2012-2017 Yılları Arasında Yabancı Kaynaklı Makalelerde Stratejik Halkla İlişkiler Yönetimi

Öz

Değişen ekonomik, siyasal ve sosyal çevrenin iş paradigmalarında yarattığı etki, örgütler açısından paydaş ilişkilerinin ön plana çıktığı yeni bir dönemin başlangıcına işaret etmektedir. Değişimle başa çıkmak bakımından halkla ilişkilerin de stratejik bir role evrim geçirdiği kabul edilmektedir. Örgütün kurumsal bir bütün olarak, çevreye uyumunu esas alan stratejik halkla ilişkilerin, teori ve uygulama bakımından çeşitli kavramlar ve yaklaşımlar etrafında gelişim gösterdiği görülmektedir. Stratejik halkla ilişkilerin hangi konular doğrultusunda gelişim gösterdiğinin anlaşılması teori ve uygulama boyutlarının incelenmesini gerektirmektedir. Uluslararası alanda stratejik halkla ilişkiler kapsamında yer alan konuların gelişim yönünün ve yoğunluğunun ortaya konulması bu çalışmanın amacını oluşturmaktadır. İngilizce yayın yapan uluslararası dergilerde yer alan makalelerin araştırılması yoluyla stratejik halkla ilişkiler açısından hangi konuların, hangi sıklıkta ele alındığı ve yaklaşımların bakış açısı anlaşılmaya çalışılmaktadır.  Elde edilen bulgular, stratejik halkla ilişkiler kapsamına giren konuların İngilizce yayın yapan dergilerde her dört makaleden birini oluşturduğunu ve bu makalelerin stratejik halkla ilişkiler teorisini büyük ölçüde destekler nitelikte olduğunu göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Stratejik Halkla İlişkiler,Kurumsal İtibar,Kurumsal Sosyal Sorumluluk,Paydaş Yönetimi,Sorun Yönetimi

Strategic Public Relations Management in the Foreign Articles Between the Years 2012-2017

Öz

Influence over business paradigms due to changing economic, political and social environments indicates a new period in which stakeholder relationships comes to prominence in terms of organisations. Public relations are seen to be evolved into a strategic role in order to cope with the rapid change. Strategic public relations which based on adaptation to environment as an institutional entity are seen to be advanced by some concepts and approachs in teoritical and practical regards. It needs to be analyzed theoretical and practical dimentions to understand the direction of subjects of strategic public relations.  It is the aim of this work to manifest the direction and frequency of the subjects within strategic public relations in international field. It will be tried to work out which subjects in which frequency are dealth with and perspective of the works in the sense of strategic public relations by researching the papers in the journals which are published in English language.  The findings suggest that the topics within the strategic public relations in the journals published in English comprise one out of every four articles and these articles to a large extent support the theory of strategic public relations.

Anahtar Kelimeler

• Strategic Public Relations,Corporate Reputation,Corporate Social Responsibility,Stakeholder Management

Kaynakça

1. AĞLARGÖZ, O. (2012), Stratejik Yönetim ve Halkla İlişkiler Yönetimi, Toköz, N. (Ed.), Halkla İlişkiler Yönetimi, s.26-56, Anadolu Üniversitesi Yayınları, Eskişehir.
2. ASNA, A. (2012), Kuramda ve Uygulamada Halkla İlişkiler, Pozitif Yayınları, İstanbul.
3. AUSTIN, E. W. ve PINKLETON, B. E. (2006), Strategic Public Relations Management Planning and Managing Effective Communication Programs, 2. Edition, Lawrence Erlbaum Associates, London
4. BAYÇU, S. U. (2012), “Halkla İlişkilerde Stratejik Yönetim”, Özgür, A. Z. (Ed.), Halkla İlişkiler, s.54-81, Anadolu Üniversitesi Yayınları, Eskişehir.
5. CARROLL, A. ve BUCHHOLTZ, A. K. (2014), Business & Society: Ethics, Sustainability, and Stakeholder Management, 9. Edition, South-Western College Publishing, Stamford.
6. CUTLIP, S. M, CENTER A. H. ve BROOM, G. M.; (2006), Effective Public Relations, 9th Edition, Pearson Prentice Hall, New Jersey.
7. ÇAMDERELİ, M. (2011), “Halkla İlişkilerde Sosyal Sorumluluk ve Etik”, Bilal, A. (Ed.), Halkla İlişkiler, s.1-18, Atatürk Üniversitesi Yayınları, Erzurum.
8. DOBROTA, G. (2012), “Risk Management in Business – The Foundation of Performance in Economic Organizations”, Banaitiene, N. (Ed.), Risk Management - Current Issues and Challenges, s.227-252. Intech Publishing. Open Access Book.

