Araştırma Makalesi

Eskizden Mimari Üretime/Tasarım Süreci: Deneysel Bir Stüdyo Pratiği

Cilt: 3 Sayı: 2 29 Temmuz 2020
PDF İndir
TR EN

Eskizden Mimari Üretime/Tasarım Süreci: Deneysel Bir Stüdyo Pratiği

Öz

Bu metnin amacı, eğitimci-mimar tarafından üretilen fikir eskizlerinin mimarlık öğrencileri tarafından mimari bir kompozisyona ne denli dönüştürülebildiği ve bütüncül bir sonuç ürünü elde etmede tutarlı ilişkilerin nasıl kurulduğunun saptanmasıdır. Yöntemden önce metin kurgusu, mimari eskiz ve biçimlerin algılanması üzerine kısa bir literatür açılımı gerçekleştirmiştir. Mimari stüdyo eğitiminin bir parçası olan yöntem, eğitimci-mimar tarafından anlık olarak her bir öğrenci için ayrı ayrı yapılan eskizlerle başlamaktadır. Tasarım sürecindeki beklenti, başlangıçtaki fikir eskizinden tutarlı bir ilişkiler ağını tanımlayan bütüncül bir sonuç ürün geliştirmeleridir. Verili tasarım bilgisinin sonuç ürüne ulaştırılması amacıyla protokol grubuna 6 saatlik süre verilmiş ve son aşama olarak, 6 saatlik deneyimini kayıt altına alan yazılı bir rapor hazırlamaları istenmiştir. Sonuçta, “eskizi bağlamsal-biçimsel öğeleriyle yorumlayanlar” ve “eskizin çizgisel karakterinden ayrıksı durumlar ortaya çıkaranlar” olarak iki yönelim grubu saptanmıştır ve fakat iki farklı yönelime rağmen fikir eskizini anlamlandırma-algılama-kavrama aşamasında benzer analojik araçlardan yararlanıldığı ortaya çıkmıştır. Bu çalışma aracılığıyla daha öncesinde tasarım stüdyolarında eskiz sürecini kendi pratikleriyle kullanan ya da etüt sürecinde yine üçüncü boyuta geçişi maketlerle deneyleyen öğrenci grubu, eğitimci-mimar tarafından üretilen eskizin çizgisel-bağlamsal-biçimsel örgüsünü çeşitli mekânsal çakışımlarla ele almış ve bu noktada mimari üretimin farklı yönelimlerini keşfetmiştir.  

Anahtar Kelimeler

Kaynakça

  1. Akin, Ö. (2008). Frames of reference in architectural design: Analyzing the hyper-acclamation (A-h-a-!). Carnegie Mellon University Research Showcase, October, 1-20.
  2. Arnheim, R. (2009). The Dynamics of Architectural Form. Berkeley-Los Angeles-London: University of California Press.
  3. Aydınlı, S. (2014). Eskizler, in Aydınlı, S. & Kürtüncü, B. (Eds.), Paralaks oda (pp. 61-71). İstanbul: Cenkler Matbaacılık.
  4. Ayıran, N. (2007). The role of sketches in terms of creativity in design education and the effects of a scientific ideal. İTU A/Z, 4 (2), 52-66.
  5. Bilda, Z., Gero, J.S., & Purcell, T. (2006). To sketch or not to sketch? That is the question. Design Studies, 27, 587-613.
  6. Casakin, H., & Goldschmidt, G. (1999). Expertise and the use of visual analogy: implications for design education, Design Studies, 20, 153-175.
  7. Cross, N. (1999). Natural intelligence in design. Design Studies, 20, 25-39.
  8. Dinç Kalaycı, P. (2016). Etkileşimden Bütünleşmeye Bir Mimari Tasarım Stüdyosu Pratiğinin Anatomisi, Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık Eğitim Danışmanlık Tic. Ltd. Şt.

Ayrıntılar

Birincil Dil

İngilizce

Konular

Mimarlık

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yayımlanma Tarihi

29 Temmuz 2020

Gönderilme Tarihi

27 Nisan 2020

Kabul Tarihi

8 Temmuz 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 1970 Cilt: 3 Sayı: 2

Kaynak Göster

APA
Koç, P., & Tuztaşı, U. (2020). From Sketch to Architectural Production/Design Process: A Studio Experience. GRID - Architecture Planning and Design Journal, 3(2), 199-221. https://doi.org/10.37246/grid.727805