Çalışma Hayatının Dönüşümü ve Çalışma Hayatında İş-Yaşam Dengesini Sağlamada Uzaktan Çalışmanın Rolü
Öz
Sanayi devrimi ile başlayan teknolojik gelişmeler sosyo-ekonomik hayatta birçok değişim ve dönüşümün ortaya çıkmasını sağlamıştır. Söz konusu bu değişimlerden biri de çalışma hayatında yeni çalışma modellerinden biri olan uzaktan çalışma modelidir. Uzaktan çalışma modeli ile çalışanların iş-yaşam dengesi de tartışma konusu olmuştur. Çalışanların iş tatmini ve iş-yaşam dengesini sağlamak söz konusu çalışanların iş verimlilikleri açısından önemli unsurlar olarak değerlendirilmektedir. Bu çalışmanın amacı uzaktan çalışma kapsamında çalışanların iş-yaşam dengesini sağlamada etkili olan faktörlerin anket yöntemi ile elde edilen veriler aracılığıyla ortaya koymaktır. Bu çalışmada hedef kitle olarak uzaktan çalışan akademisyenler, bankacılar, öğretmenler, çağrı merkezi çalışanı ve yazılım mühendisleri olmak üzere 546 çalışandan anket yöntemi ile veri toplanmıştır. Çalışmada Minnesota İş Tatmini Envanteri’nin yirmi soruluk kısa versiyonu kullanılmış olup, elde edilen veriler ise SPSS paket 23 programı ile T-Testi, ANOVA testleri ile analizi yapılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Alan, H., Köker, A. R. (2021). “Salgın Ve Uzaktan Çalışma Düzeninin Çalışanların Sosyal Ağ İlişkilerinin Değişimine Etkileri: Sistematik Yazın Taraması Ve Önermeler”. International Journal Of Management Economics & Business, 17(4), 1257-1279.
- Akın, A., Ulukök, E., & Arar, T. (2017). “İş-yaşam dengesi: Türkiye’de yapılan çalışmalara yönelik teorik bir inceleme”. Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19(1), 113-124.
- Arslan, G. T. (2018). “Çalışmanın Evrimi: Sanayi Toplumundan Sanayi Ötesi Topluma Geçiş”. Fırat Üniversitesi Uluslararası İktisadi Ve İdari Bilimler Dergisi, 2(1), 145-162.
- Çelenk, H., Atmaca, M. (2010). “Esnek Çalışmanın İşgücü Maliyetlerine Ve Rekabet Gücüne Etkisi: Tekstil Sektöründe Bir Uygulama”. Yönetim Bilimleri Dergisi, 8(2), 187-202.
- Dikmen, A. A. (1995). “İş doyumu ve yaşam doyumu ilişkisi”. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 50(03), 116-140.
- Dilek, S., Yılmaz, K. (2016). “Öğretmenlerin İşkoliklik Eğilimleri ile İş-Yaşam Dengeleri”. E-Kafkas Eğitim Araştırmaları Dergisi, 3(1), 36-55.
- Guest, David E. 2002. “Perspevtives on the Study of Work-Life Balance”. Social Sciences Information, 41(2), ss.255-279. Gökkaya, Ö. (2014). “Yerel Yönetimlerde İş-Yaşam Dengesi Ve Çalışan Davranışı İlişkisinin İncelenmesi: Kocaeli Belediyeleri Örneği”. Elektronik Mesleki Gelişim Ve Araştırmalar Dergisi, 2(3), 1-18.
- Hatayama, M., Viollaz, M. And Winkler, H.(2020). “Jobs' Amenability To Working From Home: Evidence From Skills Surveys For 53 Countries”. World Bank Policy Research Working Paper, (9241), 1-30.
- ILO (2020a). COVID-19: Guidance For Labour Statistics Data Collection: Defining And Measuring Remote Work, Telework, Work At Home And Home-Based Work. [Https://Www.İlo.Org/Wcmsp5/ Groups/Public/---Dgreports/---Stat/Documents/Publicati On/Wcms_747075.Pdf]. (Erişim: 5 Şubat 2024).
- ILO (2020b). COVID-19 Ortamında Ve Sonrasında Uzaktan Çalışma Uygulama Kılavuzu. [Https://Www.İlo.Org/Wcmsp5/Groups/Public/---Europe/---Ro-Geneva/---İlo Ankara/Documents/Publication/Wcms_759299.Pdf]. (Erişim: 5 Şubat 2024).).