ANALYSIS OF CHINA'S CHANGING FOREIGN POLICY DISCOURSE AFTER 2014

Öz

The People's Republic of China, which followed a mostly low-profile, peaceful foreign policy discourse until 2014, has made it one of the first priorities of its foreign policy not to be perceived as a threat in world politicsSince 2014, this foreign policy discourse has been gradually abandoned, and China has switched to a foreign policy discourse that puts itself first as a regional leader and then as a global leader and emphasizes that it should have a say in the solution of world problems. There are three interrelated main components of this new foreign policy discourse that have bee identified. The first is China's claim to be a model and leading country, the second is the emphasis on ancient Chinese civilization and the third is the more intense use of anti-Western discourse in foreign policy discourse. Aim of this study is to analyze this shift in China’s foreign policy discourse. For this purpose firstly, the great economic development of China will be examined. Then, the moves of China to increase its influence in world politics by using the tools brought by this economic development will be discussed. Finally, the new foreign policy discourse developed by China in parallel with its economic development and its increased political influence in the world thanks to this development will be analyzed with examples from the discourses of high-level state officials.

Anahtar Kelimeler

• The People's Republic of China
• Foreign Policy
• Discourse

ÇİN’İN 2014 SONRASI DEĞİŞEN DIŞ POLİTİKA SÖYLEMİNİN ANALİZİ

Öz

2014 yılına kadar daha çok düşük profilli, barışçı bir dış politika söylemini takip eden Çin Halk Cumhuriyeti, dünya siyasetinde bir tehdit olarak algılanmamayı dış politikasının birinci önceliklerinden biri haline getirmiştir. 2014 yılından itibaren bu dış politika söylemi yavaş yavaş terk edilmiş, Çin kendisini önce bir bölgesel lider, daha sonra da küresel bir lider olarak öne çıkaran ve dünya sorunlarının çözümünde söz sahibi olması gerektiğini vurgulayan bir dış politika söylemine geçiş yapmıştır. Bu yeni söylemin tespit edilen birbiriyle bağlantılı üç ana parçası vardır. Birincisi Çin’in model ve lider ülke olma iddiası, ikincisi antik Çin uygarlığının öne çıkarılması ve üçüncüsü de Batı karşıtı söylemin dış poltika söyleminde daha yoğun kullanımıdır. Bu çalışmanın amacı Çin’in dış politika söylemindeki bu değişimi analiz etmektir. Bu amaçla önce Çin’in gerçekleştirdiği büyük ekonomik kalkınma incelenecektir. Daha sonra Çin’in bu ekonomik kalkınmanın getirdiği araçları da kullanarak dünya siyasetinde nüfuzunu arttırmak için yaptığı hamleler ele alınacaktır. Son olarak da Çin’in ekonomik kalkınması ve bu kalkınma sayesinde dünyada arttırdığı siyasi nüfuzuyla paralel olarak geliştirdiği yeni dış politika söylemi üst düzey devlet yetkililerinin söylemlerinden örneklerle analiz edilecektir.

Anahtar Kelimeler

• Çin Halk Cumhuriyeti
• Dış Politika
• Söylem

Kaynakça

1. Akdağ, Z. (2023). Çin Dış Politikasında Süreklilik ve Değişim. Marmara Üniversitesi Siyasal Bilimler Dergisi, 11 (1) , 72-96.
2. Arrighi, G. (1999). The Global Market. Journal of World-Systems Research, 5 (2), 217-251.
3. Arrighi, G. (2009), Adam Smith Pekin’de. Yordam Kitap.
4. Aydın, F. (2020). Çin Dış Politika Dinamiklerini Anlamlandırmak. İş ve Hayat , 6(11), 142-155.
5. Bilener, T. (2021). Dış Politika Analizinde Yumuşak Güç-Keskin Güç Karşılaştırması: Çin Örneği. The Turkish Yearbook of International Relations, 50, 241-257.
6. China Plus (2017). Chinese President Xi Jinping delivers 2018 New Year speech. http://www.china.org.cn/china/2017-12/31/content_50181054.htm
7. Ciccantell, P. S. & Bunker, S. K. (2004). The Economic Ascent of China and The Potential For Restructuring the Capitalist World-Economy. Journal of World-Systems Research, 10 (3), 565-588.
8. Çakı, C. & Fidan, Y. (2020). Çin Propagandasında Çin-Tayvan İlişkilerinin Sunumu: Mao Zedong Dönemi Üzerine İnceleme. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7 (1), 185-202.