9. FOMBRUN, C. J. (2006), Corporate Reputations as Economic Assets, Mcgee, J. (Ed.), The Blackwell Encyclopedia of Management: Strategic Management, s.310-336, Blacwell Publishing, New Jersey.
10. FREEMAN, E. R. (1984), Strategic Management, Massachusetts: Pitman Publishing.
11. GÖKSEL, A. B. (2013), Stratejik Halkla İlişkiler Yönetimi, 2.Baskı, Nobel Yayıncılık, Ankara.
12. GÖZTAŞ, A. (1997), Kriz Yönetimi ve Halkla ilişkiler, Ege Yayıncılık, İzmir.
13. GRUNIG, L. A.; GRUNIG, J. E. ve DOZIER, D. M. (2002), Excellent Public Relations And Effective Organizations, A Study of Comm. Management in Three Countries, Routledge, New Jersey.
14. PARK, H. S. and LEE, Y. H. (2016), “Exploring a Process Model for Stakeholder Management”, Public Relations Journal, 9 (4). Çevrimiçi kaynak http://prjournal.instituteforpr.org/wp-content/uploads/2016v09n04PatkLee.pdf, (12.05.2017).
15. KAZANCI, M. (2013), Kamuda ve Özel Kesimde Halkla İlişkiler, 10. Baskı, Turhan Kitabevi, Ankara.
16. ÖZTÜRK, M. C. (2013), “Halkla İlişkilerde Sosyal Sorumluluk ve Uygulamaları“,Özkanal, B (Ed.), Halkla İlişkiler Uygulamaları ve Örnek Olaylar, s.101-126, Anadolu Üniversitesi Yayınları, Eskişehir.
17. PELTEKOĞLU, F. B. (2001), Halkla İlişkiler, Beta Basım Yayım Dağıtım, İstanbul.
18. SABUNCUOĞLU, Z. (2013), İşletmelerde Halkla İlişkiler, Alfa Aktüel Yayınları, Bursa.
19. SMITH, R. D. (2005), Strategic Planning for PR, Lawrence Erlbaum Associates, Publishers, London.
20. STEYN, B. (2004) "From Strategy To Corporate Communication Strategy: A Conceptualisation", Journal of Communication Management, 8 (2), s. 168-183.
21. STEYN, B. (2011), “Değişen İş ve Halkla İlişkiler Paradigmaları”, Şatır, Ç. K. (Ed.), Halkla İlişkiler’den Stratejik Halkla İlişkiler’e, s.1-31, Nobel Yayıncılık, Ankara.
22. STEYN, B. (2011), “Halkla İlişkiler Stratejist Rolü”, Şatır, Ç. K. (Ed.), Halkla İlişkiler’den Stratejik Halkla İlişkiler’e, s.119-170, Nobel Yayıncılık, Ankara.
23. SUHER, İ. (2013), “Halkla İlişkilerde Kriz Yönetimi ve Uygulamaları”, Özkanal, B. (Ed.), Halkla İlişkiler Uygulamaları ve Örnek Olaylar, s.2-24, Anadolu Üniversitesi Yayınları, Eskişehir.
24. SÜMER, F. E. (2011), “Örgüt-Ortam İlişkisi Bağlamında Stratejik Halkla İlişkiler”, Şatır, Ç. K. (Ed.), Halkla İlişkiler’den Stratejik Halkla İlişkiler’e, s.61-79, Nobel Yayıncılık, Ankara.
25. ŞAHİN, Ç. (2015), “Kurumsal İtibar Yönetimi”, Ed. Saadet Uğurlu, Günümüzde ve Gelecekte Stratejik Halkla İlişkiler Yönetimi, Beta Basım Yayım Dağıtım, İstanbul.
26. THEAKER, A. (2001), The Public Relations Handbook, Routledge, London.
27. TRAVERSE-HEALY, K. (1995), “Corporate Goals and Strategies”, Hart, N. A. (Ed.), Strategic Public Relations, s.1-10, Macmillan Press, London.
28. TENGİLİMOĞLU, D. ve ÖZTÜRK, Y. (2011), İşletmelerde H.İ., 3. Baskı, Seçkin Yayıncılık, Ankara.
29. TUNCER, A. İ. (2011), Stratejik Halkla İlişkiler: Paydaşlar, Kamular ve Konuların Yönetimi, Şatır, Ç. K. (Ed.), Halkla İlişkiler’den Stratejik Halkla İlişkiler’e, s.175-179, Nobel Yayıncılık, Ankara
30. WHEELEN, T. L. ve HUNGER, D. J. (2012), Strategic Management And Business Policy : Toward Global Sustainability, 13. Edition, Pearson, New Jersey.
31. WREFORD, A. (1995), “Planning For Corporate Communications”, Hart, N. A. (Ed.), Strategic Public Relations, s.10-24, Macmillan Press, London.