DIŞ POLİTİKADA KRİZ YÖNETİMİ : YATIŞTIRMA POLİTİKASI VE NEVİLLE CHAMBERLAİN ÖRNEĞİ

Öz

Bu çalışma dış politikada kriz yönetimi konusunda liderliğin etkisini Neville Chamberlain ve onunla özdeşleşen Yatıştırma politikası üzerinden tartışmayı amaçlamaktadır. Kriz kelimesi en temelde beklenmedik bir durumu ifade etmekte ve genelde olumsuz bir anlam çağrıştırmaktadır. Kelime bununla beraber hem belirsizliği hem de fırsatı ifade etmektedir. Kriz yönetimi kavramı ise bu beklenmedik sürecin yönetimini ifade etmektedir. Bu süreç ne kadar iyi yönetilirse krizi o kadar az hasarla atlatmak mümkündür. İyi bir kriz yönetimi süreci de hayati çıkarların korunmasını hedeflemektedir. Lider ise kriz yönetimi sürecinde karar alıcı olarak önem taşımaktadır. Bu çerçevede çalışmada önce kriz, uluslararası kriz, krizlerin oluşum aşamaları gibi kavramlar ele alınacak, akabinde çalışmada ele alınan dönemde İngiliz Dış Politikası, Neville Chamberlain ve liderliği hakkında bilgi verilip dönemin başbakanı Neville Chamberlain liderlik açısından incelenecektir. Çalışmanın ana argümanı ise Neville Chamberlain’in bir lider olarak kriz yönetimi açısından başarılı olmadığı ve etkili bir kriz yönetimi uygulamadığıdır.

Anahtar Kelimeler

• kriz
• uluslararası kriz
• liderlik
• dış politika
• Neville Chamberlain

Etik Beyan

Bu çalışmada Etik Kurul izni gerekmemektedir.

Crisis Management in Foreign Policy: Appeasement Policy and Neville Chamberlain

Öz

This study aims to analyze the leader effect on crisis management in foreign policy in the framework of Neville Chamberlain as a leader and appeasement policy which known with him. Crisis basically explains an unexpected situation and etymologically has a negative meaning. Crisis expresses both ambiguity and opportunity. The concept crisis management means ruling the unexpected process. The more the process is leaded good possibly the less harm will be taken from the process. A good crisis management process aims to save vital interests. Leader is important for a crisis management process as a decision -maker. As a decision -maker leader has the potential to escalate the crisis or to ease the escalating tension and minimize the damage. This study aims to analyze leadership in crisis management. In this framework firstly information about crisis, international crisis, development stages of crisis will be given. Then UK foreign policy during the II. World War and then the prime minister Neville Chamberlain as a decision maker will be analyzed. Main argument of this study is that Neville Chamberlain wasn’t successful in crisis management as a leader and didn’t manage to rule an effective crisis management process.

Anahtar Kelimeler

• leadership
• crisis
• international crises
• foreign policy
• Neville Chamberlain

Kaynakça

1. Akım, F. (2005). Liderin/yöneticinin kriz iletişimindeki rolü ve önemi, (Yayın No. 219465) [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, T.C. İstanbul Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
2. Aksu, M. (2008). Kriz yönetimi, İstanbul: Kumsaati Yayınları.
3. Armaoğlu, F. (2014). 20. yüzyıl siyasi tarihi 1914- 1989, İstanbul: Timaş Yayınları.
4. Berikan, M. (2023). Türkiye ile Rusya arasında siyasi kriz dönemlerindeki ilişkilerin ekonomilerine etkileri: uçak krizi özelinde ekonometrik bir analiz, (Yayın No. 806743) [Yayımlanmamış Doktora Tezi, T.C. Alanya Alaaddin Keykubat Üniversitesi]. YÖK Ulusal Tez Merkezi.
5. Bingöl, O. (2012). Uluslararası krizlerde liderlerin rolü, M. Seyfettin Erol- Ertan Efegil (Ed.), Krizler ve kriz yönetimi: temel yaklaşımlar, örnek olaylar içinde (1. baskı, ss. 85-108). Barış Kitap.
6. Borsa, Ö. M. (2016). İki dünya savaşı arası döneminde İngiliz dış politikasının analizi, İ.Ü. Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, ?(54), 81-102.
7. Bouverie,T. (2019). Appeasement : Chamberlain, Hitler, Churchill and the Road to War, New York: Tim Dugan Books.
8. Brecher, M. (2008). International political earthquakes, Michigan: University of Michigan Press.