9. Çalışkan, E. & Aras, İ. (2020). Xi Jinping Döneminde Hong Kong Protestoları: Şemsiye Hareketi Ve 2019 Protestoları Üzerine Bir Karşılaştırma. Güvenlik Çalışmaları Dergisi, 22 (2), 182-200.
10. Çaylı, Ş. & Varol, B. (2022). Tayvan Sorunu Bağlamında ABD-Çin Rekabetinin Analizi. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 10 (33), 78-102.
11. Dalby, S. (2016). Creating the Second World War: The Discourse of Politics, London: Bloomsbury Publishing. Deng, X. (1994). Seize the Opportunity to Develop the Economy. D. Xiaoping. Selected Works of Deng Xiaoping içinde, Cilt. III. Beijing: Foreign Languages Press.
12. Eisenman, J., Heginbotham, E. & Mitchell, D. (2007), China and the Developing World: Beijing’s Strategy for the Twenty-First Century, New York and London: An East Gate Book.
13. Gao, C. (2017). China: 2017 Was 'Crossroads of History. https://thediplomat.com/2017/12/china-2017-was-crossroads-of-history/
14. Gardels, N. (2014). Xi Launches Cultural Counter-Revolution to Restore Confucianism As China’s Ideology. Huffington Post,https://www.huffingtonpost.com/nathan-gardels/xi-jinping confucianism_b_5897680.html
15. Greenaway, D., Milner, C. & Yao, S. (2010). China and the World Economy,Palgrave Macmillan.
16. Holzscheiter, A. (2014). Between Communicative Interaction and Structures of Signification: Discourse The oryand Analysis in International Relations. International Studies Perspectives, 15(2), 142–162.
17. Hu Jintao's Report at 18th Party Congress (2012), http://np.china-embassy.gov .cn/eng/Diplomacy/ 201211 /t20121118_1586373.htm
18. Hung, J. H. (2009). China’s Approach to Capital Flows Since 1978:A Brief Overview. Cheung, Y. ve Wong, K. (Ed.),China and Asia: Economic and Financial Interactions içinde London and New York: Routledge, 44-63.
19. IMF (2010). China’s Economic Growth: International Spillovers. Asia and Pacific Department and Strategy, Policy, and Review Department.
20. IMF (2022), GDP Based on PPP, Share of World, https://www.imf.org/external/datamapper/ PPPSH@WEO/ OEMDC/ADVEC/WEOWORLD
21. Jones, C.D., Ndofor, H. A. & Li, M. (2022). Chinese Economic Engagement in Africa: Implications for U.S. Policy. Foreign Policy Research Institute,https://www.fpri.org/article/2022/01/chinese-economic-engagement-in-africa/
22. Karaca, R. K. (2012). Çin’in Değişen Enerji Stratejisinin DışPolitikasına Etkileri (1990–2010). Uluslararası İlişkiler Dergisi, 9 (33), 93-118.
23. Kayar, A. & Kaya, Y. Ç. (2022).Aukus Paktı’nın Asya-Pasifik Bölgesine Etkieleri: Çin Ve Asean Ülkeleri Özelinde Bir Söylem Analizi. 6th International Conference on Education, Management, Economy and Social Sciences, Rome, Italy.
24. Kelly, D. (2017). The 'China Solution': Beijing responds to Trump. https://www.lowyinstitute.org/the-interpreter/ china-solution-beijing-responds-trump
25. Keyvan, Ö. Z. (2022). Başlangıçtan Günümüze Çin Dış Politikasının Dönüşümü: Büyük Ülke Diplomasisi. Liberal Düşünce Dergisi, (106), 141-168
26. Köksoy, F. (2019). Çin Halk Cumhuriyeti Merkezli Tayvan, Tibet ve Doğu Türkistan Sorununun Amerika-Çin İlişkilerine Yansıması. Ege Stratejik Araştırmalar Dergisi, 10 (2), 83-103.
27. Kurlantzick, J. (2007) Charm Offensive: How China’s Soft Power is Transforming the World, New Haven, and London: Yale University Press.
28. Larsen, H. (1997). Foreign Policy and Discourse Analysis: France, Britain, and Europe. Routledge.
29. Mai, J. (2022). The Cloud of Anti-Western Nationalism Hanging Over China’s Communist Party congress. South China Morning Post, https://www.scmp.com/news/china/politics/article/3176282/cloud-anti-western-nationalism-hanging-over-chinas-communist
30. Mardell, J. (2017). The 'Community of Common Destiny' in Xi Jinping's New Era”,https://thediplomat.com/ 2017/10/the-community-of-common-destiny-in-xi-jinpings-new-era/
31. Milliken, J. (1999). The Study of Discourse in International Relations: A Critique of Research and Methods. European Journal of International Relations, 5(2), 225–254.
32. Moore, B. (2012). Diktatörlüğün ve Demokrasinin Toplumsal Kökenleri: Çağdaş Dünyanın Yaratılmasında Soylunun ve Köylünün Rolü. Ankara: İmge Kitabevi.
33. Obe, A.V., Butler, C. & Jie, Y. (2022). The Response to Debt Distress in Africa and the Role of China”, Chatnam House Research Paper,https://www.chathamhouse.org/2022/12/response-debt-distress-africa-and-rolechina/02-case-studies-chinese-lending-africa
