A Content Analysis on the Reproduction of Parody, Irony, and Absurd in Postmodern Context in the Example of Zaytung

Öz

Parody, irony, and absurd are the most important humorous style techniques of postmodern texts. In the ironic expression, the discrepancy between the what is expressed in the text and the meant phenomenon forms the humorous expression. On the other hand, parody means that a discourse or text revealed before is reconstructed and have a ridiculous context. In other words, parody is a satirical reproduction that is revealed by changing a serious matter in a humorous way in terms of style and content. Absurd causes the whole statement or text to have a completely exaggerated and nonsense appearance. Based on the example of Zaytung, the postmodern humor style in which all these are used together generated the humorous examples of expression in which the newsworthy facts are rearranged.   Zaytung, which is a humorous news site dealing with the developments on Turkey's agenda in a parodical, ironic, and absurd way, presents a humorous criticism by reinterpreting the news in a humorous expression. In this study, in which the political news published in Zaytung website within one year was analyzed qualitatively, the content analysis method was used. 

Anahtar Kelimeler

• Postmodernism
• humor
• irony
• parody
• absurd
• Zaytung
• content analysis

Postmodern Bağlamda Parodi, İroni ve Absürd’ün Zaytung Örneğinde Yeniden Üretimine İlişkin Bir İçerik Analizi

Öz

Parodi, ironi ve absürd postmodern metinlerin en önemli mizahi üslup teknikleridir. İronik anlatımda, söz konusu metin içerisinde ifade edilen ile kastedilen olgu arasındaki uyuşmazlık mizahi anlatımı oluşturmaktadır. Öte yandan parodi daha önce ortaya konmuş söylemin ya da metnin yeniden inşa edilerek gülünç bağlama kavuşmasıdır. Diğer bir değişle parodi,  ciddi bir şeyin üslup ve içerik itibariyle gülünç biçimde değiştirilmesiyle ortaya çıkan hicivli bir taklitten ibarettir. Absürd ise tüm ifadenin ya da metnin bütünüyle abartılı ve saçma bir gürünüm kazanmasına neden olmaktadır. Zaytung örneğinden hareketle, tüm bunların bir arada kullanıldığı postmodern mizah biçemi haber değeri taşıyan olguların yeniden düzenlendiği gülünç anlatım örneklerini de doğurmuştur.  Türkiye gündemine dair gelişmelerin parodik, ironik ve absürd bir biçimde ele alınan mizahi haber sitesi olan Zaytung haber olanı gülünç bir dille yeniden anlamlandırarak mizahi bir eleştiri ortaya koymaktadır. Bir yıllık süre zarfı içerisinde Zaytung sitesine yayınlanan siyasi haberlerin nitel açıdan analiz edildiği bu çalışmada içerik çözümlemesi metodu kullanılmıştır. 

Anahtar Kelimeler

• Postmodernizm
• mizah
• ironi
• parodi
• absürd
• Zaytung
• içerik analizi

Kaynakça

1. Aktulum, K. (2000), Metinlerarası İlişkiler, Öteki Yayınevi, Ankara.
2. Arık, A. (1992), Psikolojide Bilimsel Yöntem, İstanbul Üniversitesi Basımevi, İstanbul.
3. Anonim (2012), Zaytung (2009-2011): Dürüst, Tarafsız, Ahlaksız Haber, April Yayıncılık, İstanbul.
4. Barbe, K. (1995), Irony in Context. John Benjamin’s Publishing Company, Philadelphia.
5. Baysal, A. (2008), “Piyanoya Ters Oturup Klozet Çalan İnek ya da Absürd Reklamcılık”, Aşkın Baysal (Ed.), Yeni Pazarlama Trendleri, MediaCat, İstanbul, s. 29-56.
6. Best, S., Kellner, S. (2016), Postmodern Teori: Eleştirel Soruşturmalar, (Çev. Mehmet Küçük), Ayrıntı Yayınları, İstanbul.
7. Cebeci, O. (2008), “Tarihsel Bir Perspektiften İroni Tür ve Tekniklerinin Gelişimi ve Bazı Uygulama Örnekleri”, Cogito: İroni, 57, s.87-184.
8. Colebrook, C. (2004), İrony, Routledge Cambridge University Press, New York.

9. Dentith, S. (1995), Parody: The New Critical Idiom, Routledge Cambridge University Press, New York.
10. Gökçe, O. (1994), İçerik Çözümlemesi, Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayınları, Konya.
11. Göksel, N. (2006), “Unutma, Parodi ve İroni”, Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi, 1, s.131-140.
12. Gönenç, M. (2017), “Tom Stoppard’ın Rosencrantz ve Guildenstern Öldüler ve Travestiler Oyunlarında Postmodern Söylem”, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 37, s.231-242.
13. Gündoğan, O. (1995), Albert Camus ve Baş Kaldırma Felsefesi, Birey Yayıncılık, Erzurum.
14. Hutcheon, L. (2004), A Poetics of Postmodernism: History, Theory Fiction, Routledge Publishing, New York.
15. Kierkegaard, S. (2009), İroni Kavramı: Sokrates’e Yoğun Göndermelerle, (Çev. Sıla Okur), İmge Kitabevi, Ankara.