Bankacılık Sektöründe Teknolojik Uygulamaların Karar Alma Süreçleri Üzerindeki Rolü: Giresun’daki Banka Çalışanları Üzerinde Bir Araştırma

Öz

Bankacılık sektörü, bir ülkenin ekonomik yapısında kilit bir rol oynamaktadır. Günümüzde, birçok sektörde olduğu gibi, bankacılık da teknolojik gelişmeleri yakından takip etmektedir. Bu gelişmeler, bankalara işlemlerini daha maliyet etkin ve hızlı bir şekilde gerçekleştirme avantajı sunmakla kalmayıp, aynı zamanda bankacılık işlemlerinin doğruluğunu ve güvenilirliğini artırmada da etkili olmaktadır. Özellikle son yıllarda, müşterilerin klasik bankacılık anlayışından uzaklaşarak mobil ve dijital bankacılık uygulamalarına yönelmesi, bankacılık sektöründe teknolojinin önemini daha da artırmıştır. Bu çalışma, bankacılık sektöründeki teknolojik gelişmelerin karar verme süreçleri üzerindeki etkisini araştırmaktadır. Anket ve mülakat teknikleri kullanılarak gerçekleştirilen alan araştırması, beş kamu bankası yöneticisi ile yapılan mülakatlar ve Giresun ilindeki kamu bankalarında çalışan 63 bankacının katılımıyla yapılan anketlerle oluşturulmuştur. Anket verileri istatistiksel analize tabi tutulmuştur. Mülakat ve anket formundaki açık uçlu sorular incelendiğinde, bankacılıkta karar verme davranışı ile karar verme süreçlerinde teknoloji kullanımı arasında pozitif bir korelasyon tespit edilmiştir. Ancak, anket verileri üzerinden gerçekleştirilen analizlerde, bankacılıkta karar verme davranışı ile teknoloji kullanımı arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunamamıştır.

Anahtar Kelimeler

• Bankacılık
• Teknoloji
• Karar Verme
• Risk

The Role of Technological Applications on Decision-Making Processes in the Banking Sector: A Research on Bank Employees in Giresun

Öz

The banking sector plays a key role in the economic structure of a country. Today, like many sectors, banking follows technological developments closely. These developments not only offer banks the advantage of performing their transactions more cost-effectively and quickly, but are also effective in increasing the accuracy and reliability of banking transactions. Especially in recent years, customers have moved away from the classical banking approach and turned to mobile and digital banking applications, which has further increased the importance of technology in the banking sector. This study investigates the impact of technological developments in the banking sector on decision-making processes. The field research was conducted using survey and interview techniques, interviews with five public bank managers and surveys with the participation of 63 bankers working in public banks in Giresun province. Survey data were subjected to statistical analysis. When the open-ended questions in the interview and survey forms were examined, a positive correlation was detected between decision-making behavior in banking and the use of technology in decision-making processes. However, in the analyzes conducted on the survey data, no statistically significant relationship was found between decision-making behavior and technology use in banking.

Anahtar Kelimeler

• Banking
• Technology
• Decision Making
• Risk

Kaynakça

1. Adewumi, A., Ewim, S. E., Sam-Bulya, N. J., Ajani, O. B. (2024). Advancing Business Performance Through Data-Driven Process: A Case Study of Digital Transformation in the Banking Sector. International Journal of Multidisciplinary Research Updates, 08(02), 012-022.
2. Akbulak, T. (2020). Küresel Finansal Krizlerin Türk Bankacılık Sektöründeki Risklere Yansımaları. Uluslararası Yönetim ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7(3), 103-112.
3. Aldemir, A. (2018). Türkiye’deki Mevduat Bankalarının Çok Kriterli Karar Verme Yöntemi İle Analizi. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul: İstanbul Ticaret Üniversitesi.
4. Apak, S. & Atay, E. (2009). Bankacılık Sektöründe Operasyonel Riskin Minimize Edilmesi Ve Altı Sigma Uygulamaları. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(1), 165-180.
5. Balıkçı Bayatlıoğlu, B. (2005). Bilişim Teknolojilerinin Türk Bankacılığının Yönetim ve Organizasyon Yapısına Etkileri. Yüksek Lisans Tezi. Denizli: Pamukkale Üniversitesi.
6. Baş, G. & Kara, M. (2022). Türk Bankacılık Sektöründe Sorunlu Krediler. Ankara: İksad Yayınları.
7. Coşkun, A. (2021). Türkiye’de Tüketiciler Açısından Kredi Uygulamalarına Ve Mevzuata İlişkin Genel Değerlendirme. Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
8. De Aghion, B. A. (1999). Development banking. Journal of Development Economics, 58(1), 83-100.

