The Relationship between Economic Growth and Geographic Concentration in Banking Loans: An Ampirical Analysis Over Turkey ( 1988-2020)

Öz

Geographic concentration in banking loans means that loans are used in some locals or region, in other words loans concentrate on some regions. Banks’, systemically important, main operations is financial intermediary and so credit operations, these operations are affected and affect macro economy. While “concentration” reflects a portfolio preference, scale and geography is related with production. Therefore, every kind of concentration in banking sector, not only affect banks’ risk and return and also affect financial stability and macro economy and so, “the role of credit in macro economy” is worth to study. Therefore, in this study, it is considered the relationship between geographic concentration in Turkish banking sector loans and growt with the annually data between 1988-2020. It is not seen any study in literature such a kind of study. Because of many crises in Turkey economy in this period, it is added a dummy variable to the model for it. It is preferred Autoregressive Distributed Lag Bound Test (ARDL) as method, because the stationary levels of variables are different according to ADF and NG Perron unit root test results. As geographic concentration indicator, it is used Herfindahl-Hirschman Index. According to analysis results of the model passed the all diagnostic tests, there are negative relationship between growth and geographic concentration, but is not statistical meaningful.

Anahtar Kelimeler

• Geographic concentration in credits
• growth
• ARDL method
• Herfindahl-Hirschman Index

Bankacılık Sektörü Kredilerinde Coğrafi Yoğunlaşma ve Ekonomik Büyüme İlişkisi: Türkiye Üzerine Ampirik Bir Analiz (1988-2020)

Öz

Banka kredilerinde coğrafi yoğunlaşma, kredilerin belirli bölgelerde kullandırılmasını yani belirli bölgelerde yoğunlaşmasını ifade etmektedir. Sistemik öneme sahip ve ana faaliyeti krediler olan bankaların bu faaliyetleri hem makroekonomiden etkilenir hem de etkiler. Yoğunlaşma bir portfolyo tercihini yansıtırken ölçek ve coğrafya üretimle ilgili bir kavramdır. Dolayısıyla bankacılık sektörü kredilerindeki her türlü yoğunlaşmanın sadece bankaların risk ve karlılığını değil finansal istikrarı ve makroekonomiyi etkileme potansiyeli vardır ve bu nedenle “kredilerin makroekonomideki rolü” incelemeye değerdir. Bu yönde, çalışmada, Türkiye bankacılık sektörü kredilerindeki coğrafi yoğunlaşma ve büyüme ilişkisi 1988-2020 dönemi yıllık verileriyle incelenmiş olup iktisadi yazında böyle bir çalışmaya rastlanmamıştır. Bu uzun dönemde Türkiye ekonomisinde pek çok krizler yaşandığından bunun için modele bir kukla değişken eklenmiştir. ADF ve NG Perron testleri ile yapılan birim kök testi sonucuna göre değişkenlerin durağanlık seviyeleri farklı çıktığından yöntem olarak Otoregresif Dağıtılmış Gecikme(ARDL) yöntemi tercih edilmiştir. Coğrafi yoğunlaşma göstergesi olarak kullanılan Herfindahl-Hirschman endeksi kullanılmıştır. Tüm tanı testlerini geçen modelin analiz sonuçlarına göre, büyüme ile coğrafi yoğunlaşma endeksi arasındaki ilişki negatif yönlüdür, ancak bu sonuç istatistiksel olarak anlamlı değildir.

Anahtar Kelimeler

• Kredilerde coğrafi yoğunlaşma
• büyüme
• ARDL metodu
• Herfindahl-Hirschman Endeksi

Kaynakça

1. Acharya, V. V., Saunders, A., and Hasan, I. (2002). “The Effects of Focus and Diversification on Bank Risk and Return: Evidence from Individual Bank Loan Portfolios”. Web: https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=1294605 adresinden 20.02.2021’de alınmıştır.
2. Akel, V. and Gazel, S. (2014). Döviz Kurlari İle Bist Sanayi Endeksi Arasindaki Eşbütünleşme İlişkisi: Bir Ardl Sinir Testi Yaklaşimi. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (44), 23-41.
3. Argimón, I., ve Rodríguez-Moreno, M. (2021). Business complexity and geographic expansion in banking. Banco De España, No: 2132.
4. Berger, A. N., ve DeYoung, R. (2001). The effects of geographic expansion on bank efficiency. Journal of financial services research, 19(2), 163-184.
5. Bernanke, B.(1992). Credit in the macroeconomy”. FRBNY Quarterly Review, Spring 1992-1993,50-70.
6. Claessens, S., ve Laeven, L. (2005). Financial dependence, banking sector competition, and economic growth. Journal of the European Economic Association, 3(1), 179-207.
7. Demsetz, R. S., and Strahan, P. E. (1997). “Diversification, Size, and Risk at Bank Holding Companies”. Journal of money, credit, and banking, 300-313.
8. Deng, S., ve Elyasiani, E. (2008). Geographic diversification, bank holding company value, and risk. Journal of Money, Credit and Banking, 40(6), 1217-1238.

