Gümüşhane İli Meralarına Ait Vejetasyon ve Bazı Çevresel Özelliklerin Jeoistatistiksel Analizi
Öz
Meralar yeryüzünün genelinde olduğu gibi
Türkiye’de de küçük ve büyükbaş hayvanların beslenmesinde kullanılan en önemli
yem kaynaklarındandır. Son yıllarda iklim değişikliği gibi küresel ölçekte
meydana gelen faktörlerin yanı sıra, aşırı otlatma ve arazi kullanımında
yapılan hatalar meraların kalitesini olumsuz etkilemektedir. Bu çalışma ile Gümüşhane
ili meralarının vejetasyon özellikleri ile bazı çevresel faktörlere göre değerlendirilmesinin
yanında jeo-istatistik yöntemlerle çizilen haritalar ile Gümüşhane ilindeki tüm
mera ve yaylaların durumunun ortaya konulması amaçlanmıştır. Bu yayla ve meraların
eğim, toprak derinliği, erozyon derecesi, otlatma baskısı ve taşlık çevresel
faktörleri ile azalıcı, çoğalıcı, istilacı bitkilerin kompozisyon oranları, baklagiller
ve buğdaygiller familyasına ait bitkilerin kompozisyon oranları ve mera sağlık
sınıfı ile mera durum sınıfına ait özelliklerin dağılım haritaları çizilmiştir.
Elde edilen sonuçlara göre meraların %65’inde orta ve yüksek dereceli erozyon görülürken,
meraların büyük çoğunluğu çok sığ ve sığ derinlikte topraklara sahiptir. 12
merada aşırı otlatma tespit edilmiştir. Son olarak mera kalitelerine
baktığımızda; 10 meranın kalitesinin kötü olduğu diğerlerinin ise orta ve daha
iyi sevilerde olduğu tespit edilmiştir.
Anahtar Kelimeler
Destekleyen Kurum
Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu
Proje Numarası
106G017
Teşekkür
Desteklerinden dolayı Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu'na teşekkürlerimizi sunarız.
Kaynakça
- Aksakal, E.L. ve Öztaş, T., 2010. Changes in Distribution Patterns of Soil Penetration Resistance Within a Silage-Corn Field Following The Use Of Heavy Harvesting Equipments. Turkish Journal of Agriculture and Forestry, 34(2), 173-179.
- Alkan, H. ve Ersin, M.Ö., 2018. Korunan Doğal Alanlarda İnsan-Yaban Hayatı Çatışması. Türkiye Ormancılık Dergisi, 19(3), 284-292.
- Altın, M., Gökkuş, A. ve Koç, A., 2011. Çayır ve Mera Yönetimi. T.C. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü Yayınları, Ankara, 186s.
- Altın, M., Tuna, C., Nizam, İ. ve Ateş, E., 2005. Pirinççi Köyü Meraları Dolgu Alanlarını Bitkilendirme Uygulamaları. VI. Tarla Bitkileri Kongresi, 5-9 Eylül, Antalya, s. 1157-1162.
- Amiri, F., Ariapour, A. ve Fadai, S., 2008. Effects of Livestock Grazing on Vegetation Composition and Soil Moisture Properties in Grazed and Non-Grazed Range Site. Journal of Biological Sciences, 8(8), 1289-1297.
- Anonim, 2005. Toprak ve Arazi Sınıflaması Standartları Teknik Talimatı. http://www. tarim.gov.tr/Belgeler /Mevzuat/ Talimatlar/ Toprak Arazi Siniflamasi Standartlari Teknik TalimativeIlgiliMevzuat_yeni.pdf
- Arslan, H., 2012. Spatial and Temporal Mapping of Groundwater Salinity Using Ordinary Kriging and İndicator Kriging: The Case of Bafra Plain, Turkey. Agricultural Water Manangement, 113, 57-63.
- Ayan, İ., Mut, H., Acar, Z., Başaran, U., Töngel, M.Ö. ve Önal Aşçı, Ö., 2007. Samsun İli Kıyı Kesiminde Yer Alan Taban Meraların Bitki Örtüsü, Toprak Özellikleri ve Bazı Sorunlar. Türkiye VII. Tarla Bitkileri Kongresi, 25-27 Haziran, Erzurum, s. 54-57.
- Bakır, Ö., 1999. Otlatma Kapasitesi. Mera Kanunu Eğitim ve Uygulama El Kitabı: T.C. Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı, Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü Yayınları, Ankara.
- Bari, F., Wood, M.K. ve Murray, L., 1993. Livestock Grazing İmpacts on İnfiltration Rates in a Temperate Range of Pakistan. Journal of Range Management, 46(4), 367-372.