A Study on Local People on Factors Affecting Their Participation in Recreation Activities

Öz

Recreation activities are important for individuals to spend their spare / leisure time and to feel good. However, not every individual can find the opportunity to participate in recreational activities. Because some factors are effective in participating in these activities. In this study, the factors affecting local people's participation in recreational activities and whether these factors differ significantly according to some demographic characteristics were examined through the Gaziantep example. In the studies conducted on the relevant subject, it was noted that there were not enough studies in the local population. For this reason, it is aimed to contribute to the recreation literature in this study. In this context, 428 people were reached through the convenience sampling method and online survey in the sample of individuals aged 18 or over between 15th November – 28th December 2019. As a result of the analysis, factors affecting the participation of local people in recreational activities are determined as “individual possibilities”, “physical and mental gains”, and “suitability of recreation areas”. It has been determined that local people's participation in recreational activities differs only by the frequency of participation in recreation activities.

Anahtar Kelimeler

• Leisure Time
• Recreation
• Spare Time Activities
• Local People
• Tourism

Yerel Halkın Rekreasyon Faaliyetlerine Katılımını Etkileyen Faktörlere Yönelik Bir Çalışma

Öz

Rekreasyon faaliyetleri bireylerin serbest/boş zamanlarını değerlendirmeleri ve kendilerini iyi hissetmeleri hususlarında önem arz etmektedir. Ancak her birey rekreasyon faaliyetlerine katılım imkânı bulamamaktadır. Çünkü söz konusu faaliyetlere katılımda etkili olan birtakım faktörler bulunmaktadır. Bu çalışmada, yerel halkın rekreasyon faaliyetlerine katılımını etkileyen faktörler ve bu faktörlerin bazı demografik özelliklere göre anlamlı farklılık gösterip göstermediği Gaziantep örneği üzerinden incelenmiştir. İlgili konuda yapılan çalışmalarda yerel halk evreninde yeterli sayıda çalışmanın bulunmadığı dikkat çekmiştir. Bu sebeple bu çalışmada rekreasyon yazınına katkı sunmak amaçlanmaktadır. Bu kapsamda, 15 Kasım- 28 Aralık 2019 tarihleri arasında, 18 yaş veya üzeri bireyler örnekleminde, kolayda (uygun) örneklem örnekleme yöntemi ve çevrimiçi anket aracılığıyla toplam 428 kişiye ulaşılmıştır. Analizler sonucunda; yerel halkın rekreasyon faaliyetlerine katılımını etkileyen faktörler “bireysel olanaklar”, “fiziksel ve ruhsal kazanımlar” ve “rekreasyon alanlarının uygunluğu” olarak belirlenmiştir. Yerel halkın rekreasyon faaliyetlerine katılımının sadece rekreasyon faaliyetlerine katılım sıklığına göre anlamlı farklılık gösterdiği tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Rekreasyon
• Turizm
• Yerel Halk
• Etkinlik
• Serbest Zaman Etkinlikleri

