Kazı Derinliğinin Püskürtme Beton Dayanımı Üzerindeki Etkisi: Sayısal Bir Yaklaşım
Öz
Uygun ve güvenilir destek sistemlerinin seçimi,
tünelcilikte maliyet ve güvenliği etkileyen en önemli faktörlerden birisidir.
Farklı araştırmacılar tarafından önerilmiş olan görgül kaya sınıflama
yöntemleri destek tipinin seçiminde büyük kolaylık sağlamaktadır. Bu konuda
kullanılan diğer bir yöntem sayısal analizlerdir. Görgül olarak elde edilen
destek tipinin sayısal olarak da analiz edilmesi sonucunda daha güvenilir ve
ekonomik destek tipi belirlenebilmektedir. Bu çalışmada, farklı kaya sınıfları
için RMR89 tarafından önerilen püskürtme betonun dayanımı ile kazı
derinliği arasındaki ilişkileri incelemek amacıyla Sonlu Elemanlar Yöntemi
(FEM) kullanılarak sayısal modellemeler yapılmıştır. Modellemelerde, Zayıf,
Orta ve İyi kaliteli kaya sınıfındaki kaya kütleleri ve farklı kazı
derinlikleri dikkate alınmıştır. Kazı derinliğinin artması bağlı olarak, destek
sisteminin yenilmeden çalışabilmesi için püskürtme beton dayanımının ne kadar
olması gerektiği araştırılmıştır. Yapılan analizlere göre püskürtme beton
dayanımının 30 MPa alınması durumda, İyi kaliteli Kaya sınıfında 450 m, Orta
kaliteli Kaya sınıfında 310 m, Zayıf kaliteli Kaya sınıfında ise 200 m kazı
derinliğinde püskürtme betonda yenilmeler meydana gelmektedir. Bu
derinliklerden sonra destek sisteminin duraylı kalabilmesi için püskürtme beton
dayanımının artırılması gerekmektedir. Püskürtme beton dayanımı 40 MPa’ya
çıkarıldığında, İyi kaliteli Kaya sınıfında 530 m, Orta kaliteli Kaya sınıfında
420 m ve Zayıf kaliteli Kaya sınıfında ise 260 m kazı derinliğine kadar destek
elemanlarında yenilme meydana gelmemektedir. İyi kaliteli kaya sınıfında 20 MPa
dayanımlı püskürtme beton için yapılan analizlerde, 410 m örtü kalınlığına
kadar destek sisteminde yenilme meydana gelmemektedir. Bu çalışmadan elde
edilen sonuçlar, kazı derinliğinin artması sonucunda, destek sistemlerinin
yenilmemesi için püskürtme beton dayanımın artırılması veya bir alt kaya sınıfı
için önerilen destek sistemlerinin seçilmesi gerektiğini göstermektedir.
Anahtar Kelimeler
Kazı derinliği,RMR sınıflama sistemi,Püskürtme beton dayanımı,FEM analizi
Kaynakça
- Badr, A, 2016. Statistical Analysis of the Variability in Shotcrete Strength, Global Journal of Researches in Engineering: E Civil And Structural Engineering, Volume 16, Issue 4.
- Badr, A., ve Brooks, J.J., 2008. “Rebound and Composition of in-Situ Polypropylene Fibre-Reinforced Shotcrete,” 11th 6 Intl Conf Durability of Building Materials & Components, 11DBMC, Istanbul, Turkey, 11-14 May, Vol. 1, pp. 569-576.
- Barton, N.R., Lien, R., and Lunde, J., 1974. Engineering classification of rock masses for the design of tunnel support, Rock Mechanics, v. 6, p. 189-239.
- Barros, J.A., Lourenço, L.A., Soltanzadeh, F. And Taheri, M. (2014) “Steel-fibre reinforced concrete for elements failing in bending and in shear,” European Journal of Environmental and Civil Engineering, 31 18(1), pp.33-65.
- Beauprè, D., Dufour,J.F., Hutter, J. ve Jolin, M., 2005. Variability of compressive Strength of Shotcrete in a Tunnel-Lining Project, Shotcrete, V. 5, No. 2, pp.22-25.
- Bieniawski, Z.T., 1973, Engineering classification of jointed rock masses: Transaction of the South African Institution of Civil Engineers, v. 15, p. 335-344.
- Bieniawski, Z.T., 1989. Engineering Rock Mass Classifications. Wiley, 251pp, New York.
- Bieniawski, Z.T., 1993, Classification of rock masses for engineering: The RMR system and future trends, In:Hudson, J.A., ed., Comprehensive Rock Engineering, Volume 3: Oxford, Pergamon Press, p. 553-573, New York.
- Cai, M., Kaiser, P.K., Tasaka, Y. and Minami, M., 2007. Determination of residual strength parameters of jointed rock masses using the GSI system, International Journal of Rock Mechanics and Mining Sciences, 4 (2), 247–265.
- Celada, B., Tardaguila, I., Varona, P., Rodriguez, A. and Bieniawski, Z.T., 2014. Innovating tunnel design by an improved experience-based RMR system. In: World Tunnel Congress, May 9th to 15th 2014, Iguassu Falls, Brazil.