34. Observatory of Economic Complexity (2022), https://oec.world/en/profile/bilateralcountry/ind/partner/chn?dateAvailableSelectorCountry1=exportDateCountry1Available48&dynamicBilateralTradeSelector=year1995
35. Observatory of Economic Complexity (2022), Country Profile China, https://oec.world/en/profile/country/chn Özgür, M. & Vural, Ç. (2021). Tek Devlet, İki Sistem Politikası Çerçevesinde Hong Kong’un Statüsünün Analizi. Mülkiye Dergisi, 45 (4), 878-911.
36. Öztürk, T. & Durak, İ. N. (2022). Çin Enerji Politikası: ABD ile Rekabetin Tehdit Dengesi Kuramı Bağlamında Değerlendirilmesi. Diplomasi ve Strateji Dergisi 3 (1), 1-40.
37. Peköz, M. (2014). Küresel Güçlerin Çatışma Merkezi Asya ve Yükselen Çin. Pales Yayınları.
38. Rozman, G. (1990). The Rise of the State in China and Japan. Mann, M. (Ed.),The Rise and the Decline of the Nation-State içinde,Oxford: Basil Blackwell, 172-187.
39. Said, E. (1979). Orientalism. Vintage Books.
40. Sandıklı, A. (2011). China: Future’s Super power. Sandıklı, A. (Ed.), China New Superpower?:Dimensions of Power, Energy and Security içinde, İlgi Kültür Sanat Yayınları, 40-52.
41. Stockholm International Peace Research Institute (2021), Military Expenditure Databese, https://milex.sipri.org/sipri
42. Strath, B.(2002). A European Identity: To the Historical Limits of a Concept. European Journal of Social Theory, 5 (4), 387-401.
43. Suryanarayana, P.S. (2016). Smart Diplomacy: Exploring China-IndiaSynergy. World Century Publishing. Tao, Y. (2017). Get Ready for an Even More Assertive China. https://thediplomat.com/2017/11/get-ready-for-an-even-more-assertive-china/,
44. The Economist (2017). Xi and Trump Look Friendly, but Anti-US Feeling Stirs in China. https://www.economist.com/news/china/21731178-two-great-powers-have-very-different-dreams-xi-and-trump-look-friendly-anti-us-feeling
45. Turan, İ.(2016). ABD-Çin İlişkileri Bağlamında Tayvan Sorunu. Düzce Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6 (1), 80-105.
46. Turan, İ. (2020), Çin’in Enerji Güvenliği Politikası: Kuşak Yol İnisiyatifi ve Avrasya’da “Yeni Büyük Oyun”, Nobel Bilimsel Eserler.
47. Üngör, Ç. (2010). Soğuk Savaşta Çin Dış Propaganda Söylemi: Yabancı Dil Yayınları ve Pekin Radyosu. Bilim ve Sanat Vakfı Kültürel Araştırmalar Merkezi, 45-53.
48. Üngör, Ç. (2011). Countering US Hegemony: A Viable Option for China? Dynamics of the Sino-U.S. Relations in the Post Cold War Era. Sandıklı, A. (Ed.), China New Superpower?: Dimensions of Power, Energy and Security içinde, İlgi Kültür Sanat Yayınları, 120-143.
49. Wall Street Journal (2015). Chinese Education Minister Warns Against ‘Infiltration’ of Western Ideas. https://www.wsj.com/articles/BL-CJB-25815
50. Wallerstein, I., Collins, R., Mann, M., Durlugian, G. & Calhoun, C. (2014), Kapitalizmin Geleceği Var mı? Metis Yayınları.
51. Wasserstrom, J. N. (2015). 21. Yüzyılda Çin: Çin Hakkında Bilmek İstediğiniz Her Şey. İletişim Yayıncılık.
52. Wong, E. (2014). In New China, ‘Hostile’ West Is Still Derided. New York Times, https://www.nytimes.com/2014/11/12/world/asia/china-turns-up-the-rhetoric-against-the-west.html
53. World Bank (2015), China and Africa Expanding Economic Ties in and Evolving Global Context, https://www.worldbank.org/content/dam/Worldbank/Event/Africa/ Investing%20in%20Africa%20Forum /2015/investing-in-africa-forum-china-and-africa.pdf
54. World Bank Data Bank (2022), https://databank.worldbank.org/ reports.aspx?source=2&series=NY.GDP. MKTP.KD.ZG&country=WLD
55. World Bank Group (2022). Four Decades of Poverty Reduction in China: Drivers, Insights for the World, and the Way Ahead. https://thedocs.worldbank.org/ en/doc/bdadc16a4f5c1c88a839c0f905cde802-0070012022/ original/Poverty-Synthesis-Report-final.pdf
56. World Bank National Accounts Data (2022), https://data.worldbank.org/indicator/NY.GDP.MKTP.CD?locations=CN
57. World Bank National Accounts Data (2022), GDP percapita, https://data.worldbank.org/indicator/NY.GDP. PCAP.CD?locations=CN
58. Yıldırım, N. E. (2018). Çin Dış Politikasında İttifak Yapmama Prensibi: Akademik Tartışmalar”, Savunma Bilimleri Dergisi, 16 (2), 15-35.
59. Yunbi,Z. (2017). Beijing Urges Asia Security Framework. China Daily, http://www.chinadaily.com.cn/ china/2017-06/29/content_29926194.htm