ANKARA’DA PARK ET-DEVAM ET SİSTEMİNİN MODELLENMESİ İLE YOLCULUK DEĞİŞİMİNE BAĞLI EMİSYON AZALTIMININ ÖLÇÜLMESİ

Öz

Park et-Devam et Sistemleri (P+D) kent içi ulaşımda binek otosunu tercih eden bireylerin kent bütününde ve kent merkezi çeperinde oluşturulan otoparklara park edip, yolculuklarını toplu taşıma ile sürdürmelerini sağlayan aktarma sistemleridir. Bu sistemler kentlerdeki trafik sıkışıklığı, sera gazı emisyonları ve çevresel kirlilikleri azaltmayı amaçlar. P+D sisteminin tercih edilebilirliğini artırmak için çeşitli ulaşım politikalarıyla desteklenmelidir. Bunlardan en önemlileri kent merkezine binek otosu girişinin kısıtlanması ve kent merkezine girişin ücretlendirilmesidir. Bu politikaların uygulanması ile kent merkezindeki sıkışıklığın önüne geçilerek fiziksel, görsel ve çevresel açıdan oluşacak problemler engellenmiş olur.  Bu çalışmada VISUM 12.52-07 Ulaşım Talep Yönetimi Programı kullanılarak Ankara kent merkezinde belirlenen yedi Trafik Analiz Zonu’da taşıt girişinin ücretlendirilmesiyle azalan binek otosu yolculuğunun P+D sistemi vasıtasıyla toplu taşımaya aktarılması modellenmiştir. Modelde azalan binek otosu sayısına bağlı olarak aktarma yapılan toplu taşım yolculuğu miktarı, sera gazı miktarındaki azalma ve kent merkezi varışlı yolculuk desenindeki değişimlere ilişkin sonuçlara ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Bütünleşik Ulaşım,Park et-Devam et Sistemi,Sürdürülebilir Ulaşım

Kaynakça

1. Borhan, M. N., İsmail, A., Rahmat, R. A., Amrak, K., “Effect of Transport Policies to Shifting Private Car Users to Park and Ride in Putrajava, Malaysia” Australian Journal of Basic and Applied Science, Cilt 5 No 3, 303-308, 2011.
2. Holguin-Veras, J., Reilley J., Aras-Vera F., “New York City Park & Ride Study”, Rensseleaer Polytechnic Institute, University Transportaition Research Center-Region 2,10, 2012.
3. Gomez-Ibanez, J. A., Small, K. A., “Road Pricing for Congestion Management: The Transition from Theory to Policy”, The University of California Transportation Center, University of California at Berkeley, 214, 1998.
4. Şentürk, S. H., “Tıkanıklık Fiyatlaması, Dünya Uygulamaları ve Türkiye’deki Durumun Değerlendirilmesi”, Maliye Dergisi, Sayı 162, 288, 2012.
5. ODOT-Oregon Department of Transport, “Overwiev of ODOT Tolling and Pricing”, White Paper Development Process, 2009.
6. Lindsay, C. R., Verhoef, E. T., “Traffic Congestion and Congestion Pricing”, 8-15, 2000.
7. William A., “The Turnpike Road System in England 1663-1840, Institutional Aspects of Directive 2004/52/EC on the Interoperability of Electronic Road Toll Systems in the Community”, Basel, 1972.
8. Cervero R., “The Transit Metropolis: A Global Inquiry”, Chapter 6, Island Press, Washington D.C., 169, 1998.