Kaynakça

1. Abadan, N. (1961) Üniversite Öğrencilerinin Serbest Zaman Faaliyetleri, Ankara: A.Ü. Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları. No:135-177
2. Akyol, C. ve Akkaşoğlu, S. (2020). Gençlerin Boş Zamanlarında Rekreasyon Faaliyetlerine Katılım Engelleri Üzerine Bir Araştırma. Journal Of Tourism And Gastronomy Studies, 8(3), 2072-2089.
3. Akyüz, F. (2016). Halkın boş zaman etkinliklerine katılmalarına engel olan faktörlerin belirlenmesi (Erzurum ili örneği) (Yüksek Lisans Tezi). Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ağrı.
4. Ardahanlıoğlu Bozhöyük, Z., Bulut, Y. ve Çınar, İ. 2012, Deniz Kıyısı-Orman İçi Rekreasyon Alanlarında Doğal Peyzaja Yönelik Baskıların Saptanması ve Çözüm Önerileri: Aksazlar Koyu-Fethiye Örneği. KSÜ Doğa Bil. Dergisi, Özel Sayı, 30-36
5. Ayçiçek, C., N. (2019). Beden eğitimi öğretmeni adaylarının serbest zaman aktivitelerine katılımını kolaylaştıran ve engelleyen faktörlerin belirlenmesi (Yüksek Lisans Tezi), Trabzon Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Trabzon.
6. Aydoğdu, A, Dağıstan, M. T. ve Karaçor, B. (2018). Üniversite öğrencilerini sportif rekreasyonel faaliyetlerden alıkoyan etmenler üzerine bir örnek olay incelemesi, Social, Mentality and Researcher Thinkers Journal, 4(11), 410-422,
7. Balcı, A. (2011). Sosyal bilimlerde araştırma yöntem, teknik ve ilkeler. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
8. Bakır M. (1990). Rekreasyon ve turizm ilişkisinin turizm politikalarının oluşturulmasındaki önemi. (Doktora Tezi), İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

