Trabzon ve Rize kıyılarındaki T-mahmuzların plaj olarak kullanılabilirliği üzerine alan çalışması
Öz
Ülkemizin Doğu Karadeniz Bölümü eğimli ve
engebeli arazi yapısına sahip olup; arazi pek çok yerde akış hızı yüksek irili
ufaklı çok sayıda dere ile parçalanmıştır. Şiddetli sağanak yağışların etkili
olduğu yörede akarsu ve kıyı erozyonu çok önemli bir çevre sorununa neden
olmaktadır. Diğer önemli bir sorun ise, sahil boyunca dereler ve kıyı
akıntıları ile taşınan katı materyallerin, derelerle denizin birleştiği
noktalarda dolma problemlerinin yaşanmasına neden olmasıdır. Aynı zamanda
limanların, çekek yerlerinin ve balıkçı barınaklarının dolarak sığlaşmasına ve
işlevlerini tam olarak yerine getirmesine engel olmaktadır. Akarsu ve kıyı
erozyonu sonucunda önemli yaşam alanları, kıyı yerleşimleri tahrip olmakta ve
bunun sonucunda çok ciddi ekonomik kayıplar meydana gelmektedir. Akarsu ve kıyı
erozyonun neden olduğu bir diğer önemli çevre sorunu da meydana gelen görsel
kirliliktir. Bir yandan Karadeniz Sahil Yolu’nun sürdürülebilir kullanımı;
diğer yandan kıyı erozyonunu önlemek amacıyla gruplar halinde T-mahmuzların
yapılmış olması, taşınan sedimentin T-mahmuzlar tarafından tutulması, hem
T-mahmuzların amaçlanan hedeflerine ulaşmasını hızlandırmakta, hem de balıkçı
barınakları ve diğer kıyı yapılarının sığlaşmasını önlemektedir. Bu çalışmada,
Doğu Karadeniz Bölümü’nün Rize ve Trabzon illeri sınırları içerisinde bulunan
T-mahmuz sistemleri içinden 10 tanesi seçilmiş, son 5 yılda yapılan batimetrik
deniz derinliği ölçüm değerleri ve mahmuz topuklarından yaz ve kış sezonunda
alınan sediment numuneleri analiz edilmiştir. Elde edilen sonuçlar
değerlendirilerek ve eş derinlik eğrileri oluşturulmuş, T-mahmuzların plaj
olarak kullanımı ve çevresel etkileri ortaya konulmaya çalışılmıştır. Doğu
Karadeniz kıyılarında ilk defa 1998-2000 yılları arasında yapılan T-mahmuzlarının
topuklarında 2000-2017 yılları arasında 43.132,38 m3 kum boyutunda
sediment birikmiştir. Bu durum T- mahmuzların hem kıyı koruma, hem de plaj
olarak kullanılması bakımından çok olumlu bir gelişmedir. T-mahmuzlarının bu
şekildeki işlevsel faaliyeti ile hem kıyı erozyonu önlenecek, hem balıkçı
barınakları ve diğer kıyı yapılarının sığlaşması azaltılacak, hem de bu
alanların plaj olarak kullanılmalarının önü açılmış olacaktır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Abuodha, J.O.Z., 2003. Grain size distribution and composition of modern dune and beach sediments, Malindi Bay coast, Kenya. Journal of African Earth Sciences, 36, 41-54.
- Anonim, 2015. Kıyı Yapıları Planlama ve Tasarım Teknik Esasları. TC Ulaştırma, Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı Altyapı Yatırımları Genel Müdürlüğü (AYGM) yayını. Ankara, 437s.
- Barrow, C.J., 1995. Developing the Environment: Problems and Management. Longman, Essex, 313p.
- Bayraktar, E.A., 2009. Doğu Karadeniz Kıyılarında T-mahmuzlarının Kıyıya Etkileri ve Balıkçı Barınaklarının Sığlaşması. Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
- Bayraktar, E.A., Bayraktar, D. ve Yüksek, Ö., 2016. Doğu Karadeniz kıyılarında T-mahmuzlarının kıyıya etkileri. Süleyman Demirel Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 20 (3), 509-517.
- Beale, J.G., 1980. The Manager and the Environment: General Theory and Practice of Environmental Management. Pergamon, Oxford, 192p.
- Berkün, M., Anılan, T. ve Aras, E., 2010. Doğu Karadeniz Bölgesi’nde sediment taşınması ve kıyı erozyonu etkileşimleri. Türkiye Mühendislik Haberleri, TMH-461-462-2010/3-4, 47-52.
- Bird, E.C.F., 1996. Beach Management. Wiley, 281p.
- Durmuş, C., 2007. Mersin Bölgesi Kıyı Koruma Yapılarının İncelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Adana.
- Edward, J.A., 2017. Beach Plains: Formation, Evolution and Ecological Signifıcance Coastal Geomorphology and Shoreline Management Unit. Université du Littoral Côte d’Opale, France.