9. Phang S. Y., Toh R. S., “Road Congestion Pricing in Singapore: 1975-2003”, Transportation Journal Cilt 43 No 2, 16-25, 2004
10. Kampfen S., “Road Pricing-an effective means against congestion”, Applied Environmental Economics, 2011.
11. TFL-Transport for London, "Public and stakeholder consultation on a Variation Order to modify the Congestion Charging scheme Impact Assessment Traffic volume, Speed and Congestion”, 12, 2014.
12. Littman, T., “London Congestion Pricing Implications for Other Cities”, Victoria Transport Policy Institute, 5, 2011.
13. Bhatt, K., Higgens, T., “Lessons Learned from International Experience in Congestion Pricing”, US Department of Transportation Federal Highway Administration, USA, 2008.
14. CSTA-The City of Stockholm Traffic Administration, Analysis of Traffic in Stockholm: with Special Focus on the Effects of the Congestion Tax between 2005-2008: Summary, 4-7, 2009.
15. Eliasson, J., “A Cost-Benefit Analysis of the Stockholm Congestion Charging System”, Transportation Research Part A Cilt 43, 468-480, 2009.
16. Börjesson, M., Eliasson, J., Hugosson, M. B., Brundell-Freij, K., “The Stockholm Congestion Charges 5 Years on Effects, Acceptability an Lessons Learnt”, Transport Policy, Cilt 20, 1-12, 2012.
17. Ankara Metropoliten Alanı ve Yakın Çevresi Ulaşım Ana Planı, Trafik Sayımı ve Taşıt Doluluk Etüdü, Ankara, 2014.
18. Ankara Metropoliten Alanı ve Yakın Çevresi Ulaşım Ana Planı, Ulaşım Modeli ve Kalibrasyonu Çalışması, Ankara, 2014.
19. Benk, S., “Kent içi Ulaşım Sonucu Oluşan Negatif Dışsallıklar ve Önleme Yolları”, İktisadi Araştırma Vakfı Ünal Aysal Tez Değerlendirme Yarışması, 30-70, 2007.
20. Kaynak, M., Kalkınma İktisadı, Gazi Kitabevi, Ankara, 2007.
21. Liu, Y-J., Sun, M-Z., Zhou, L., Lu, L., ” Analysis on the Principle of Congestion Charging Policy and Study on Desicion-Making Model”, Procedia Engineering, 836-842, 2016.
22. De Palma, A., Lindsey, R., “Traffic Congestion Pricing Methodologies an Technologies”, Transportation Research Part C, Vol 19,1377-1399, 2011.
23. Mayeres, I., Ochelen, S., Proost, S., “The Marginal External Cost of Urban Transport”, Pergamon, Cilt 1 No 2, 111-130, 1996.
24. Pigou, A. C., “The Economics of Welfare”, McMillan, London, 1920.
25. Pearce, D. W., “Chapter 5: Methods of Securing the Optimal Amount of Pollution”, Environmental Economics, Longman Inc, New York, 73-106, 1976.
26. Wightman, P., “From Freeway to Feeway: Congestion Pricing Policies for BC’s Fraser River Crossings”, Master Tezi, Simon Fraser University, 2008.
27. Ankara Metropoliten Alanı ve Yakın Çevresi Ulaşım Ana Planı, Hane Halkı Araştırması Sonuçları, Ankara, 2014.
28. Li, M. Z. F., “Estimating Congestion Toll by Using Traffic Count Data-Singapore’s Area Licensing Scheme”, Transportation Research Part E, 1-10, 1999.
29. Nash, C., Sansom T., “Calculating Transport Congestion and Scarcity Costs-Final Report of the Expert Advisors to the High Level Group on Infrastructure Charging”, Working Group 2, 1-29, 1999.
30. Walters, A. A., “Theory an Measurement of Private and Social Cost of Highway Congestion”, Econometrica Cilt 29 No 4, 676-699, 1961.
31. UKDOT-United Kingdom Department of Transport, “The Cost Benefit Analysis Manual”, HMSO, London, 1996.
32. Bahçeci, D, “Kişisel Karbon Ayak İzi Rehberi”, Yeni İnsan Yayınevi, İstanbul, 2013.
33. Lynas, M., Çeviren: Neşet Kutluğ, “Karbon Ayak İziniz; Karbon Kirliliğinizi Düşürmek İçin Basit Yöntemler”, Açık Radyo Kitapları, İstanbul, 2009.
34. TÜİK, Motorlu Kara Taşıtları İstatistikleri, Ankara, 2013.