Araştırma Makalesi

Tunceli İlindeki Trafik Kazası Oranlarının İncelenmesi

Cilt: 8 Sayı: 2 31 Temmuz 2018
Bilgin Zengin *, Kürşat Kaymaz , Bircan Arslannur
PDF İndir
TR EN

Tunceli İlindeki Trafik Kazası Oranlarının İncelenmesi

Öz

Bu çalışmada, Tunceli ilinde 2012 - 2016 yılları arasında meydana gelen trafik kazası sayıları ile bu kazalardaki ölü ve yaralı sayıları incelenmiş, sonuçlar Türkiye oranlarıyla karşılaştırılmıştır. İncelenen yıllarda araç başına düşen kaza, ölüm ve yaralı yüzdelik oranları belirlenmiştir. Anlamlı bir değerlendirme yapabilmek için yüzdelik oranların ortalamaları dikkatlice hesaplanmıştır. Ayrıca incelenen yıllar için Tunceli ilinin ve Türkiye’nin kişi başına düşen araç sayıları belirlenmiş ve sonraki analizler için ortalamaları hesaplanmıştır. Buradan Türkiye’de kişi başına düşen araç sayısının Tunceli ili ortalamasından 2.83 kat büyük olduğu belirlenmiştir. Bu durumun aksine araç başına düşen kaza yüzdelik ortalamalarına bakıldığında ise; Tunceli ili oranının Türkiye geneli oranından 2.33 kat daha büyük olduğu görülmektedir. Buna paralel olarak, araç başına düşen ölü ve yaralı yüzdelik oran ortalamalarının da Türkiye geneli ortalamalarından sırasıyla 2.67 ve 2.77 kat daha büyük olduğu görülmüştür. Diğer yandan, Tunceli ilinde kişi başına düşen araç sayısının Türkiye ortalamasından çok düşük olmasına rağmen kaza, ölüm ve yaralı oranlarının büyük oluşunun nedenleri de araç cinsi bakımından incelenmiştir. Bu açıdan bakıldığında, Tunceli ili ve Türkiye için toplu taşıma ( otobüs + minibüs ) araçlarının genel araç toplamı yüzdelerinin sırasıyla %9.94 ve %3.45 olduğu hesaplanmıştır. Buradan Tunceli ilinin toplu taşıma araçları oranının Türkiye geneli oranından 2.88 kat daha büyük olduğu görülmektedir. Bu değerler bize Tunceli ilindeki trafik kazalarının toplu taşıma araçları ile yapılma olasılığının daha büyük olduğunu göstermektedir. Böylece, elde ettiğimiz bu veriler Tunceli ilindeki kazalarda ölü ve yaralı oranlarının Türkiye ortalamasından yaklaşık 3 kat büyük olması durumunu açıklamaktadır.

Anahtar Kelimeler

Kaza oranları,Trafik kazası,Yüzdelik ortalaması

Kaynakça

  1. Atalay, A., ve Tortum, A., 2010. Türkiye’deki İllerin 1997-2006 Yılları Arası Trafik Kazalarına Göre Kümeleme Analizi. Pamukkale Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 16(3), 335-343.
  2. Çodur, M. Y., Tortum, A., ve Çodur, M. 2013. Genelleştirilmiş Lineer Regresyon ile Erzurum Kuzey Çevre Yolu Kaza Tahmin Modeli. Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 3(1), 79-84.
  3. Çodur, M. Y., Ünal A., ve Atalay A. 2016. Evalution of Traffic Accidents Happening in Recent Years in Turkey. Proceedings of The Third International Conference on Traffic and Transport Engineering, 642-648.
  4. Çoruh, E., Bilgiç A., ve Tortum, A. 2015. Accident analysis with aggregated data: The random parameters negative binomial panel count data model. Analytic Methods in Accident Research, 7, 37-49.
  5. Demirel A., ve Akgüngör A.P., 2001. Karayollarında Trafik Güvenliği ve Trafik Kazaların Ekonomik Açıdan Bir Değerlendirmesi. SAÜ Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 5(1), 29-35.
  6. Gökdağ, M., ve Atalay, A., 2015. Trafik Eğitiminin Trafik Kazaları Üzerindeki Etkisi. EÜFBED Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 8(2), 272-283.
  7. Gökdağ, M., Kaya M.D., Atalay A., ve Haşiloğlu A.S. 2004. Injuries and fatalities in Turkish road traffic accidents. Proceedings of The Institution of Civil Engineers-Transport, 157(4), 231-237.
  8. Guido, G.,Saccomanno F., Vitale, A., Astarita, V., ve Festa, D., 2010. Comparing safety performance measure sobtained from video capture data. Journal of TransportationEngineering, 137(7), 481-491.
  9. Güngör, E., 2001. Kentsel Ulaştırma Politikaları. TMMOB Makina Mühendisleri Odası I. Kentiçi Ulaşım ve Trafik Sempozyumu, 31-36.
  10. Karayolları Trafik Yönetmenliği., 1997. Birinci Kısım Genel Esaslar Resmi Gazete Tarihi: 18.07.1997 Resmi Gazete Sayısı., 23053.

Kaynak Göster

APA
Zengin, B., Kaymaz, K., & Arslannur, B. (2018). Tunceli İlindeki Trafik Kazası Oranlarının İncelenmesi. Gümüşhane Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 8(2), 318-324. https://doi.org/10.17714/gumusfenbil.389256