Evaluation of Protected Areas Within The Scope of Sustainable Tourism: Gümüşhane Limni Lake Nature Park Case

Öz

Natural and touristic attraction lead to an increase in tourism demand for protected areas. However, without focusing on uncontrolled and sustainable principles, focusing solely on the short-term economic development of the regions increases the environmental damage in protected areas. Thus necessitates the planning of protected areas under the guidance of sustainable tourism principles. This study aims to evaluate the Limni Lake Nature Park within the boundaries of Gümüşhane as part of sustainable tourism. The data used in research was obtained by interview method. Descriptive analysis method was used to analyze the data. As a result of the study, it is recommended to plan tourism activities by considering the protection / use balance in Limni Lake Nature Park and to spread and diversify the activities carried out around the lake, implement a holistic planning focused on agriculture, forestry, animal husbandry and eco tourism in the Zigana basin. In addition, it should be noted that of infrastructure and superstructure investments in recent years have made significant contributions to the tourist arrivals in the region

Anahtar Kelimeler

• Protected Areas,Sustainable Tourism,Gümüşhane,Limni Lake Nature Park.

Korunan Alanların Sürdürülebilir Turizm Kapsamında Değerlendirilmesi: Gümüşhane Limni Gölü Tabiat Parkı Örneği

Öz

Sahip olduğu doğal ve turistik çekicilik unsurları korunan alanlara yönelik turizm talebinin artmasına neden olmaktadır. Fakat kontrolsüz ve sürdürülebilir ilkeler göz önünde bulundurulmadan, salt bölgelerin kısa vadeli ekonomik gelişimine odaklanılması korunan alanların tahrip olmasına neden olmaktadır. Bu durum korunan alanların sürdürülebilir turizm ilkeleri rehberliğinde planlanmasının gerekliliğini ortaya koymaktadır. Bu çalışmada Gümüşhane ili sınırları içerisindeki korunan alanlar arasında yer alan Limni Gölü Tabiat Parkı’nın sürdürülebilir turizm kapsamında değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Araştırmada kullanılan veriler mülakat yöntemi ile toplanmıştır. Elde edilen verilerin analizinde ise betimsel analiz yöntemi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda Limni Gölü Tabiat Parkı’nda koruma /kullanma dengesi gözetilerek turizm faaliyetlerinin planlanması, göl çevresinde gerçekleştirilen etkinliklerin alanın tamamına yayılması ve çeşitlendirilmesi, Zigana havzasında tarım, ormancılık, hayvancılık ve eko turizm odaklı bütüncül bir planlamanın hayata geçirilmesi önerilebilir. Ayrıca son yıllarda yapılan alt ve üst yapı yatırımlarının bölgedeki turist varışlarına önemli katkılar sağladığı da belirtilmelidir. 

Anahtar Kelimeler

• Korunan Alan,Sürdürülebilir Turizm,Gümüşhane,Limni Gölü Tabiat Parkı.

Kaynakça

1. Akyürek, S., Özdemir, Ö. & Çeken, H. (2018). Gümüşhane ilinin kırsal turizm potansiyeli ve yerel halkın kırsal turizm hakkındaki görüşleri (Zigana Köyü örneği), Uluslararası Kırsal Turizm ve Kalkınma Dergisi, 2(2), 10-19.
2. Arda, S.S. (2003). Türkiye’de doğa koruma alanı uygulamaları ve Avrupa Birliği mevzuatı ile karşılaştırılması. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara, TR.
3. Birinci, S, Zaman, M. & Bulut, İ. (2016). Limni gölü tabiat parkının (Gümüşhane) rekreasyon potansiyeli, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9 (46), 285-294.
4. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı (ÇŞB) (2018). Dünyada korunan alan istatistikleri. [Çevrim-içi: http://ockb.csb.gov.tr/korunan-alanlar-i-56], Erişim tarihi: 17.08.2018.
5. Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü (2019a). Korunan alanlar. [Çevrim-içi: http://www.milliparklar.gov.tr/korunan-alanlar], Erişim tarihi: 25.08.2019.
6. Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü (2019b). Limni Gölü Tabiat Parkı. [Çevrim-içi: http://limnigolu.tabiat.gov.tr/, Erişim tarihi: 25.08.2019.
7. Doğa Koruma ve Milli Parklar Gümüşhane Şube Müdürlüğü (2019a). Limni Gölü Tabiat Parkı. Gümüşhane İli Korunan Alanlar Bilgi Kitapçığı, Gümüşhane.
8. Doğa Koruma ve Milli Parklar Gümüşhane Şube Müdürlüğü (2019b). Limni Gölü Tabiat Parkı ziyaretçi istatistikleri. Kişisel Görüşme, 26.08.2019.

