Türkiye’de Alman Dili Eğitimi Alanında Yapılmış Doktora Tezlerinin (2010-2021) Eğilimleri

Öz

Türkiye’de Alman dili eğitimi alanında yapılmış doktora tezlerinin araştırma eğilimleri açısından incelenmesi mevcut araştırma yönelimlerinin ve öncelik verilen konuların belirlenebilmesine, bu tezlerle ilgili sistematik bilgi sunulabilmesine fayda sağlayacaktır. Bu düşünceden hareketle yapılan bu araştırmaya YÖK (Yükseköğretim Kurulu) tez merkezi üzerinden ulaşılan Alman dili eğitimi alanında 2010-2021 yılları arasında yapılmış doktora tezleri dâhil edilmiştir. Nitel araştırma yöntemlerinden içerik analizi ile incelenen söz konusu tezlerde mevcut araştırma eğilimlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla araştırma kapsamında incelenen tezlerin yıllara göre dağılımı, konuları, araştırma yöntemleri, örneklemleri, veri toplama ve analiz süreçleri üzerinde durulmuştur. Elde edilen bulgular yüzde ve frekans değerleriyle tablolarda sunularak yorumlanmıştır. Araştırma sonucunda 2010-2021 yılları arasında en fazla doktora tezinin 2020 yılında yapıldığı, çoğunlukla Almanca yazıldıkları, en fazla araştırmanın pedagojik alan bilgisine yönelik konularla ilgili yapıldığı, karma araştırma yönteminin daha çok tercih edildiği, örneklem türlerinden en sık üniversite öğrencilerinin ve örneklem büyüklüklerinden en çok 31-100 aralığının seçildiği görülmüştür. Son olarak veri toplama araçlarından anket, başarı testi, dokümandan ve görüşmeden sık faydalanıldığı ve nitel veri analiz tekniğinin toplanan verilerin analizinde daha çok kullanıldığı belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Alman Dili Eğitimi
• Doktora Tezi
• Araştırma Eğilimleri
• İçerik Analizi

Trends of Dissertations (2010-2021) in The Field of German Language Education in Turkey

Öz

Examination of the doctoral dissertations in the field of German language education in Turkey in terms of research trends will help to determine the current research directions and priority topics and to provide systematic information on these theses. Based on this idea, the doctoral dissertations conducted between 2010 and 2021 in the field of German language education, which were reached through the CoHE (Councel of Higher Education) theses center, were included in this study. The distribution of these doctoral dissertations examined within the scope of the study according to years, subjects, research methods, samples, data collection and analysis processes are emphasized. As a result of the study, it was seen taht the most doctoral dissertations were made in 2020 betweeen 2010-2021, mostly written in German, the most research was done on topics related to pedagogical field knowledge, the mixed research method was more preferred, the most common university students and the most 31-100 samples size were selected from the samples types. Finally, it was determined that the survey, success testing, document and interview were frequently utilized from data collection tools and the qualitative data analysis technique was more commonly used in the analysis of data collected.

Anahtar Kelimeler

• German Language Education
• Doctoral Dissertations
• Research Trends
• Content Analysis

Kaynakça

1. Akbulut, Y. (2012). Veri çözümleme teknikleri. A. Şimşek (ed.), Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri İçinde (s.162-195). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayını.
2. Akmaz Genç, İ., Caner, H. N. ve Köse, E. (2019). Mesleki ve teknik eğitim programları ile ilgili lisansüstü çalışmaların incelenmesi (Bir içerik analizi). 7. Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Kongresi, 9-12 Ekim 2019 Tam Metin Kitabı (s.198-210). Ankara: Pegem Akademi.
3. Albayrak, E. ve Çiltaş, A. (2017). Türkiye’de matematik eğitimi alanında yayınlanan matematiksel model ve modelleme araştırmalarının betimsel içerik analizi. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(9), 258-283.
4. Ataş, H. K. (2015). Türkiye’de beden eğitimi ve spor alanında 2004-2014 yılları arasında yapılmış yüksek lisans tezleri çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Bolu: Abant İzzet Baysal Üniversitesi.
5. Aziz, A. (2013). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri ve teknikleri (7.baskı). Ankara: Nobel.
6. Başbağı, R. ve Hacısalihoğlu, E. (2012). Türkiye’deki üniversitelerin Almanca bölümlerinde yapılan bilimsel çalışmaların kaynakçası. M. Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 35, 35-53.
7. Başbağı, R. R. (2019). Master- und Dissertationen an den Deutschabteilungen der türkischen Universitäten im historischen Aufriss. Alman Dili ve Edebiyatı Dergisi- Studien zur deutschen Sprache und Literatur, 42, 39-56.
8. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2013). Bilimsel araştırma yöntemleri (15. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.

