Investigation of mechanical properties of nano-graphene reinforced polymer composites
Öz
The demand for lightweight and durable materials in industries such as automotive, aerospace, and chemical engineering has driven research into advanced composite materials. This study investigates the interaction between nano-graphene and polymer matrices, focusing on how varying concentrations of nano-graphene can optimize mechanical properties and potentially revolutionize the design of structural components. Polymer composite materials were produced using glass fiber fabric and an epoxy resin system employing the hand lay-up method. Nano-graphene was incorporated into the matrix at weight percentages of 0.2%, 0.4%, 0.6%, 0.8%, and 1%.Notably, the addition of 1% nano-graphene resulted in a significant tensile strength increase, achieving a maximum value of 186.73 MPa, compared to the control group at 53.71 MPa. This enhancement is attributed to the improved stress transfer mechanisms facilitated by the nano-graphene’s high surface area and exceptional mechanical properties. However, an unexpected decrease in bending strength was observed, with the glass fiber control group composites exhibiting the highest bending strength of 404.75 MPa. This trend suggests that while nano-graphene enhances tensile properties, it may introduce interfacial weaknesses or disrupt fiber alignment in bending scenarios. These findings reveal the complex nature of nano-graphene reinforcement, emphasizing the need for tailored formulations to balance tensile and bending performance. Further investigation into the interfacial bonding and distribution of nano-graphene within the polymer matrix is warranted to develop optimized composite materials for structural applications.
Anahtar Kelimeler
Bending, Nano-graphene, Polymer Composite, Tensile
Nano-grafen takviyeli polimer kompozitlerin mekanik özelliklerinin incelenmesi
Öz
Otomotiv, havacılık ve kimya mühendisliği gibi sektörlerde hafif ve dayanıklı malzemelere olan talep, araştırmaları ileri kompozit malzemelere yönlendirmiştir. Bu çalışma, nano-grafen ve polimer matrisler arasındaki etkileşimi araştırarak, değişen nano-grafen konsantrasyonlarının mekanik özellikleri nasıl optimize edebileceğine ve yapısal bileşenlerin tasarımında potansiyel olarak devrim yaratabileceğine odaklanıyor. Polimer kompozit malzemeler, cam elyaf kumaş ve epoksi reçine sistemi ile elle yatırma yöntemi kullanılarak üretildi. Nano-grafen matrise %0,2, %0,4, %0,6, %0,8 ve %1 ağırlık yüzdelerinde dahil edildi. Özellikle %1 nano-grafen ilavesi, 53,71 MPa'lık kontrol grubuyla karşılaştırıldığında maksimum 186,73 MPa değerine ulaşarak önemli bir çekme mukavemeti artışıyla sonuçlandı. Bu gelişme, nano-grafenin yüksek yüzey alanı ve olağanüstü mekanik özelliklerinin kolaylaştırdığı gelişmiş stres transfer mekanizmalarına bağlanıyor. Ancak cam elyaf kontrol grubu kompozitlerinin en yüksek bükülme mukavemetini 404,75 MPa ile sergilemesiyle bükülme mukavemetinde beklenmedik bir azalma gözlendi. Bu eğilim, nano-grafenin gerilme özelliklerini artırırken, arayüzey zayıflıkları oluşturabileceğini veya bükme senaryolarında fiber hizalamasını bozabileceğini öne sürüyor. Bu bulgular, nano-grafen takviyesinin karmaşık doğasını ortaya koyuyor ve çekme ve bükülme performansını dengelemek için özel formülasyonlara duyulan ihtiyacı vurguluyor. Yapısal uygulamalar için optimize edilmiş kompozit malzemelerin geliştirilmesi için nano-grafenin polimer matris içindeki arayüzey bağlanması ve dağılımına ilişkin daha fazla araştırma yapılması garanti edilmektedir.
Anahtar Kelimeler
Eğme, Nano-grafen, Polimer kompozit, Çekme