9. Dudley, N. (Eds.). (2008) . Guidelines for applying protected area management categories. Switzerland: Stolton, S., Shadie, P. & Dudley, N. (2013). IUCN WCPA best practice guidance on recognising protected areas and assigning management categories and governance types, Best Practice Protected Area Guidelines Series No. 21, Gland, Switzerland: IUCN.
10. Eagles, P.F.J, Mc Cool, S .F., Haynes, C. D. (2002) . Sustainable tourism in protected areas guidelines for planning and management. IUCN Gland, Switzerland and Cambridge, UK.
11. Gümüşhane Belediyesi (2019). Gümüşhane coğrafi konumu. [ Çevrim-içi: http://www.gumushane.bel.tr/gumushane-rehberi/cografi-konum/], Erişim tarihi: 25.08.2019.
12. Güneş, G. (2011). Korunan alanların yönetiminde yeni bir yaklaşım: katılımcı yönetim planları, Ekonomi Bilimleri Dergisi, 3(1), 47-57.
13. International Union for Conservation of Nature (IUCN) (2018). What is a protected area.?, [Çevrim-içi: https://www.iucn.org/theme/protected-areas/about], Erişim tarihi: 25.07.2018.
14. Kim, S.S, Lee, C.K. & Klenosky, D.B. (2003). The influence of push and pull factors at Korean national parks, Tourism Management, 24 (2), 169-180.
15. Kurdoğlu, O. (2007). Dünyada doğayı koruma hareketinin tarihsel gelişimi ve güncel boyutu. Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi, 8 (1), 59-76.
16. Nash, R. (1972). The American ınvention of national parks. American Quarterly, 22(3), 726-735.
17. Sezen, J. (2013). Trakya bölgesinde çevresel duyarlılık analizi ve Avrupa Birliği boyutu, Yayınlanmamış Doktora Tezi Namık Kemal Üniversitesi, Tekirdağ, TR.
18. Turna, İ. ve Yıldırım, N. (2017). Gümüşhane-Zigana Havzasının agroforestry uygulamaları açısından önemi. Anadolu Orman Araştırmaları Dergisi, 3(2), 122-129.
19. UNWTO (2018), Sürdürülebilir turizm tanımı, [Çevrim-içi: http://sdt.unwto.org/content/about-us-5], Erişim tarihi: 13.07.2018.
20. Yeşil, P. ve Hacıoğlu, V. (2018). Limni Gölü Tabiat Parkı peyzaj değerlerinin rekreasyonel açıdan değerlendirilmesi, Türk Tarım - Gıda Bilim ve Teknoloji Dergisi, 6(6), 680-688.
21. Yıldırım, A. (1999). Nitel araştırma yöntemlerinin temel özellikleri ve eğitim araştırmalarındaki yeri ve önemi. Eğitim ve Bilim Dergisi. 23(112), 7-17.
22. Yücel, M. (2005). Doğa koruma. Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları, Yayın No: A-85, Adana.
23. Yücel, M. ve Babüş, D. (2005). Doğa korumanın tarihçesi ve Türkiye’deki gelişmeler. Doğu Akdeniz Ormancılık Araştırma Müdürlüğü Doğa Dergisi, 11 (8), 151-175.