Assessment of Electricity Consumption, Energy Intensity, and Carbon Footprint in Urban Parks and Green Spaces: The Case of Kırşehir Province

Öz

Urban green spaces, which contribute to the environmental and social sustainability of cities, consume electricity in the operation of lighting, irrigation, and supporting infrastructure systems. This consumption results in greenhouse gas emissions. This study aims to assess the energy and operational carbon emissions associated with electricity consumption in parks and recreational areas in the Merkez district of Kırşehir Province. Electricity consumption data for the year 2025 from 24 parks and recreational areas listed in the Kırşehir Municipality’s green space inventory were included in the analysis. Based on annual electricity consumption data for the study areas, which have a total area of 278,645 m², energy consumption intensity, operational carbon footprint, and carbon intensity were calculated. The total electricity consumption of the analyzed green spaces was 368.9 MWh/year, and the aggregated energy consumption intensity was 1.324 kWh/m²·year. The total operational carbon footprint attributable to electricity consumption was 173.04 metric tons of CO₂e/year, and the aggregated carbon intensity was 0.621 kg CO₂e/m²·year. It was observed that the two parks with the largest total area accounted for 76.45% of the total electricity consumption and carbon footprint; however, area-based intensity indicators differed in the rankings of absolute consumption and emissions. The highest energy intensity was calculated to be 9.03 kWh/m²·year, and the carbon intensity to be 4.236 kg CO₂e/m²·year. In conclusion, the combined use of absolute consumption and emission indicators, alongside normalized indicators, in evaluating the energy and carbon performance of urban parks and green spaces provides a more comprehensive approach to identifying priority areas for intervention.

Anahtar Kelimeler

• Global Warming
• Urban Green Spaces
• Electricity Consumption
• Energy Intensity
• Carbon Footprint
• Carbon Intensity

Kentsel Park ve Yeşil Alanlarda Elektrik Tüketimi, Enerji Yoğunluğu ve Karbon Ayak İzinin Değerlendirilmesi: Kırşehir İli Örneği

Öz

Kentlerin çevresel ve sosyal sürdürülebilirliğine katkı sağlayan kentsel yeşil alanlar, aydınlatma, sulama ve yardımcı altyapı sistemlerinin işletilmesinde elektrik tüketmektedirler. Bu tüketim sera gazı emisyonlarına neden olmaktadır. Bu çalışma kapsamında, Kırşehir ili Merkez ilçesinde yer alan park ve rekreasyon alanlarının elektrik tüketimi kaynaklı enerji ve operasyonel karbon emisyonlarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Kırşehir Belediyesi yeşil alan envanterinde yer alan 24 park ve rekreasyon alanine ait 2025 yılı elektrik tüketim verileri analize dahil edilmiştir. 278.645 m² toplam yüzölçümüne sahip çalışma alanları için yıllık elektrik tüketim verilerine bağlı olarak enerji tüketim yoğunluğu, operasyonel karbon ayak izi ve karbon yoğunluğu hesaplanmıştır. Analiz edilen yeşil alanların toplam elektrik tüketim miktarı 368,9 MWh/yıl ve toplulaştırılmış enerji tüketim yoğunluğu ise 1,324 kWh/m²·yıl olarak hesaplanmıştır. Elektrik tüketimi kaynaklı toplam operasyonel karbon ayak izi 173,04-ton CO₂e/yıl ve toplulaştırılmış karbon yoğunluğu ise 0,621 kg CO₂e/m²·yıl olarak belirlenmiştir. Yüzölçümü olarak en büyük alana sahip iki park toplam elektrik tüketimi ve karbon ayak izinin %76,45'ini oluşturduğu fakat, mutlak tüketim ve emisyon sıralamasında alan bazlı yoğunluk göstergelerinin farklılaştığı görülmüştür. En yüksek enerji yoğunluğu 9,03 kWh/m²·yıl ve karbon yoğunluğu 4,236 kg CO₂e/m²·yıl olarak hesaplanmıştır. Sonuç olarak, kentsel park ve yeşil alanların enerji ve karbon performansının değerlendirilmesinde mutlak tüketim ve emisyon göstergeleri ile normalize edilmiş göstergelerin birlikte kullanılması, öncelikli müdahale alanlarının belirlenmesinde daha bütüncül bir yaklaşım sağladığını göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Küresel ısınma
• Kentsel yeşil alanlar
• Elektrik tüketimi
• Enerji yoğunluğu
• Karbon ayak izi
• Karbon yoğunluğu

Teşekkür

Yazarlar, bu çalışmada kullanılan kentsel park ve rekreasyon alanlarına ilişkin envanter bilgileri ile elektrik tüketim verilerinin temin edilmesine sağladıkları katkı ve kurumsal desteklerinden dolayı Kırşehir Belediyesi’ne ve ilgili belediye birimlerinin çalışanlarına teşekkür eder. Ayrıca verilerin derlenmesi ve çalışma kapsamında kullanılabilir hale getirilmesi sürecinde destek sağlayan tüm personele katkılarından dolayı teşekkür ederiz.