9. Brecher, M.- James, P. (1988). Patterns of crisis management, The Journal of Conflict Resolution, 32(3), pp. 426-456.
10. Bundy, J.-Pfarrer, M.D. -Short, C. E. ve Coombs, W. T.(2017), “Crises and crisis management: integration, interpretation, and research development, Journal of Management, 43(6), 1–32.
11. Byman D. L. - Pollack, K. M. (2001). Let us now praise great men: bringing the statesman back in, International Security, 25(4), 107-146.
12. Çelikkan, O. (2012). Uluslararası kriz yönetimi, M. Seyfettin Erol- Ertan Efegil (Ed.), Krizler ve kriz yönetimi: temel yaklaşımlar, örnek olaylar içinde (1. baskı, ss. 1-18). Barış Kitap.
13. Düzgün, A. (2020). Kriz yönetiminde etkili liderlik tarzının belirlenmesi: Erzurum ili örneği, Kapadokya Sağlık Bilimleri Dergisi, 12 (23), 492-514.
14. Feiling, K. (1946). The life of Neville Chamberlain, London: Macmillian.
15. Genovse, M. A. (1986). Presidential leadership and crisis management, Presidential Studies Quarterly, 16(2), 300-309.
16. Gilbert, M. (2015). The Roots of Appeasement, New York: Rosettabooks.
17. Greene, S. (1995). Peace in whose time? Neville Chamberlain's other mistake, Anglican and Episcopal History, 64(2), 138-147.
18. İşyar, Ö. G. (2006). Uluslararası politikada krizlerin tanımlanması ve yönetimi, İdris Bal (Ed.), Değişen dünyada uluslararası ilişkiler: uluslararası siyaset, uluslararası hukuk, temel sorunlar içinde (1. baskı, ss. 245-270). Lalezar Yayınevi.
19. İşyar, Ö. G. (2008). Definition and management of ınternational crises, Perceptıons: Journal of International Affairs, 13(3), 1-49. https://dergipark.org.tr/tr/pub/perception/issue/48992/625075.
20. Jefferys, K. (1991). May 1940: The downfall of Neville Chamberlain, Parliamentary History,10(2), 363-378.
21. Jervis, R. (2006). Understanding Beliefs, Political Psychology, 27(5), 641-663.
22. K,İ (1941). Neville Chamberlain- harbin meşhur adamları serisi, İstanbul: Hilmi Kitabevi.
23. Larson, D. W. (1994). The role of belief systems and schemas is foreign policy decision making, Political Psychology, 15(1), 17-34.
24. Lellenberg, J. L. (1996). Neville Chamberlain and the policy of appeasment, https://apps.dtic.mil/sti/pdfs/ADA441666.pdf
25. McDonough, F. (1998). Neville Chamberlain, appeasement and the British road to war, Manchester: Manchester University Press.
26. Mills, W. C. (1993) The Nyon conference: Neville Chamberlain, Anthony Eden, and the appeasement of Italy in 1937, The International History Review,15 (1), 1-22.
27. Mitroff, I.I.- Shrivastava, P.- Udwadia E. (1987). Effective crisis management, The Academy of Management Executive, 1(4), 283-292.
28. Neville Chamberlain (1869-1940), (t.y.) BBC, 1 Kasım, 2023 tarihinde https://www.bbc.co.uk/history/historic_figures/chamberlain_arthur_neville.shtml adresinden erişilmiştir.
29. Neville Chamberlain, (t.y.) New world encyclopedia, 1 Kasım, 2023 tarihinde https://www.newworldencyclopedia.org/entry/Neville_Chamberlain adresinden erişilmiştir.
30. Neville Chamberlain: Prime Minister of UK, (t.y). Britannica, 1 Kasım, 2023 tarihinde https://www.britannica.com/biography/Neville-Chamberlain adresinden erişilmiştir.
31. Olson, L. (2019, 10 Haziran). Neville Chamberlain: a failed leader in a time of crisis. New York Times. https://www.nytimes.com/2019/06/10/books/review/tim-bouverie-appeasement.html
32. Öztürk, O.M. (2004). Dış politikada kriz yönetimi, Ankara: Odak Yayınları
33. Past Prime Ministers: Neville Chamberlain, (t.y.) Gov.UK, 1 Kasım, 2023 tarihinde https://www.gov.uk/government/history/past-prime-ministers/neville-chamberlain adresinden erişilmiştir.
34. Pearson C.- M, Mitroff I. I. (1993). From crisis prone to crisis prepared: a framework for crisis management, Academy of Management Perspective, 7(1), 48–59.
35. Raggies I. (2018). Crisis management and crisis leadership, https://www.wojsko-polskie.pl/awl/u/f3/7f/f37f4f44-06e3-4d4e-b539-6c74967f477a/imla_cm_cm_e-book_14feb2019.pdf, (e.t. 24.07.2024)
36. Redlawsk, D. P. (2002). Hot cognition cool consideration testing effects of motivated reasoning on political decision making, Journal of Politics, 64(4), 1021-1044.
37. Riggio, R.E.- Newstead,T. (2023). Crisis leadership, Annual Review of Organizational Psychology and Organizational Behavior, 10(?), 201–224.
38. Ruggiero, J. (2015). Hitler's Enabler: Neville Chamberlain and the Origins of the Second World War, California: Praeger.
39. Sander, O. (2007). Siyasi tarih 1914-1994, Ankara: İmge Kitabevi.
40. Self, R (2006). Neville Chamberlain a biography,Burlinghton: Ashgate Publishing Company.
41. Self, R. (2013, 30 Eylül). Was Neville Chamberlain really a weak and terrible leader? BBC. https://www.bbc.com/news/magazine-24300094
42. Smith, D. W. (1939). Neville Chamberlain man of peace, London: Robert&Hale.
43. Snyder, G. H. - Diesing P. (1977). Conflict among nations bargaining, decision making, and system structure in international crises, Princeton: Princeton University Press.
44. Tetlock, P. E. (1992) Good judgment in international politics: three psychological perspectives, Political Psychology, 13(3),517-539.
45. The British Policy Of Appeasement Toward Hitler And Nazi Germany, Holocoust Musseum, 21 Nisan, 2026 tarihinde https://encyclopedia-ushmm-org.translate.goog/content/en/timeline-event/holocaust/1933-1938/british-policy-of appeasement?_x_tr_sl=en&_x_tr_tl=tr&_x_tr_hl=tr&_x_tr_pto=tc adresinden erişilmiştir.
46. Watt, D. (1973). Roosevelt and Neville Chamberlain: two appeasers, International Journal, 28(2), 185–204. https://doi.org/10.2307/40201112
47. Williams, T.A., Gruber D.A., Sutcliffe K.M., Shepherd D.A., Zhao E.Y. (2017). Organizational response to adversity: fusing crisis management and resilience research streams, Academy of Management Annals, 11(2), 733–769.