A model for early architectural design studios, allosteric learning based “Conceptual Enrichment Model” to support intuitive thinking

Abstract

Design education is essential for developing creativity, conceptual thinking, and visual skills. Yet, secondary-level instruction often relies on rote learning and exams, limiting students’ cognitive growth. Based on Kanca’s (2020) doctoral dissertation, this study presents the “Supporting Practice Package” a methodology informed by the Allosteric Learning Model to enhace intellectual skills in design education. It promotes abstract and multifaceted thinking, imagination, and idea transformation through intuitive tools. Applied to first year interior architecture students at Karadeniz Technical University, the method improved cognitive abilities, increasing the use of abstract concepts in problem solving. To outcome supports the researches hypothesis. This led to the proposal of the “Conceptual Enrichment” model-offering flexible exercises that use metaphor, imagination, and association to reveal design concepts through indirect strategies.

Keywords

• Design education
• Design studios
• Concept enrichment
• Allosteric learning
• Intuitive thinking

Erken evre tasarım stüdyosu özelinde, sezgisel düşünmeyi destekleyen allosterik öğrenme tabanlı “Kavram Zenginleştirme Modeli”

Öz

Tasarım eğitimi, yaratıcılığı, kavramsal düşünmeyi ve görsel yetenekleri geliştirmeyi amaçlayan önemli bir disiplindir. Ancak, mevcut eğitim yaklaşımları, özellikle ortaöğretim düzeyinde sıklıkla ezberci ve sınav odaklı olduğundan, öğrenciler düşünsel becerilerini geliştirme imkanı bulamamaktadır. Kanca’nın (2020) doktora tezinden üretilen bu çalışma, tasarım eğitimi sürecinde öğrencilerin düşünsel becerilerini geliştirmek amacıyla Allosterik Öğrenme Modeli'ni temel alan bir bakış açısıyla geliştirilmiş “Destekleyici Uygulamalar Bütünü” adı verilen bir metodoloji önermektedir. Metodoloji, sezgisel düşünme araçları kullanılarak kavramsal boyutta soyut düşünme, çok yönlü düşünme, deneyimleyerek yorumlama, imgeleme ve zihinsel tasarımlara dönüştürme becerilerini geliştirmeyi amaçlamaktadır. Karadeniz Teknik Üniversitesi İç Mimarlık Bölümü birinci sınıf lisans öğrencileriyle yapılan performans çalışmaları, öğrencilerin düşünsel becerilerini geliştirmek amacıyla kullanılan bu metodolojinin etkili olduğunu göstermiştir. Çalışma sonunda, öğrencilerin bir tasarım problemini çözüm sürecindeki, kavramsal düşünme becerilerinde değişim görülmüş, sezgisel düşünme performansları etkisiyle soyut (düşünce) kavram kullanımlarındaki eğilim artmış ve araştırma hipotezi doğrulanmıştır. Allosterik Öğrenme Modeline dayandırılan metodolojiden yola çıkılarak ulaşılan bu öneri; çalışma bağlamında kurgulanmış olan pratiklerin ortak hedefi ve sonuçları dikkate alınarak, “Kavram Zenginleştirme” modeli adıyla tanımlanmıştır Model, özellikle metaforik düşünmeyi içeren, imgeleme ve çağrışım çalışmalarıyla kavramları açığa çıkaran, problemin çözümünde dolaylı yollar kullanan ve farklı tasarım problemlerine uyarlanabilir esnek bir yapıya sahip düşünsel egzersizler bütünüdür.

Anahtar Kelimeler

• Tasarım Eğitimi
• Tasarım Stüdyoları
• Kavram Zenginleştirme
• Allosterik Öğrenme
• Sezgisel Düşünme

Kaynakça

1. Abbood, S. A. A. (2023). Instructional design according to the repulsive learning model and its impact on the achievement of chemistry and lateral thinking for third-grade intermediate students. International Journal of Emerging Technologies in Learning (iJET), 18(03), pp. 22–37. https://doi.org/10.3991/ijet.v18i03.37025
2. Akduman, G. & Yüksekbilgili, Z. (2015). Eğitim oyunları - 2, İstanbul: Hayat Yayıncılık.
3. Akran, S. K. & Deniz, S. (2017). Allosterik öğrenme modelindeki eğitim durumlarının öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi, Middle East Journal of Education(MEJE), 3(1), 25–34.
4. Akran, S. K. & Babaoğlu, H. M. (2019). İngilizce dersinde allosterik öğrenme modelinin öğrencilerin eleştirel ve problem çözmeye yönelik yansıtıcı düşünme becerilerine etkisi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 38(1), 73-97.
5. Arıdağ, L. (2005). Mimari tasarım stüdyo eğitiminde iletişim, İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, İstanbul.
6. Aydınlı, S. (2015). Tasarım eğitiminde yapılandırıcı paradigma: ‘öğrenmeyi öğrenme’, Tasarım+Kuram Dergisi, (20), Aralık, 1-18.
7. Badke-Schaub, P. & Eris, O. (2014). A theoretical approach to intuition in design: does design methodology need to account for unconscious processes?. In: Chakrabarti, A., Blessing, L. (eds) An Anthology of Theories and Models of Design. Springer, London. https://doi.org/10.1007/978-1-4471-6338-1_17
8. Bayram, H. (2022). The Impact of Allosteric Learning on Students’ Academic Achievement and Research Skills in the 5th Grade Social Studies Course. Mimbar Sekolah Dasar, 9(1), 58-80. https://doi.org/10.53400/mimbar-sd.v9i1.43805.

