Araştırma Makalesi

Drosophila melanogaster’in farklı soylarında astaksantin’in in vivo kronik etkilerinin belirlenmesi

Cilt: 11 Sayı: 1 15 Ocak 2021
PDF İndir
EN TR

Drosophila melanogaster’in farklı soylarında astaksantin’in in vivo kronik etkilerinin belirlenmesi

Öz

Rodofit olarak bilinen alglerde bulunan ve kırmızı renkli bir pigment olan astaksantin (ASTA) terpeni bir tetraterpendir. Çalışmada ASTA’nın doz-süre etkileşimine bağlı olarak olası toksik ve genotoksik etkileri araştırılmıştır. ASTA’nın toksik etkisi, Drosophila melanogaster’in Oregon-R yabanıl soyunda in vivo ömür uzunluğu testi ile belirlenmiştir. Bu amaçla ergin dişi ve erkek bireyler farklı dozlarda ASTA içeren (25, 50, 100 ve 200 ppm) besiyerinde kronik olarak beslenmiştir. Kontrol grubunda ortalama ömür uzunluğu dişilerde 49.07±1.92 gün iken erkeklerde 51.01±2.12 gündür. Bu değerler en düşük ve en yüksek ASTA uygulama gruplarında (25-200 ppm) dişilerde sırasıyla 32.06±1.50 ve 27.06±1.18 gün, erkeklerde de 32.45±1.48 ve 23.52±0.92 gün olarak bulunmuştur. ASTA’nın kontrol ve uygulama gruplarına ait sonuçlar birbiriyle karşılaştırıldığı zaman hem dişi hem de erkek popülasyonunda ortalama ömür uzunluğunun doz-süre etkileşimine bağlı olarak kısaldığı gözlenmiştir (p<0.05). ASTA terpeninin genotoksik etkisi de yine D.melanogaster’de somatik mutasyon ve rekombinasyon testi (SMART) ile belirlenmiştir. SMART sonucunda elde edilen verilere göre tüm ASTA uygulama gruplarında (50, 100, 200 ve 400 ppm) konsantrasyon artışına bağlı olarak klon indüksiyon frekansında artış gözlenmiştir. Bu sonuçlar ASTA’nın somatik mutasyonları uyardığını göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

Genotoksik etki , Karotenoid , Ömür uzunluğu , Somatik mutasyon

Kaynakça

  1. Al-Zubairi, A.S., Abdul, A.B. ve Syam, M.M. (2010). Evaluation of the genotoxicity of zerumbone in cultured human peripheral blood lymphocytes. Toxicology In Vitro, 24, 707-712.
  2. Arıca, Ş.Ç. (2017). Yaşlanma ve alglerin anti-gerontolojik etkileri. Ege Journal of Fisheries and Aquatic Sciences, 34(4), 469-474.
  3. Aslan, N. (2005). Kekik tarımı ve kullanım alanları. Lisans Bitirme Tezi, Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü, Dicle Üniversitesi, Diyarbakır.
  4. Azqueta, A. ve Collins, A. R. (2012). Carotenoids and DNA damage. Mutation Research/Fundamental and Molecular Mechanisms of Mutagenesis, 733(1-2), 4-13.
  5. Azirak, S. ve Rencüzoğulları, E. (2008). The in vivo genotoxic effects of carvacrol and thymol in rat bone marrow cells. Environmental Toxicology, 23(6), 728-735.
  6. Büyükleyla, M. ve Rencüzoğulları, E. (2009). The effects of thymol on sister chromatid exchange, chromosome aberration and micronucleus in human lymphocytes. Ecotoxicology and Enviromental Safety, 72(3), 943-947.
  7. Calixto, J.B. (2000). Efficacy, safety, quality control, marketing and regulatory guidelines for herbal medicines (phytotherapeutic agents). Brazilian Journal of Medical and Biological Research, 33(2), 179-189.
  8. Chang, H.T., Chou, C.T., Liang, W.Z., Lu, T., Kuo, D.H., Shieh, P., Ho, C.M. ve Jan, C.R. (2014). Effects of thymol on Ca²⁺ homeostasis and apoptosis in MDCK renal tubular cells. Chinese Journal of Physiology, 57(2), 90-98.
  9. Cho, K.S., Lim, Y.R., Lee, K., Lee, J., Lee, J.H. ve Lee, I.S. (2017). Terpenes from forests and human health. Toxicological Research, 33(2), 97-106.
  10. Clark, R.L. (2009). Embryotoxicity of the artemisinin antimalarials and potential consequences for use in women in the first trimester. Reproductive Toxicology, 28, 285-296.

Kaynak Göster

APA
Uysal, H., & Çelik, H. (2021). Drosophila melanogaster’in farklı soylarında astaksantin’in in vivo kronik etkilerinin belirlenmesi. Gümüşhane Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 11(1), 135-146. https://doi.org/10.17714/gumusfenbil.754474