SEREBRAL PALSİLİ ÇOCUKLARDA EYLEM GÖZLEM TERAPİSİNİN SPASTİSİTE, KABA MOTOR FONKSİYON, DENGE VE KATILIM ÜZERİNE ETKİSİ: RANDOMİZE KONTROLLÜ ÇALIŞMA

Öz

Amaç: Bu çalışmanın amacı spastik diparetik ve hemiparetik Serebral Palsili (SP) çocuklarda Eylem Gözlem Terapisinin (EGT) spastisite, kaba motor fonksiyon, denge ve katılım üzerindeki etkisini inceleyerek rehabilitasyona katkısını araştırmaktır. Metod: Çalışmanın örneklemini, Özel Afyonkarahisar Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezi’nde takip edilen spastik diparetik ve hemiparetik SP tanılı 5-13 yaş arası toplam 36 birey oluşturdu. SP’li bireyler randomize bir şekilde yalnızca konvansiyonel fizyoterapi uygulanan kontrol grubu (n=12), konvansiyonel fizyoterapiye ek ebeveyn kontrolünde EGT (eEGT) uygulanan grup (n=12) ve fizyoterapist kontrolünde EGT (fEGT)’ ye ek hedefe yönelik fizyoterapi uygulanan grup (n=12) olmak üzere üç gruba ayrıldı. Çalışmaya dahil edilen bireyler tedavi öncesi, altı haftalık tedavi sonrası ve üç aylık takip sürecinin ardından kas tonusları Modifiye Ashworth Skalası (MAS); kaba motor fonksiyon düzeyleri Kaba Motor Fonksiyon Ölçümü (KMFÖ); dengeleri Pediatrik Denge Ölçeği (PDÖ) ve Pediatrik Uzanma Testi (PRT); fonksiyonel mobiliteleri, Süreli Kalk ve Yürü Testi (SKYT); aktivite ve katılımları Hedefe Ulaşma Ölçeği (GAS) ve Çocuk ve Adolesan Katılım Anketi (CASP); ile değerlendirildi. Bulgular: Tedavi sonrası veriler incelendiğinde, fEGT grubunda MAS (p>0.05) hariç, KMFÖ (p<0.001), PDÖ (p<0.001), PRT öne uzanma (p=0.015), SKYT (p<0.001), CASP (p=0.001) ve GAS (p<0.001) parametrelerinde anlamlı iyileşmeler görüldü. eEGT grubunda ise CASP (p=0.015) parametresi hariç diğer parametrelerde herhangi bir fark bulunmadığı görüldü (p>0.05). Kontrol grubunda ise PRT (p>0.05) ve MAS (p>0.05) haricinde diğer parametrelerde anlamlı değişiklikler kaydedildi. Ancak gruplar arasında anlamlı bir fark olmadığı bulundu (p>0.05). Sonuç: Sonuç olarak kas tonusu hariç tüm alt parametrelerin tedavi sonrası ve 3 aylık takip süreci ölçümlerinde fEGT lehine olumlu gelişmelerin devam etmesi SP’li bireylerin alt ekstremite rehabilitasyonunda EGT uygulamasının uzun vadede de etkili olduğunu gösterdi.

Anahtar Kelimeler

• alt ekstremite
• denge
• rehabilitasyon
• serebral palsi

EFFECT OF ACTION OBSERVATION THERAPY ON SPASTICITY, GROSS MOTOR FUNCTION, BALANCE AND PARTICIPATION IN CHILDREN WITH CEREBRAL PALSY: RANDOMIZED CONTROLLED STUDY

Abstract

Purpose: The aim of this study was to investigate the effects of Action Observation Therapy (AOT) on spasticity, gross motor function, balance, and participation in children with spastic diparetic and hemiparetic cerebral palsy (CP), and to evaluate its contribution to rehabilitation. Methods: The study sample consisted of 36 children aged 5–13 years with spastic diparetic and hemiparetic CP who were followed at the Private Afyonkarahisar Special Education and Rehabilitation Center. The children were randomly assigned to three groups: a control group receiving only conventional physiotherapy (n=12), a group receiving conventional physiotherapy plus AOT under parental supervision (eAOT, n=12), and a group receiving conventional physiotherapy plus therapist-supervised AOT combined with goal-directed physiotherapy (fAOT, n=12). Assessments were performed at baseline, after six weeks of treatment, and at the three-month follow-up. Outcome measures included muscle tone (Modified Ashworth Scale, MAS), gross motor function (Gross Motor Function Measure, GMFM), balance (Pediatric Balance Scale, PBS and Pediatric Reach Test, PRT), functional mobility (Timed Up and Go Test, TUG), and activity and participation (Goal Attainment Scale, GAS and Child and Adolescent Scale of Participation, CASP). Results: Post-treatment analyses revealed significant improvements in the fAOT group in all parameters except MAS (p>0.05): GMFM (p<0.001), PBS (p<0.001), PRT forward reach (p=0.015), TUG (p<0.001), CASP (p=0.001), and GAS (p<0.001). In the eAOT group, only CASP (p=0.015) showed significant improvement, while no differences were observed in other parameters (p>0.05). In the control group, all parameters except PRT (p>0.05) and MAS (p>0.05) showed significant changes. However, no significant differences were found between the groups (p>.05). Conclusion: These findings indicate that, except for muscle tone, improvements in all sub-parameters persisted in the fAOT group both post-treatment and at the three-month follow-up, demonstrating that AOT is effective in the long-term rehabilitation of the lower extremities in children with CP.

Keywords

• balance
• cerebral palsy
• lower extremity
• rehabilitation

Kaynakça

1. Bu çalışma, 9-12 Kasım 2025’te 2. Uluslararası Erken Müdahale ve Rehabilitasyon Kongresi’nde (ICER 2025) sözel bildiri olarak sunulmuştur.