MEME KANSERI SONRASI UZUN DÖNEM TAKİPTE OLAN BİREYLERDE SAĞLIKLI KONTROLLERE GÖRE KOL EGZERSİZ KAPASİTESİ, OKSİJEN TÜKETİMİ VE KAS OKSİJENASYONUNUN KARŞILAŞTIRILMASI

Öz

Giriş: Maksimal oksijen tüketimi (VO2max), kansere özgü tedaviler ve kanserin patofizyolojisi nedeniyle meme kanseri sonrasında olumsuz etkilenmektedir. Meme kanseri tanılı bireylerde kol ergometresi egzersiz testi sırasında maksimal kol egzersiz kapasitesi, VO2max ve kas oksijenasyon düzeyleri hakkında sınırlı veri mevcuttur. Amaç: Bu çalışma, meme kanseri tanılı aktif uygulanan tedavilerden sonra en az 15 ay geçmiş olan bireyler ile sağlıklı kontrol grubu arasında maksimal kol egzersiz kapasitesi, VO2max ve kas oksijenasyon düzeylerinin karşılaştırılması amaçlamıştır. Yöntem: Kol ergometresi egzersiz testi sırasında VO2max ve yakın kızılötesi spektroskopi kullanılarak kol kaslarının oksijenlenme seviyesi (SmO2) ölçüldü. Kavrama kuvveti el dinamometresi kullanılarak; üst ekstremite enduransı ise Üst Ekstremite ve Boyun Fonksiyonel Değerlendirme Testi (FIT-HaNSA) kullanılarak değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya meme kanseri olan 30 kadın (ortalama yaş = 55,20 ± 9,71 yıl) ve yaş ve cinsiyet açısından eşleştirilmiş 30 sağlıklı birey (ortalama yaş = 54,80 ± 7,71 yıl) dâhil edildi. VO2max (ml/dk), kalp atım hızı rezervi (KHR), dinlenme SmO2, test sırasındaki minimum SmO2 ve toparlanma SmO2 değerleri, kontrol grubu ile kıyaslandığında meme kanseri olan bireylerde daha düşüktü (p<0,05). Meme kanseri olan bireylerin, kontrol grubuna kıyasla kavrama kuvveti ve FIT-HaNSA test performansındaki azalmanın anlamlı olduğu saptandı (p<0,05). Sonuç: Meme kanseri olan bireylerde üst ekstremite egzersiz testi sırasında ölçülen VO₂max değeri, kol kaslarının oksijenlenme düzeyi ve üst ekstremite kas dayanıklılığı azalmıştır. Bu nedenle, hastaya özel bir kol egzersiz programı hazırlamadan önce, meme kanseri sonrası üst ekstremite egzersiz kapasitesinin değerlendirilmesi gerekmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Kol ergometri testi
• meme kanseri
• üst ekstremite.

A COMPARISON OF ARM EXERCISE CAPACITY, OXYGEN CONSUMPTION, AND MUSCLE OXYGENATION IN INDIVIDUALS UNDER LONG-TERM FOLLOW-UP AFTER BREAST CANCER COMPARED TO HEALTHY CONTROLS

Öz

Background: Maximal oxygen consumption (VO2max) is negatively affected after breast cancer due to cancer-specific treatments, and cancer pathophysiology. Limited data about the maximal arm exercise capacity, VO2max, and muscle oxygenation levels during arm exercise testing in breast cancer survivors are available. Aim: This study aimed to compare maximal arm exercise capacity, VO2max, and muscle oxygenation levels between patients with breast cancer and healthy controls. Method: VO2max was measured, and the oxygenation level of arm muscles (SmO2) was recorded using near-infrared spectroscopy during arm ergometer test. Handgrip strength (HGS) was evaluated using a hand dynamometer. Arm endurance was assessed using the Functional Impairment Test-Head and Neck/Shoulder/Arm (FIT-HaNSA) test. Results: The study included 30 women with breast cancer (mean age=55.20±9.71 years) and 30 age and gender-matched healthy individuals (mean age=54.80±7.71 years). The VO2max (ml/min), heart rate reserve (bpm), resting SmO2, and minimum SmO2 during the test and recovery SmO2 values were lower in patients with breast cancer compared to healthy subjects (p<0.05). There were significant decrease in HGS and FIT-HaNSA test performance in patients with breast cancer compared to healthy individuals (p<0.05). Conclusion: Arm VO2max, oxygenation level of arm muscles, and upper limb muscle endurance are impaired in breast cancer survivors. Therefore, it is of great importance to assess upper extremity exercise capacity after breast cancer before preparing a patient-specific arm exercise training intervention.

Anahtar Kelimeler

• Arm ergometry test
• breast cancer
• upper extremity.

Kaynakça

1. * Bu çalışma, 16-17 Nisan 2026’da III. Ulusal Onkolojik Rehabilitasyon Kongresi’nde sözel bildiri olarak sunulmuştur.