9. Batdı, V. (2023). Yapılandırmacı yaklaşım uygulamalarının karma-meta yöntemiyle incelenmesi, Eğitim ve Bilim Dergisi, 48(213), 85-112.
10. Berkant, H. G. & Baysal, S. (2017). Allosteric learning model in english lesson: teachers' views, the ınstructions of curriculum and course book, a sample of daily lesson plan. Universal Journal of Educational Research, 5(1), 84 - 93. DOI: 10.13189/ujer.2017.050110.
11. Biket, A, P. (2019). Mimari tasarım atölyesinde iki rolü deneyimlemek, Yakın Mimarlık Dergisi, Nisan, 2(2), 1-13.
12. Bono, E.D. (2018). Düşün çok geç olmadan, Çev. Deniz Hüsrev, İstanbul: Epsilon Yayınları.
13. Budak, Y. (2010). Post yapılandırmacılık/allosterik öğrenme yaklaşımına göre öğrenme ve eğitim durumlarının olası niteliği, International Conference on New Trends in Education and Their Implications, 11-13 November, Antalya. 468-473, Retrieved from http://docplayer.biz.tr/ 22454502-Post-yapilandirmacilik-allosterik-ogrenme-yaklasimina-gore-ogrenme-ve-egitim-durumlarinin-olasi-niteligi.html
14. Casakin, H. (2007). Metaphors in design problem solving: implications for creativity, International Journal of Design, 1(2), 23-35.
15. Creswell, J.W. (2013). Araştırma deseni, nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları, Çev. Ed. Selçuk Beşir Demir, Ankara: Eğiten Kitap.
16. Cox, D. (2018). Yaratıcı düşünme, for dummies, Çev. Esra Ün, İstanbul: Nobel Yaşam Yayınları.
17. Crowther, P. (2013). Understanding the signature pedagogy of the design studio and the opportunities for its technological enhancement, Journal of Learning Design, 6(3), 18-28.
18. Çelik, C. & Arabacıoğlu, B. (2022). İç mimarlık ve ölçekler arası tasarım arakesitinde iç mimarlık tasarım stüdyolarının potansiyelleri üzerine bir çalışma, bab Journal of FSMVU Faculty of Architecture and Design, 3(2), 190-208.
19. Çil, E. & Demirel-Özer, S. (2021). Mı̇marı̇ habı̇tusun eşı̇ğı̇ olarak ilk yıl mı̇marı̇ tasarım stüdyoları, METU JFA, 38(1), 138-160. doi: 10.4305/ metu.jfa.2021.1.3
20. Fan, N. (2020). Application of Multimodal Experiential Teaching in College English Teaching Based on Morphology Learning Theory International Journal of New Developments in Education, (2), 3, 55-57, doi: 10.25236/ijnde.2020.020314
21. Giordan, A. (1996). Comment transformer une conception progressivement, L’enseignant El, 61, 6. Retrieved from http://www.ldes.unige.ch/ publi/vulg/enseignerPasApprendre.pdf
22. Güneş, F. (2020). Eğitimde ezber tartışmaları, Eğitim Kuram ve Uygulama Araştırmaları Dergisi, 6(3), 409-418.
23. Gürbüztürk, O., Koç, S. & Babaoğlu, H. M. (2016). The effect of allosteric learning model on the problem solving skills of 7th grade students in english courses. Journal of Education and Future (9), 67-82.
24. Jonassen, D. & Reeves, T.C. (1996). Learning with technology: using computers as cognitive tools, In D. Jonassen (Ed.) Handbook of Research for Educational Communications and Technology: A Project of the Association for Educational Communications and Technology, 706-707.
25. Kararmaz, Ö. & Ciravoğlu, A. (2017). Erken dönem mimari tasarım stüdyolarına deneyim tabanlı yaklaşımların bütünleştirilmesi üzerine bir araştırma, Megaron, 12(3), 409-419, doi: 10.5505/megaron.2017.05925
26. Kararmaz, Ö. & Ciravoğlu, A. (2019). Mimari tasarım stüdyosunda bedensel farkındalık ve alternatif arayışlar üzerine, Mimarlık Okullarında Tasarım Stüdyoları: Farklı Denemeler, Derleyen Ayşen Çelen Öztürk, İstanbul, Yem Yayınları.
