftlicher Fahrtbericht über die Arktis-Expedition ARK-XIII/2 von 1997 mit FS" Polarstern". Berichte zur Polarforschung (Reports on Polar Research), 255.
69. Stewart, S. H., Mitchell, T. L., Wright, K. D., & Loba, P. (2004). The relations of PTSD symptoms to alcohol use and coping drinking in volunteers who responded to the Swissair Flight 111 airline disaster. Journal of anxiety disorders, 18(1), 51-68.
70. Simsek, O., Şimşek, A., Ergün, S., Velidedeoglu, M., Saribeyoglu, K., & Pekmezci, S. (2017). Managing endoscopic retrograde cholangiopancreatography-related complications in patients referred to the surgical emergency unit. Ulusal travma ve acil cerrahi dergisi-Turkish Journal of Trauma & Emergency Surgery, 23(5).
71. Sztompka, P. (2000). Cultural trauma: The other face of social change. European journal of social theory, 3(4), 449-466.
72. Şar, V. (2018). Travmatik Stres ve Bedensel Hastalıklar. Turkiye Klinikleri Psychiatry-Special Topics, 11(2), 1-5.
73. Tedeschi, R. G., & Calhoun, L. G. (1995). Trauma and transformation. Sage.
74. Tedeschi, R. G., & Calhoun, L. G. (1996). The Posttraumatic Growth Inventory: Measuring the positive legacy of trauma. Journal of traumatic stress, 9(3), 455-471.
75. Tedeschi, R. G., & Calhoun, L. G. (2004). " Posttraumatic growth: conceptual foundations and empirical evidence". Psychological inquiry, 15(1), 1-18.
76. Taku, K., Cann, A., Tedeschi, R. G., & Calhoun, L. G. (2009). Intrusive versus deliberate rumination in posttraumatic growth across US and Japanese samples. Anxiety, Stress, & Coping, 22(2), 129-136.
77. Teodorescu, D. S., Siqveland, J., Heir, T., Hauff, E., Wentzel-Larsen, T., & Lien, L. (2012). Posttraumatic growth, depressive symptoms, posttraumatic stress symptoms, post-migration stressors and quality of life in multi-traumatized psychiatric outpatients with a refugee background in Norway. Health and quality of life outcomes, 10(1), 1-16.
78. Tolin, D. F., & Foa, E. B. (2008). Sex differences in trauma and posttraumatic stress disorder: a quantitative review of 25 years of research.
79. Türksoy, N. (2003). Psikolojik travma ve tanım sorunları. Psikolojik Travma ve Sonuçları. İstanbul: 5US Yayıncılık.
80. T.C. Sağlık Bakanlığı. (2022). Türkiye’deki Güncel Durum. https://covid19.saglik.gov.tr/ (Erişim Tarihi: 06 Mart 2022).
81. TDK. (2022). Güncel Türkçe Sözlük. https://sozluk.gov.tr (Erişim Tarihi: 06 Mart 2022).
82. TÜBA. (2020). COVID-19 Küresel Salgın Değerlendirme Raporu (Erişim Tarihi: 6 Mart 2022).
83. WHO. (2022). Coronavirus disease 2019 (COVID-19) (Erişim Tarihi: 06 Mart 2022). Wheeler I. Parental Bereavement: The Crisis of Meaning. Death Studies. 2001;25:51-66
84. Widows, M. R., Jacobsen, P. B., Booth-Jones, M., & Fields, K. K. (2005). Predictors of posttraumatic growth following bone marrow transplantation for cancer. Health psychology, 24(3), 266.
85. Veerman, A. L., & Ganzevoort, R. R. (2001). Communities coping with collective trauma. Psychiatry, 101, 141-148.
86. Yılmaz, B. (2006). Arama-Kurtarma çalışmalarında travma sonrası stres belirtileri ve travma sonrası büyüme ile ilişkili değişkenler . Znoj, H. (2006). Yas ve travma sonrası büyüme. Travma sonrası büyüme el kitabı: Araştırma ve uygulama , 176-196.