9. Diallo, B. (2017). Corporate governance, bank concentration and economic growth. Emerging Markets Review, 32, 28-37.
10. Diallo, B., ve Koch, W. (2018). Bank concentration and schumpeterian growth: theory and ınternational evidence. Review of Economics and Statistics, 100(3), 489-501.
11. Dickey, D. A., and Fuller, W. A. (1979). Distribution of the Estimators for Autoregressive Time Series with a Unit Root. Journal of the American Statistical Association,74,427-431.
12. Dickey, D. A., and Fuller, W. A. (1981). Likelihood ratio statistics for autoregressive time series with a unit root. Econometrica: journal of the Econometric Society, 1057-1072.
13. Enright, M. J. (1991). Geographic concentration and industrial organization. Harvard University.
14. Ergen, E., ve Yavuz, E. (2017). Empirical Analysis of the Relationship between Tourist Flows and Exchange Rate Volatility: ARDL Method. International Journal of Economics and Innovation, 3(1), 35-46.
15. Esen, E., Yıldırım, S., ve Kostakoğlu, S. F. (2012). Feldstein-Horioka hipotezinin Türkiye ekonomisi için sınanması: ARDL modeli uygulaması. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İİBF Dergisi, 7(1), 251-267.
16. Ferreira, C. (2012). Bank Efficiency, Market Concentration And Economic Growth in The European Union.
17. Gallup, J. L., Sachs, J., ve Mellinger, A. D. (1998). Geography and economic growth. The Annual Bank Conference on Development Economics, Washington, D.C.,April 20-21, 1998.
18. Goetz, M. R., Laeven, L., ve Levine, R. (2016). “Does The Geographic Expansion of Banks Reduce Risk?”. Journal of Financial Economics, 120(2), 346-362.
19. Ghouse, G., Khan, S. A., ve Rehman, A. U. (2018). ARDL model as a remedy for spurious regression: problems, performance and prospectus. Web: https://mpra.ub.uni-muenchen.de/83973 adresinden 10.03.2020’de alınmıştır.
20. Hasan, A., ve Nasır, Z. M. (2008). Macroeconomic factors and equity prices: An empirical investigation by using ARDL approach. The Pakistan Development Review, 501-513.
21. Hayden, E., Porath,D. ve Westernhagen, N.V.(2006). Does diversification improve the performance of german banks? evidence from individual bank loan portfolios. Journal of Financial Services Research 32.3, 123-140.
22. Henderson, J. V., Shalizi, Z., ve Venables, A. J. (2001). Geography and development. Journal of Economic Geography, 1(1), 81-105.
23. İnan, E. A. (2005). Türk bankacılık sisteminde şube, kredi ve mevduatın coğrafi dağılımı. Bankacılar Dergisi, 54, 21-40.
24. Kara, M. ve Baş, G. (2020). Türkiye’de Para Politikası Araçlarının İstihdam Düzeyi Üzerine Etkisi: ARDL Sınır Testi Yaklaşımı. İktisadi İdari ve Siyasal Araştırmalar Dergisi, 5(12), 106-115.
25. Kara ve Özdemir, N. A. (2016). Kredi Kanalı İle Aktarım: Bireysel Krediler Üzerine Bir Uygulama. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 31(2), 29-58.
26. Kaya, H., Kete, H. ve Aydın, M. S. (2017). Türkiye De Yaşam Beklentisi Tasarruf İlişkisi: ARDL Sınır Testi Yaklaşımı. Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler e-Dergisi, (62), 368-380.
27. Levine, R. (2004). Finance and growth: theory and evidence . NBER Working Paper no: 10766.
28. Mert, M. ve Çağlar, A.E. (2019). Eviews ve Gauss uygulamalı zaman serileri analizi. Detay Yayıncılık, Ankara.
29. Merton, R. C., ve Bodie, Z. (2004). The design of financial systems: towards a synthesis of function and structure. NBER Working Paper No: 10620.