9. Caymaz, B. (2020). Türkiye’de elektrik konusuyla ilgili fen eğitimi alanında yapılan tez çalışmalarının içerik analizi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(2), 701-718.
10. Çiltaş, A. (2012). 2005-2010 yılları arasında matematik eğitimi alanında Türkiye’de yapılan yüksek lisans ve doktora tez çalışmalarının içerik analizi. The Journal of Academic Social Science Studies, 5(7), 211-228.
11. Göktaş, Y., Hasançebi, F., Varışoğlu, B., Akçay, A., Bayrak, N., Baran, M. ve Sözbilir, M. (2012). Türkiye’deki eğitim araştırmalarında eğilimler: Bir içerik analizi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12(1), 443-460.
12. Gündüz, M., Başpınar, Z. ve Büyükkarcı, A. (2017). 2000-2015 yılları arasında değer eğitimi üzerine yapılan doktora tezlerinin içerik analizi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 31, 705-718.
13. Hatipoğlu, G., Özkan Hıdıroğlu, Y. ve Tok, N. T. (2018). Türkiye'de eğitim yönetimi alanındaki makalelere yönelik bir içerik analizi. Journal of Human Sciences, 15(2), 1362-1380.
14. Kaf, Ö. ve Türkmenoğlu, M. (2019). İlkokul (1-4. Sınıf) matematik dersi öğretim programı ile ilgili çalışmaların çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. 7. Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Kongresi 9-12 Ekim 2019 Tam Metin Kitabı (s.72-85). Ankara: Pegem Akademi.
15. Karaca, A. ve Akbaba, B. (2021). Vatandaşlık eğitimine yönelik bibliyometrik araştırma: 1980-2020 yılları arasında yapılan çalışmaların analizi. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(3), 788-804.
16. Keskin, A. (2014). Öğrenme stratejileri konulu lisansüstü tezlerin incelenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Diyarbakır: Dicle Üniversitesi.
17. Koca, F. ve Köksal, H. (2021). Tez yazım kılavuzlarındaki biçimsel kurallara karşılaştırmalı bir bakış. In: T. Balcı, A. O. Öztürk ve M. Aksöz (Hrsg). Schriften zur Sprache und Literatur V, (s.56-66). Konya&İstanbul: Çizgi Kitabevi.
18. Öğretmenlik Meslek Kanunu (2022). https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.7354.pdf (Erişim Tarihi: 28.05.2022).
19. Önal, A. ve Maden, S. (2021). Türkçe eğitimi ile ilgili 2015-2019 yılları arası lisansüstü tezlerin araştırma eğilimleri. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 23(3), 929-941.
20. Selçuk Tedmem, Z., Palancı, M., Kandemir, M. ve Dündar, H. (2014). Eğitim ve bilim dergisinde yayınlanan araştırmaların eğilimleri: İçerik analizi. Eğitim ve Bilim, 39, (173), 430-453.
21. Şahin, Ç. (2013). Verilerin analizi (2.baskı). R. Y. Kıncal (ed.), Bilimsel Araştırma Yöntemleri İçinde (s.183-219). Ankara: Nobel.
22. Taşkın, T. (2021). Bilimin doğası konulu makalelerin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(1), 1-20.
23. Tuğlu, Y. ve Göker, N. (2021). Türkiye’de 2012-2019 yılları arasında Alman diline yönelik yapılmış lisansüstü çalışmaların değerlendirilmesi. Trakya Eğitim Dergisi, 11(2), 1064-1075.
24. Turgut, Y. E. ve Varlı Denizalp, N. (2021). Türkiye’de eğitim alanında sanal gerçeklik araştırmalarının eğilimleri: Bir içerik analizi. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23(2), 533-555.
25. Üstün, B. (2021). Eine Analyse der zwischen 2015-2020 verfassten Master- und Promotionsarbeiten in den Abteilungen für Deutschlehrerausbildung in der Türkei. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 47, 33-44.
26. Yıldız, D. (2016). Uluslararası dil dergilerinde yayımlanan makalelerin amaç/konu ve yöntem açısından incelenmesi. GEFAD / GUJGEF, 36(2), 399-425.