SEREBRAL PALSİ TANILI ÇOCUKLARDA KOR VE DENGE EGZERSİZLERİNİN DENGE ÜZERİNE ETKİSİ: RANDOMİZE KONTROLLÜ ÇALIŞMA

Öz

Amaç: Serebral Palsi (SP)’li çocuklarda denge, nöromotor kontrol mekanizmaları ve ikincil kas-iskelet sistemi anormallikleri nedeniyle bozulur. Normal gelişen çocuk, yerçekimine karşı sürekli aktif hareketler uygulayarak kor (çekirdek) gücünü oluşturabilir. Ancak SP’li çocuklardaki sınırlı hareket paternleri ana kas gruplarının güç ve dayanıklığının azalmasına neden olur. Dengeyi geliştiren kor stabilizasyon egzersizleri (KSE) SP’li bireyin bağımsızlığını artırabilir. Bu çalışmada, SP’li çocuklara özgü planlanmış KSE’nin denge ve gövde kontrolü üzerine etkisi olup olmadığının incelenmesini, bu yaklaşımın hem sadece nörogelişimsel tedavi (NGT) hem de denge egzersizleri (DE)+NGT’ye üstünlüğünün olup olmadığının araştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışmaya dâhil edilen SP’li çocuklar yaş, SP tipi ve Kaba Motor Fonksiyon Sınıflandırma Sistemi (KMFSS)’ne göre blok randomizasyon yöntemiyle 3 gruba ayrıldı. Grup 1 çalışma grubuna (yaş ortalaması 11.17±3.38 yıl) NGT+KSE, grup 2 çalışma grubuna (yaş ortalaması 10.83±4.09 yıl) NGT+DE ve kontrol grubuna ise (yaş ortalaması 12.83±3.94 yıl) sadece NGT uygulandı. Fizyoterapi ve rehabilitasyon programları haftada 3 gün 8 hafta toplamda 24 seans her grupta eşit olacak şekilde 60 dakika uygulandı. Katılımcıların değerlendirilmesinde Pediatrik Denge Ölçeği (PDÖ), SportKat 550® cihazı ve Gövde Etkilenim Ölçeği (GEÖ) kullanıldı. Bulgular: Tüm gruplarda denge ve gövde kontrolü parametreleri tedavi öncesine göre iyileşme gösterdi (p<0.05). NGT+KSE çalışma grubunda özellikle dinamik dengede olmak üzere tüm parametrelerde NGT+DE çalışma grubuna ve NGT kontrol grubuna göre daha fazla gelişme oranları kaydedildi. Sonuç: Çalışmada uygulanan tüm fizyoterapi ve rehabilitasyon programlarının SP tanılı çocuklarda denge ve gövde kontrolünü geliştirmede etkili olduğu sonucuna varılmıştır. Bununla birlikte NGT+KSE programının gelişim oranları açısından daha etkili sonuçların elde edilmesini sağlaması ile ilişkili olarak ileriki çalışmalarda bütüncül yaklaşımın temel alınması gerektiği sonucuna varılmıştır. SP alanında yeni bir yaklaşım olan KSE ile kor kaslarının güçlendirilmesi daha iyi postüral kontrolün elde edilmesi ile ilişkili olarak dengenin geliştirilmesine olanak sağlamaktadır. NGT+KSE egzersizlerinin baş ve gövdenin stabilizasyonunu artırarak dengeyi olumlu yönde geliştirebilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• bütüncül yaklaşım
• denge
• kor stabilizasyon egzersizi
• nörogelişimsel tedavi
• serebral palsi

THE EFFECTS OF CORE AND BALANCE EXERCISES ON BALANCE IN CHILDREN WITH CEREBRAL PALSY: A RANDOMIZED CONTROLLED STUDY

Abstract

Purpose: Balance in children with cerebral palsy (CP) is impaired due to neuromotor control mechanisms and secondary musculoskeletal abnormalities. Normally developing children can build core strength by continuously performing active movements against gravity. However, the limited movement patterns in children with CP lead to decreased strength and endurance in major muscle groups. Core stabilization exercises (CSE), which improve balance, can enhance the independence of children with CP. This study aimed to investigate whether CSE, specifically designed for children with CP, has an effect on balance and trunk control and to investigate whether this approach is superior to both neurodevelopmental therapy (NGT) alone and balance exercises (BE) combined with NGT. Methods: Children with CP included in the study were divided into 3 groups using the block randomization method according to age, CP type and Gross Motor Function Classification System (GMFCS). Group 1 (mean age: 11.17±3.38 years) received NGT+CSE, Group 2 (10.83±4.09 years) received NGT+BE, and the control group (12.83±3.94 years) received only NGT. Physiotherapy and rehabilitation programs were applied 3 days a week for 8 weeks, for a total of 24 sessions of 60 minutes each, equally in each group. The Pediatric Balance Scale (PBS), SportKat 550® device and the Trunk Impairment Scale (TIS) were used to evaluate the participants. Results: Balance and trunk control parameters improved in all groups compared to pre-treatment (p<0.05). The NGT+CSE study group showed greater improvement rates in all parameters, especially in dynamic balance, compared to the NGT+BE study group and the NGT control group. Conclusion: It was concluded that all physiotherapy and rehabilitation programs implemented were effective in improving balance and trunk control in children with CP. However, considering that the NGT+CSE program provides more effective results in terms of developmental rates, it was concluded that future studies should be based-on a holistic approach.

Keywords

• balance
• core stabilization exercise
• cerebral palsy
• holistic approach
• neurodevelopmental therapy

Kaynakça

1. * Bu çalışma, 9-12 Kasım 2025’te 2. Uluslararası Erken Müdahale ve Rehabilitasyon Kongresi’nde (ICER 2025) sözel bildiri olarak sunulmuştur.