Effects of Coastal Areas Investigations on The Sustainability of The Historical Coast Structures and Tourism: Trabzon Example

Öz

Sea and coastal areas are the most important areas of humanity's common living spaces that are related to each other. Two thirds of the world's population lives in coastal areas. The coastal areas serve humanity in many aspects such as nutrition, housing, defense, trade. This is because of coastal areas are exposed to intense human pressures. These areas are also the areas where the world's tourism activities are most intense. The coast of Trabzon has very few bays and gulfs. The 119-km-long provincial coast has been home to many civilizations and nations, as well as ecological and natural landscape features. It has the remains of traces and structures of the past. The coastal areas and structures that are to be protected and coastal historical areas and structures in recent times are under intense intervention and extinction. With this study, the necessities to be done with historical potential and sustainability of the structures and potential of tourism have been examined

Anahtar Kelimeler

• Coastal Areas,Castel,Historical Harbour,Sustainability,Tourism.

Kıyı Müdahalelerinin Tarihi Kıyı Yapıları ve Turizmin Sürdürülebilirliğine Etkileri: Trabzon Örneği

Öz

Deniz ve kıyı alanları, birbirleriyle ilişkili olan ve insanlığın ortak yaşam alanlarının en önemli alanlarıdır. Dünya nüfusunun üçte ikisi yaşamını kıyı bölgelerinde sürdürmektedir. Kıyı alanları beslenme, barınma, savunma, ticaret gibi ihtiyaç duyulan pek çok konuda insanlığa hizmet vermektedir. Bu özelliği dolayısı ile kıyı alanları yoğun insan baskısına maruz alanlardır. Bu alanlar aynı zamanda dünya turizm aktivitelerinin en yoğun yaşandığı alanlardır. Çok az koy ve körfez barındıran 119 km. uzunluğundaki Trabzon kıyıları ekolojik ve doğal peyzaj özellikleri yanında 2500 yılı geçen süreçte pek çok uygarlık ve millete ev sahipliği yapmış ve izlerini barındırmaktadır. Trabzon’un korunması gereken kıyıları ve kıyılarda bulunan tarihi alanlar ve yapılar son dönemlerde yoğun müdahale ve yok olma tehdidi altındadır. Bu çalışma ile tarihi alan ve yapılar tespit edilerek, sürdürülebilirlik ve turizm potansiyeli, yapılması gerekenler irdelenmiştir

Anahtar Kelimeler

• Kıyı Alanları,Kale,Antik Liman,Sürdürülebilirlik,Turizm

Kaynakça

1. Aksoy, A., (2011). A’dan Z’ye Sürmene, Akademi, 295s.
2. Anonim, (2006). Kıyıların Kullanımının Planlanması ve Denetimi, Sayıştay Başkanlığı Performans Denetim Raporu, 63s.
3. Bıjışkyan, P. M., (1998). Pontos Tarihi, (Çev. H D. Andreasyan), İstanbul: Çiviyazıları.
4. Bilgin, M., Yıldırım, Ö., (1990). Sürmene, Sürmene Belediyesi Kültür Yayınları, Damla Ofset, Istanbul,696 s.
5. Çiğdem, S., (2008). Gümüşhane Bölgesinin Tarih ve Arkeol. Araştırmaları,Gümüşhane ValiliğiYayınları, Erzurum, 16s.
6. Çalışkan, C., (2017). Sürdürülebilir Turizmin Çevre İkilemi: Toplum ve Tüketim ,İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, Cilt 6, sayı2, S 1123-1136.
7. Dursun, Y,. (2015). Trabzon Eyaletinde Kırsal Yerleşim: Yomra Nahiyesi Örneği (1461-1682), Yayınlanmamış Doktora Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
8. Dursun, Y., (2016). “XV. Yüzyıldan XX. Yüzyıla Üç Merkezli Bir Nahiye: Yomra Nahiyesi Örneği”, Karadeniz Araştırmaları Enstitüsü Dergisi, 2/2, 17-41.

9. Ekmekli, G., (2006). Coğrafya, Kültür ve Turizm: Kültürel Turizm , Ege Coğrafya Dergisi, İzmir , S15, 51-59.
10. Emecen, Fe, M., (2010). Doğu Karadeniz’de Bir Vadi Boyu Yerleşmesi Ağasar Vadisi: Şalpazarı-Beşikdüzü, Trabzon: Serander Yayınları.
11. Emecen, F., Lowry, H., (2012). Trabzon, TDV İslam Ansiklopedisi, S302-304.
12. Erüz, C., İsmail, N.P., (2017). Doğu Karadeniz(Trabzon) de Kıyı Müdahaleleri ve Deniz-Kıyı Turizmi Potansiyeli , DOKAP Bölgesi Uluslar Arası Turizm Sempozyumu. 23-24 Ekim . Gümüşhane.
13. Erüz, C., Erol, S., İsmail, N.P., (2017). Trabzon İlinde Yer Alan Balıkçı Barınaklarının Yat Turizmi Amaçlı Kullanılabilirliği , DOKAP Bölgesi Uluslar Arası Turizm Sempozyumu. 23-24 Ekim . Gümüşhane.
14. Erüz, C., Peşman, E., Köse, E., (2015). Trabzon, Hyssus Limanı( Sürmene-Araklı) ve Paraskalmion (Çapar) Teknesinin Zamansal değişimi. OÜSBAD, Temmuz. S542-552.
15. Fuchs, M., Gasser, R., Weiermair, K. (1998). ‘Cultural tourism as a segment of growth: The role and importance of events and event management’, IV. Turkish-Austrian Management Seminar, İstanbul.
16. Gunn, C., (l993). Tourism Planning, Taylor& Françis Publish, New-Jersey.
17. Karpov, S. P., (2016). Trabzon İmparatorluğu Tarihi, İstanbul: Kültür Bilimleri Akademisi.
18. Ksenophon, (1998). Anabasis Onbinlerin Dönüşü, (Çev. Tanju Gökçöl), İstanbul: Sosyal Yayınlar.
19. Köse, A.B., (2009). Ortaçağ Seyahatnamelerinde Trabzon-Erzurum Güzergahı, Erzincan, Kars, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, 122s.
20. Uzun, A., (2007). Doğu Karadeniz Kıyı Kuşağında Coğrafi Yapı ve Sel İlişkisi, TMOB Afet Sempozyumu, Ankara.
21. Ünsal, V., (2008). Doğu Karadeniz’in Tarihi Coğrafyası , Atatürk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, c. VIII, Sa. 2, Erzurum, s129-144.
22. Yılmaz, Y., Çizel, B., ( 2000). ‘Türk Turizminde Günü Kurtarmak Değil, Marka Yaratmak’, 1. Ulusal Türkiye Semp, (2-3 Kasım 2000), Türkiye Turizmini Araştırma Enstitüsü Yay., 455-464.İzmir.
23. Zorlu, T., Aydıntan E., Engin, E., (2010). Kent Kimliği: Tanjant ve Karadeniz Sahil Yollarının Trabzon Kent Kimliğine Etkileri, Mimarlık Dergisi, Mart-Nisan sayısı.