30. Morgan, D. P., ve Samolyk, K. (2003). Geographic diversification in banking and its implications for bank portfolio choice and performance. Unpublished paper, Federal Reserve Bank of New York.
31. Meslier, C., Morgan, D. P., Samolyk, K., ve Tarazi, A. (2016). The benefits and costs of geographic diversification in banking. Journal of International Money and Finance, 69, 287-317.
32. Narayan, P. K. (2005). The saving and investment nexus for China: evidence from cointegration tests. Applied economics, 37(17), 1979-1990.
33. Narayan, P. K., ve Narayan, S. (2005). Estimating income and price elasticities of imports for Fiji in a cointegration framework. Economic Modelling, 22(3), 423-438.
34. NG, S., Perron, P.: (2001). Lag Length Selection and the Construction of Unit Root Tests with Good Size and Power. Econometrica, C:69, No:6, s.1519-1554.
35. Özdamar, G. (2015). Türkiye Ekonomisinde Döviz Kuru Geçiş Etkisi: ARDL-Sinir Testi Yaklaşimi Bulgulari. Akdeniz İİBF Dergisi, 15(32), 66-97.
36. Özgür, Ö. (2020). Doğrusal Ve Doğrusal Olmayan Birim Kök Testlerinin Gecikme Uzunluğuna Olan Duyarlılığı. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, 2020.
37. Pesaran, M. H., Shin, Y., ve Smith, R. J. (2001). Bounds testing approaches to the analysis of level relationships. Journal of applied econometrics, 16(3), 289-326.
38. Rakshit, B., ve Bardhan, S. (2019). Does bank competition promote economic growth? empirical evidence from selected South Asian countries. South Asian Journal of Business Studies.
39. Rodrik, D. (2003). Institutions, integration, and geography: in search of the deep determinants of economic growth. Search of Prosperity: Analytic Country Studies on Growth.
40. Sarı, S. (2021). Sektörel Kredi Yoğunlaşması ve Kredi Riski. İksad Yayınevi.
41. Sarı, S. (2022). Türkiye Bankacılık Sektöründe Bölge ve 10 İl Yoğunlaşması. Social Science Development Journal, Vol.7, ıssue 32, 146-165.
42. Sarı, S. ve Konukman, A. (2021). Türk Bankacılık Sektöründe Sektörel Kredi Yoğunlaşması Ve Risk-Karlılık İlişkisi. Anadolu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22(1), 1-28.
43. Sarıkovanlık, V., Koy, A., Akkaya, M., Yıldırım, H.H. ve Kantar, L. (2018). Finans Biliminde Ekonometri Uygulamaları : Kavram – Uygulama-Analiz, Seçkin Yayıncılık, Ankara.
44. Schertler, A., Buch, C. M., ve von Westernhagen, N. (2006). Heterogeneity in lending and sectoral growth: evidence from German bank-level data. International Economics and Economic Policy, 3(1), 43-72.
45. Tarı, R. ve Yıldırım, D. Ç. (2009). Döviz kuru belirsizliğinin ihracata etkisi: Türkiye için bir uygulama. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 16(2), 95-105.
46. Türkiye Bankalar Birliği (TBB), İllere ve Bölgelere Göre Mevduat ve Kredi Çeşitlerinin Dağılımı, Web: https://www.tbb.org.tr/tr/bankacilik/banka-ve-sektor-bilgileri/istatistiki-raporlar/59 adresinden 05.04.2022’de alınmıştır.
47. TC Cumhurbaşkanlığı Strateji ve Bütçe Başkanlığı (2022), Temel Ekonomik Göstergeler. Web: http://www.sbb.gov.tr/temel-ekonomik-gostergeler/#1542268521132-a9825b93-fa4c adresinden 05.04.2022’de alınmıştır.
48. Türkmen, S.Y. ve Yiğit, İ.(2012). Diversification in banking and its effects on bank performance: evidence from Turkey. American Internation Journal of Contemporary Research, Vol.2, no:12, 111-115.
49. Ulutürk, S., Akyol, S., ve Mert, M. (2016). Wagner Yasası’nın Türkiye için test edilmesi: 1980-2014 dönemine ilişkin ARDL analizi. Akdeniz İİBF Dergisi, 16(34), 18-44.