9. Dikici, Y. (2018). Katılım Bankaları İle Mevduat Bankalarının Çok Kriterli Karar Verme Yöntemiyle Karşılaştırılması. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: İstanbul Ticaret Üniversitesi.
10. Dinçer, İ. (2019). Geleneksel Bankacılık İle Mobil Bankacılık Verimliliğinin Kıyaslanması. Hasan Kalyoncu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gaziantep
11. Günceler, B., & Kesebir, M. (2018). Teknolojik Risk Yönetiminde İnternet Bankacılığının Fırsat ve Tehditleri. Kastamonu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 20(4), 158-171.
12. Gürsoy, E. (2015). Bilişim Yoluyla Dolandırıcılık Ve Korunma Yöntemleri. Yüksek Lisans Tezi. Afyon: Afyon Kocatepe Üniversitesi.
13. Güvenli, F. G. (2006). Yeni Teknolojilerin Çalışma Yaşamı Kalitesi Üzerindeki Etkileri. Yüksek Lisans Tezi. İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi.
14. Işık, A. (2014). Bankacılıkta Risk Yönetimi Ve Türk Bankacılığında Kredi Riskinin Seçilmiş Finansal Değişkenlerle İlişkisinin Lojistik Regresyonla İncelenmesine Yönelik Bir Uygulama. Yüksek Lisans Tezi: İstanbul: Yıldız Teknik Üniversitesi.
15. Kahraman, O. (2019). Türk Bankacılık Sektöründe Faaliyet Gösteren Mevduat Bankalarının Çok Kriterli Karar Alma Yöntemleriyle Analizi. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: Marmara Üniversitesi.
16. Keklik, G. (2011). Bankalarda Kredi Riski Yönetimi Performans Analizi Ve Veri Zarflama Analizi Yöntemi İle Uygulama. Yüksek Lisans Tezi. Kütahya: Dumlupınar Üniversitesi.
17. Kenger, M D. (2017). Banka Personel Seçiminin Çok Kriterli Karar Verme Yöntemlerinden Entropi Temelli Maut, Aras Ve Gri İlişkisel Analiz Yöntemleri İle Değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi. Denizli: Pamukkale Üniversitesi.
18. Kılıç, E., Güven, M., Avder, E. (2019). Bilgi Teknolojilerinin Karar Alma Sürecine Etkileri; Muş İli Örneği. Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(22), 372-382.
19. Kitsios, F., Giatsidis, I, Kamariotou, M. (2021). Digital Transformation and Strategy in the Banking Sector: Evaluating the Acceptance Rate of E-Services. Journal of Open Innovation: Technology, Market, and Complexity, 7(3). https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S2199853122009738 (Erişim Tarihi: 01.05.2025).
20. Ozili, P. K. (2018). Impact of Digital Finance on Financial Inclusion and Stability. Borsa Istanbul Review, 18(4), 329-340. https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S2214845017301503 (Erişim Tarihi: 01.05.2025). Ökdemir, H. Ç. Y., & Çelenk, H. (2010). Bankalarda Operasyonel Risk Denetimi Ve Türkiye’de Faaliyet Gösteren Bankalar Üzerine Bir Araştırma. Maliye ve Finans Yazıları, 1(87), 77-111.
21. Öker, A. (2007). Ticari Bankalarda Kredi Ve Kredi Riski Yönetimi – Bir Uygulama. Doktora Tezi. İstanbul: Marmara Üniversitesi. Özgür, S. (2019). Bankacılık Sektöründe Kredi Riski Ve Kredi Türevleri: Ampirik Bir Uygulama. Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Hacettepe Üniversitesi.
22. Postalcı, A. (2010). Kredi Riski ve Türk Bankacılık Sektörünün Kredi Riski Görünümü. Yüksek Lisans Tezi. Kütahya: Dumlupınar Üniversitesi.
23. Subrahmanyam, K. S. L. N. S., Murthy, A. V. N. (2019). Technology on the Banking Industry Operations & Its Impact. International Journal of Recent Technology and Engineering (IJRTE), 8(2), 5328-5332.
24. TDK (2017). Türk Dil Kurumu Sözlüğü. https://sozluk.gov.tr/
25. Ünüvar, M. (2006). Örgütsel Değişimde Bilgi Teknolojilerinin Rolü. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(4), 270-285.
26. Varlık, U., & Uçar, M. (2017). Dış Ticarette Ödeme Şekilleri ve Vesiak Mukabili İşlemlerde Operasyonel Riskler. Uluslararası Ticaret Ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 1(1), 1-16. https://doi.org/10.30711/utead.304063
27. Vural, R. N. (2007). Türk Bankacılık Sisteminde Operasyonel Risk Ve Bir Model. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: Marmara Üniversitesi.