27. Kayatürk, N. (2022). Öğrenme teorileri ile ilgili dinleme ve okuma eğitimi alanında yapılmış tezler üzerine bir araştırma, Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19(49), 318-339.
28. Kolsal, F. & Kandemir, Ö. (2021). A research on learning styles-an introduction to architectural design studio, MEGARON, 16(4), 659-670, doi: 10.14744/MEGARON.2021.42713
29. Kutluca, T. (2013). Yapılandırmacı öğrenme-öğretme yaklaşımı, Öğrenme-Öğretme Yaklaşımları ve Uygulama Örnekleri, Editör Gülay Ekici, Meral Güven, Ankara: Pegem Yayıncılık.
30. Majithia, R. K. (2017). What’s next in design education? Transforming role of a designer and its implications in preparing youth for an ambiguous and volatile future, The Design Journal, 20:sup1, 1521-1529, doi: 10.1080/14606925.2017.1352676
31. Michalko, M. (2016). Dahilerin oynadığı oyunlar, Çev. Korkmaz Haktanır, İstanbul: Koridor Yayınları.
32. Onur, D., (2016). Tasarım eğitiminde farkındalık ve yaratıcılık gelişimine yönelik bir öneri, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, Trabzon.
33. Orbey, B. & Sarıoğlu Erdoğdu, G. P. (2021). Design process re‐visited in the first year design studio: between intuition and reasoning, International Journal of Technology and Design Education, 31, 771–795. Retrieved from https://doi.org/10.1007/s10798-020-09573-2
34. Özen, G., Doğan, A. & Cinan, S. (2015). Uzak bağlantılar testi: norm ve güvenirlik çalışması, Psikoloji Çalışmaları Dergisi, 35(2), 25-46. Retrieved from https://toad.halileksi. net/sites/default/files/pdf/uzak-baglantilar-testi-remote-associate-test-toad.pdf
35. Panchal, S., (2017). Implications and applications of research in architectural education- bridging the gap between myth and model, International Research Journal of Engineering and Technology (IRJET), 4(6), June -2017, 3274-3278.
36. Sayın, T. (2007). Mimari tasarım eğitimine bütüncül/metaforik bir yaklaşım, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, İstanbul.
37. Topbaş, E. (2013). Allosterik öğrenme modeli ve sınıf içi uygulaması, Öğrenme-Öğretme Yaklaşımları ve Uygulama Örnekleri, Editör Gülay Ekici, Meral Güven, Ankara: Pegem Yayıncılık.
38. Ünver, B. (2021). Temel tasarım stüdyosunda yapılandırmacı öğrenme deneyimi: beden-mekân çalışmaları üzerinden bir değerlendirme, Sanat ve Tasarım Dergisi, 11(2), 350-367, doi: 10.20488/sanattasarim.1048681
39. Wu Wu Y., Weng, K.H. & Young, L.M. (2016). A concept transformation learning model for architectural design learning process, Eurasia Journal of Mathematics, Science and Technology Education, 12(5), 1189-1197 doi: 10.12973/eurasia.2016.1505a
40. Kanca, H.G. (2020) Mimari Tasarım Eğitimi Sürecinde Destekleyici Uygulamalar Bütünü Olarak Allosterik Öğrenme Temelli Bir Metodoloji, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, Trabzon.
41. Yıldırım, Ö.S. (2003). Mimari tasarım sürecinin problematikleri: mimari tasarım atölyesinde yöntemin temelini oluşturan kavramlar, Ege Mimarlık Dergisi, 3(47), 35-40.
42. Yürekli, İ. (2003). Mimari Tasarım Eğitiminde Oyun, İstanbul Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, İstanbul.
43. Yurt, Y. D., Özkan, I. & Töre Yargın, G. (2020). Tasarım Stüdyosu Eğitiminde Fikir Üretme Sürecinde Kullanılan Yöntemlerin ve Karşılaşılan Problemlerin Öğrenci Bakış Açısıyla İncelenmesi. 197. https://hdl.handle.net/11511/72822
44. Yurtsever, B. & Polatoğlu, Ç. (2020). “Active studio” experiences in architectural design education. Megaron, 15(3), 412 - 429. 10.14744/megaron.2020.57614