Araştırma Makalesi

İşyerlerinin Uyum Stratejilerinin Toplum Dirençliliğine Entegrasyonu: Türkiye’den Bir Saha Çalışması

Cilt: 1 Sayı: 2 14 Temmuz 2018
PDF İndir
TR EN

İşyerlerinin Uyum Stratejilerinin Toplum Dirençliliğine Entegrasyonu: Türkiye’den Bir Saha Çalışması

Öz

Geleneksel afet yönetimi yaklaşımlarıyla sınırlanan gelişmekte olan ülkelerde afet sonrası politikalar toplum düzeyinde dirençlilik yaratamayabilir. 1999 Depremini deneyimlemiş olan Türkiye böyle bir durumu örneklemektedir. 1999 trajedisinin ardından güvenli bir yapılı çevre oluşturmak için uygulanan politikalar yeniden yerleştirme ve yeniden yapım çabalarını içermektedir, ancak iyileşme sürecinde işyerlerinin yerel ve merkezi yönetimlerce kapsamlı düzenlemelere dahil edilmemesi afetten sonra ayakta kalmak için kendi uyum stratejilerini geliştirmelerine neden olmuştur. Bu çalışma afete maruz kalan işyerlerinin uyum stratejilerini araştırmayı amaçlamıştır. İşyeri büyüklüğü ve mülkiyet sahipliliğini gösteren bağımsız değişkenlere göre işyerlerinin afet sonrası uyum stratejileri Adapazarı örneğinde bir saha araştırması ile ele alınmıştır. Bu çalışma işyerlerinin afet sonrasında kendilerini ayakta tutacak uyum kapasitelerini ortaya koyarak afet çalışmaları alanına katkı koymaktadır. Araştırmanın temel bulguları işyeri büyüklüğü ve mülkiyet sahipliliğine göre işyerlerinin bir doğal afetten sonra ayakta kalmaya uyumlandıklarını göstermektedir. Küçük ve kiracı olan firmalar her ne kadar organizasyonel ve finansal sorunlar yaşasalar da geliştirdikleri yer seçim stratejileri ile büyük ve mülk sahibi rakiplerine karşın hayatta kalma ve adapta olabilme şanslarını artırmaktadır.

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Alesch, D.J, Holly, J.N, Mittler, E, and Nagy, R. (2001), “Organizations at Risk: what Happens when Small Businesses and Non-for-Profits Encounter Natural Disasters”, Small Organizations Natural Hazards Project, First Year Technical Report, University of Wisconsin-Green Bay: the Public Entity Risk Institute, Fairfax, Virginia, USA.
  2. Bibbee, A, Gonenc, R, Jacobs, S, Konvitz, J, and Price, R. (2000), “Economic Effects of the 1999 Turkish Earthquakes: An Interim Report”. OECD Economics Department Working Paper no. 247, An Interim Report, OECD Publishing.
  3. Boin, A, and Mc Connell, A. (2007), “Preparing for critical infrastructure breakdowns: the limits of crisis management and the need for resilience”, Journal of Contingencies and crisis management, vol.15, no.1, pp. 50-59.
  4. Brooks, N, Adger, W.N, and Kelly, P.M. (2005), “The determinants of vulnerability and adaptive capacity at the national level and the implications for adaptation”, Global Environmental Change. vol. 15, pp. 151-163.
  5. Chang, S.E, and Falit-Baiamonte, A, (2002), “Disaster Vulnerability of Businesses in the 2001 Nisqually Earthquake”. Environmental Hazards, vol. 4, pp. 59-71.
  6. Cutter, S.L, Barnes, L, Berry, M, Burton, C, Evans, E, Tate, E, and Webb, J. (2008), “A place-based model for understanding community resilience to natural disasters”. Global environmental change, Vol 18, pp. 598-606.
  7. Dahlhamer, J.M, and Tierney, K.J. (1998), “Rebounding from Disruptive Events: Business Recovery Following the Northridge Earthquake”, Sociological Spectrum, Vol.18, pp. 121-141.
  8. Dahlhamer, J.M, and D’Souza, M.J. (1995), “Determinants of Business Disaster Preparedness in Two U.S. Metropolitan Areas”. University of Delaware, Disaster Research Centre, Newark, DE: Preliminary paper no. 224.

Ayrıntılar

Birincil Dil

İngilizce

Konular

-

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Ezgi Orhan *
ÇANKAYA ÜNİVERSİTESİ
0000-0002-9124-7812
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

14 Temmuz 2018

Gönderilme Tarihi

20 Kasım 2017

Kabul Tarihi

10 Temmuz 2018

Yayımlandığı Sayı

Yıl 1970 Cilt: 1 Sayı: 2

Kaynak Göster

APA
Orhan, E. (2018). Integrating Adaptation Strategies of Businesses with Community Resilience: A Case from Turkey. GRID - Architecture Planning and Design Journal, 1(2), 36-58. https://doi.org/10.37246/grid.356441