Kaynakça

1. [1] Hiraishi, T., Krug, T., Tanabe, K., Srivastava, N., Baasansuren, J., Fukuda, M. and Troxler, T.G. (eds)., “IPCC 2014, 2013 Supplement to the 2006 IPCC Guidelines for National Greenhouse Gas Inventories: Wetlands”,. IPCC, Switzerland, 2014.
2. [2] C. Yıldız, “Sanayide Enerji Verimliliğinde Son Gelişmeler: Türkiye Örneği”, Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi Part C: Tasarım ve Teknoloji, c. 12, sy. 2, ss. 494-547, Haz. 2024, doi: 10.29109/gujsc.1442017.
3. [3] L. Liu ve Y. Zhang, “Urban Heat Island Analysis Using the Landsat TM Data and ASTER Data: A Case Study in Hong Kong”, Remote Sensing, c. 3, sy. 7, ss. 1535-1552, Tem. 2011, doi: 10.3390/rs3071535.
4. [4] A. Dimoudi ve M. Nikolopoulou, “Vegetation in the urban environment: microclimatic analysis and bene®ts”.
5. [5] B. Zhang, G. Xie, J. Gao, ve Y. Yang, “The cooling effect of urban green spaces as a contribution to energy-saving and emission-reduction: A case study in Beijing, China”, Building and Environment, c. 76, ss. 37-43, Haz. 2014, doi: 10.1016/j.buildenv.2014.03.003.
6. [6] L. Monteiro, R. Cristina, ve D. Covas, “Water and Energy Efficiency Assessment in Urban Green Spaces”, Energies, c. 14, sy. 17, s. 5490, Eyl. 2021, doi: 10.3390/en14175490.
7. [7] L. Battisti, F. Larcher, ve M. Devecchi, “Urban green management plan: Guidelines for European cities”, Front. Hortic., c. 2, s. 1105159, Şub. 2023, doi: 10.3389/fhort.2023.1105159.
8. [8] O. Sadeghian, B. Mohammadi-Ivatloo, A. Oshnoei, ve J. Aghaei, “Unveiling the potential of renewable energy and battery utilization in real-world public lighting systems: A review”, Renewable and Sustainable Energy Reviews, c. 192, s. 114241, Mar. 2024, doi: 10.1016/j.rser.2023.114241.

9. [9] F. Rossi, E. Bonamente, A. Nicolini, E. Anderini, ve F. Cotana, “A carbon footprint and energy consumption assessment methodology for UHI-affected lighting systems in built areas”, Energy and Buildings, c. 114, ss. 96-103, Şub. 2016, doi: 10.1016/j.enbuild.2015.04.054.
10. [10] C. Moinel, M. Kuittinen, ve R. Hautamäki, “Estimating CO2 flows in urban parks: knowns and unknowns”, Front. Sustain. Cities, c. 6, s. 1452403, Ara. 2024, doi: 10.3389/frsc.2024.1452403.
11. [11] Y. Zhou vd., “Net carbon balance analysis of urban parks from construction to operation: a multi-source data study in Zhengzhou”, Ecological Indicators, c. 179, s. 114287, Eki. 2025, doi: 10.1016/j.ecolind.2025.114287.
12. [12] Y. Qu vd., “Enhancing the carbon sequestration potential of urban green space: A water–energy–carbon fluxes perspective”, Urban Forestry & Urban Greening, c. 104, s. 128652, Şub. 2025, doi: 10.1016/j.ufug.2024.128652.
13. [13] A. Sağlik, N. Baytan, M. İ. Bayrak, M. Temi̇Z, ve A. Kelki̇T, “Çanakkale Halk Bahçesi’ndeki Aydınlatma Donatılarının Enerji Verimliliği Açısından Optimizasyonu”, Kent Akademisi, c. 13, sy. 4, ss. 599-608, Ara. 2020, doi: 10.35674/kent.754469.
14. [14] A. Meral, D. G. Özkan, Ö. Demi̇Rci̇, ve İ. Yazici, “Ex-ACT Tabanlı Bir Yaklaşımla Kentsel Peyzaj Dönüşümlerinin Karbon Bütçesi Değerlendirmesi: Bingöl Genç Millet Bahçesi Örneği”.
15. [15] K. Yazici ve M. Kaplan, “Sürdürülebilir üniversite modeli açısından Yozgat Bozok Üniversitesi’nin yeşil yönetim sistemi kapsamında performans değerlendirilmesi”, Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, c. 62, sy. 1, ss. 101-116, Mar. 2025, doi: 10.20289/zfdergi.1492790.
16. [16] E. Şengün ve G. Kalağan, “Yerel Yönetimlerin İklim Değişikliği Mücadele Sürecinde Karbon Ayak İzinin Düşürülmesi: Denizli Büyükşehir Belediyesi Örneği”, Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, c. 5, sy. 1, ss. 129-149, May. 2022, doi: 10.33712/mana.1065718.
17. [17] K. İNce, “Kentsel Yeşil Alanların Sürdürülebilir Yönetimi”.
18. [18] T. Sueyoshi ve M. Goto, “Energy Intensity, Energy Efficiency and Economic Growth among OECD Nations from 2000 to 2019”.
19. [19] T.C. Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, “Türkiye Elektrik Üretimi ve Elektrik Tüketim Noktası Emisyon Faktörleri”.
20. [20] IPCC, “IPCC Guidelines for National Greenhouse Gas Inventories”, 2006. [Çevrimiçi]. Erişim adresi: https://www.ipcc-nggip.iges.or.jp/public/2006gl/
21. [21] E. Hünerli, G. Karaca Dolgun, T. Ural, H. Güllüce, ve D. Karabacak, “Calculation of Muğla Sıtkı Koçman University’s Carbon Footprint with IPCC Tier 1 Approach and DEFRA Method”, Kırklareli Üniversitesi Mühendislik ve Fen Bilimleri Dergisi, c. 10, sy. 1, ss. 1-28, Haz. 2024, doi: 10.34186/klujes.1386656.
22. [22] J. Wang, S. He, Y. Qiu, N. Liu, Y. Li, ve Z. Dong, “Investigating driving forces of aggregate carbon intensity of electricity generation in China”, Energy Policy, c. 113, ss. 249-257, Şub. 2018, doi: 10.1016/j.enpol.2017.11.009.