9. Baum, J.R. and Wally, S. (2003), "Strategic Decision Speed and Firm Performance", Strategic Management Journal.
10. Çavdar, Ç. ve Yıldız, M. (2020). Lise öğrencilerinin rekreasyonel faaliyetlere eğilimleri ve katılımlarına engel olan faktörler. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 14(3), 437-449.
11. Çolakoğlu, Ü, Atay, H. ve Yurcu, G. (2020). Turizm rehberliği bölümü öğrencilerinin kişilik özellikleri ile rekreatif faaliyetlere katılım engelleri ilişkisi, OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 15(26), 4386-4407.
12. Dalay, Y. (2018). Akademik personelin rekreasyonel faaliyetlere katılımlarını engelleyen faktörlerin belirlenmesi (Batman Üniversitesi örneği) (Yüksek Lisans Tezi). Batman Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Batman.
13. Delaney, P. (2013). Sport and Recreation Participation and Lifestyle Behaviours in Waterford City Adolescents. The Irish Sports Council. Limerick: Coaching Ireland.
14. Delice, A. (2010). Nicel araştırmalarda örneklem sorunu. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 10(4), 1969-2018.
15. Gümüş, H, Alay, Ö. S. ve Karakılıç, M. (2017). Fiziksel aktivite için park ve rekreasyon alanlarına gelen kullanıcıların mekân seçimini ve fiziksel aktiviteye katılımını etkileyen faktörler, Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 15(1), 31-38.
16. Güzel, P, Esentaş, M, Yavaş Tez, Ö. (2020). Rekreatif Egzersiz ve Motivasyon: Fitness Merkezleri Üzerine Amprik Bir Çalışma. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 5 (3), 206-218.
17. Has, F. (2016). Sağlık sektöründe çalışanların boş zamanlarında rekreasyon etkinliklerine katılımlarının önündeki engellerin belirlenmesi (Osmaniye ili örneği) (Yüksek Lisans Tezi). Gaziantep Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gaziantep.
18. Hair, Joseph & Black, William & Babin, Barry & Anderson, Rolph. (2010). Multivariate Data Analysis: A Global Perspective. Honça, A., A. ve Çetinkaya, T. (2017). Perception of participation constraints to recreational activities: A case of university students. International Journal of Recreation and Sport Science, 1(1), 30-37.
19. Kamal, A., A., Khadir, M., S., A. ve Yunus, F., W. (2010). The perception and constraints towards recreational activity among female students. International Journal of Sport Management, Recreation & Tourism, 6, 62-75.
20. Kalaycı, Ş. (2009). SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri. Ankara: Asil Yayınevi. Koçyiğit, M, Yıldız, M. (2015). Yerel yönetimlerde rekreasyon uygulamaları: Konya örneği, International Journal of Sport Culture and Science, 2(2), 211-223.
21. MacPhail A, Lyons D, Quinn S, Hughes A. M. Ve Keane S (2010): A frame work for lifelong ınvolvement in sport and physical activity: the Irish Perspective, Leisure Studies. 29(1), 85-100.
22. Maslow, A. H. (1943). A theory of human motivation, Psychological review, 50(4), 370-396.
23. Öz, R., Yazıcı, M., Kayalar, M., T. ve Yıldızhan, Y., Ç. (2019). Öğretmen adaylarının rekreasyonel faaliyetlere katılımlarına engel oluşturabilecek unsurların incelenmesi, Sakarya University Journal of Education, 9(3), 522- 536.
24. Özbey S, Çelebi M (2011): Rekreasyon Temelleri. (N Mirzeoğlu, Ed.) Spor Bilimlerine Giriş. Ankara: Spor Yayınevi, 241-270. Özdemir, M. (2014). Korunan Alanların Rekreasyonel Kullanımı ve Yerel Halkın Farkındalığı: Borçka Karagöl Tabiat Parkı Örneği, Ulusal Akdeniz Orman ve Çevre Sempozyumu (2014): 22-24.
25. Palen, L, Patrick, M., E, Gleeson, S., L, Caldwell, L., L, Smith, E., A, Wegner, L. ve Alan, J., F. (2010). Leisure constraints for adolescents in Cape Town, South Africa: A qualitative study. Leisure Sciences, 32(5), 434-452
26. Paslı, M. M. ve Çelikkanat Paslı, N. (2019). Rekreasyon ve turizm. A. Öztürk, E. Karaçar, & O. Yılmaz içinde, Spor ve Rekreasyon Araştırmaları Kitabı (s. 6-14). Ankara: Çizgi Kitabevi.
27. Ragheb M. G. ve Tate R. L. (1993). A behavioral model of leisure participation based on leisure attitude, motivation and satisfaction, Leisure Studies, 12(1), 61-70.
28. Ross, S. M. (2004). Introduction to probability and statistics for engineers and scientists (Third Edition). Oxford, UK: Elsevier Academic Press. Sabancı, G. (2016). Öğretim elemanlarının rekreasyonel faaliyetlere katılımlarını engelleyen faktörlerin belirlenmesi (Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
29. Sevil, T. (2012). Boş Zaman ve Rekreasyon: Kavram ve Özellikler. S. Kocaekşi (Editör), Boş Zaman v e Rekreasyon Yönetimi . Eskişehir: TC Anadolu Üniversitesi, s. 2 - 25
30. Shields, N. ve Synnot, A. (2016). Perceived barriers and facilitators to participation in physical activity for children with disability: A qualitative study. BMC Pediatrics, 16(9), 47-62.
31. Tayfun, A. (2019). Millî Eğitim Bakanlığı kurumlarında ve özel okullarda çalışan öğretmenlerin rekreasyonel etkinliklere katılımına engel olan faktörler (Yüksek Lisans Tezi). Trakya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Edirne.
32. Tekin A, Ramazanoğlu, F. ve Tekin, G. (2004). Sporda sosyal alanlar seçme konular 1, Ankara: Bıçaklar Kitabevi. TUİK (2020). Adrese dayalı nüfus kayıt sistemi sonuçları, 2020, https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Adrese-Dayali-Nufus-Kayit-Sistemi-Sonuclari-2020-37210 (Erişim Tarihi: 20.02.2021)
33. Tütüncü, Ö, Aydın, İ, Küçükusta, D, Avcı, N. ve Taş, İ. (2011). Üniversite öğrencilerinin rekreasyon faaliyetlerine katılımını etkileyen unsurların analizi, Spor Bilimleri Dergisi, 22(2), 69-83.
34. Tütüncü, Ö. (2015). Rekreasyon ve rekreasyon terapisinin yaşam kalitesindeki rolü. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 23(2), 248-252.
35. Torkildsen, G. (2005). Boş zamanve RekreasyonYönetim (Beşinci Baskı). Londra ve Newyork: Taylor Birnd Francis Grubu.