PREMATÜRE BEBEKLERDE HAREKET GELİŞİMİ GECİKMELERİ SIKLIĞI, ZAMANI VE GİRİŞİM İHTİYACI: GELİŞİMSEL PEDİATRİ PERSPEKTİFİNDEN TEK MERKEZLİ DENEYİM
Öz
Amaç: Antenatal bakım ve yenidoğan yoğun bakım ünitelerindeki ilerlemelere bağlı olarak preterm bebeklerin sağkalım oranlarının arttığı, buna karşın; bu bebeklerin bir kısmının bir ya da daha fazla alanda gelişimsel açıdan zorluklarının olduğu bilinmektedir. Preterm bebeklerde gelişiminin izlenmesi, gelişimsel zorlukların erken tanınması ve bebeklerin gerekli destek hizmetlerine zamanında yönlendirilmeleri çok önemlidir. Gelişimsel pediatri, preterm bebeklerin potansiyellerine ulaşabilmeleri için kapsamlı, transdisipliner ve aile merkezli bakım ve destek sunmada önemli bir rol oynar. Bu araştırmada gelişimsel pediatriye başvuran preterm bebeklerde motor gelişimde saptanan zorlukların sıklığını, zamanını ve girişim alma durumlarının belirlenmesi amaçlanmıştır.
Yöntem: Samsun Eğitim ve Araştırma Hastanesi Gelişimsel Pediatri Polikliniği’ne 01.01.2025-01.08.2025 tarihleri arasında başvuran düzeltilmiş yaşı 1 ay-36 ay arası olan preterm bebeklerin dosya bilgilerinden retrospektif tanımlayıcı bir araştırma tasarlanmıştır. Hastalar başvuru anındaki yaş, cinsiyet, tanı dağılımı, tanı zamanı ve girişimler açısından incelenmiştir.
Bulgular: Araştırmaya düzeltilmiş yaşları 1 ay-36 ay arasında olan 130 preterm bebek (%53 kız, n:69) dahil edildi. Median 5,5 ay (%25-75 aralığı:2-13) saptanmış olup, 75 bebek (%58) çok düşük doğum ağırlığı ile doğmuştu. Bebeklerin 98’i (%75) tekiz olup yalnızca bir bebek üçüz eşi idi. Kronik hastalıklar açısından bakıldığında 13 (%10) bebekte bronkopulmoner displazi, epilepsi gibi preterm bebeklerde sık görülen sorunlar saptandı. En az bir gelişim alanında zorluk saptanan 78 (%60) bebekten 62 (%48) bebeğin motor gelişim alanında artmış destek ihtiyacı olduğu saptandı. Hareket gelişimi alanında destek gereksinimi olanlardan yalnızca 13 (%10) bebek girişim almaktaydı. Örneklemde gelişimsel zorluk saptanan çocukların en sık motor gelişim alanında gecikmeleri olduğu saptandı.
Sonuç: Pretermlerde motor gelişim alanında zorluk saptama sıklığı yüksektir; bu çalışmada hareket gelişimi için gerekli olan girişime bebeklerin çok azının ulaşabildiği saptanmıştır; bu durum erken müdahale fırsatlarının kaçırıldığını düşündürmektedir. Tek merkezli deneyime sahip bu çalışma, preterm bebeklerin motor gelişim zorluklarının yaygın olduğunu vurgulamakta ve gelişimsel izleminin transdisipliner, aile merkezli müdahalelerle güçlendirilmesi gerektiğini göstermektedir. Daha geniş örneklemeye sahip çok merkezli çalışmalar gereklidir.
Anahtar Kelimeler
FREQUENCY, TIMING, AND NEED FOR INTERVENTIONS IN MOTOR DEVELOPMENT DELAYS AMONG PRETERM INFANTS: A SINGLE-CENTER DEVELOPMENTAL PEDIATRICS CLINIC EXPERIENCE
Abstract
Purpose: With advances in antenatal care and neonatal intensive care units, the survival rates of preterm infants have increased. However, it is well recognized that a proportion of these infants experience developmental difficulties in one or more domains. Continuous monitoring of preterm infants’ developmental progress, early recognition of developmental challenges, and timely referral to appropriate support services are crucial to optimize outcomes. Developmental pediatrics plays a central role in providing comprehensive, transdisciplinary, and family-centered care to help preterm infants reach their developmental potential. This study aimed to determine the frequency, timing, and need for intervention related to motor development difficulties identified in preterm infants referred to developmental pediatrics clinic.
Methods: This retrospective descriptive study analyzed medical records of preterm infants with corrected ages between 1 and 36 months who attended the Developmental Pediatrics Clinic of Samsun Training and Research Hospital between January 1 and August 1,2025. Data were collected regarding infants’ age, gender, diagnosis, timing of developmental assessment, and interventions at referral. Descriptive statistics were used for analysis.
Results: A total of 130 preterm infants (53% female, n=69) with corrected ages ranging from 1 to 36 months were included. The median corrected age at developmental evaluation was 5.5 months (IQR:2–13). Very low birth weight was present in 75 infants (58%), and 98 infants (75%) were singletons, with only one being a triplet. Chronic conditions such as bronchopulmonary dysplasia and epilepsy were observed in 10% of cases. Developmental difficulties in at least one domain were identified in 60% of infants, and 48% had motor development challenges. Despite this, only 10% received intervention targeting motor development needs.
Conclusion: Motor development difficulties are frequent among preterm infants, yet only a small proportion receive timely intervention. This study underscores the importance of transdisciplinary, family-centered developmental monitoring and early intervention programs. Larger multicenter studies are needed to strengthen developmental monitoring systems for preterm infants.
Keywords
