Drosophila melanogaster’in farklı soylarında astaksantin’in in vivo kronik etkilerinin belirlenmesi

Handan Uysal; Hatice Çelik

doi:10.17714/gumusfenbil.754474

EN TR

Determination of ın vivo chronic effects of astaxanthin in different strains of drosophila melanogaster

Öz

Astaxanthine (ASTA) terpene, a red pigment found in algae known as rhodopite, is a tetraterpene. In this study, possible toxic and genotoxic effects of the ASTA were investigated depending on the dose-time interaction. The toxic effect of the ASTA was determined by in vivo longevity test in Oregon-R wild strain of Drosophila melanogaster. For this purpose, adult female and male individuals were chronically fed on media containing different doses of the ASTA (25, 50, 100 and 200 ppm). While the average life span in the control group is 49.07±1.92 days in females, it is 51.01±2.12 days in males. These values are 32.06±1.50 and 27.06±1.18 days in females in the lowest and highest ASTA application groups (25-200 ppm), 32.45±1.48 and 23.52±0.92 in males, respectively. When the results of the control and application groups of the ASTA terpene were compared, it was observed that the average life span decreased in both female and male populations depending on the dose-time interaction (p<0.05). The genotoxic effect of the ASTA terpene was also determined by the somatic mutation and recombination test (SMART) in D.melanogaster. According to the data obtained from the SMART result, an increase in clone induction frequency was observed in all the ASTA application groups (50, 100, 200 and 400 ppm) due to concentration increase. These results show that ASTA stimulates somatic mutations.

Anahtar Kelimeler

Genotoxic effects, Carotenoid, Longevity, Somatic mutation

Proje Numarası

FHD–2019-7000

Drosophila melanogaster’in farklı soylarında astaksantin’in in vivo kronik etkilerinin belirlenmesi

Öz

Rodofit olarak bilinen alglerde bulunan ve kırmızı renkli bir pigment olan astaksantin (ASTA) terpeni bir tetraterpendir. Çalışmada ASTA’nın doz-süre etkileşimine bağlı olarak olası toksik ve genotoksik etkileri araştırılmıştır. ASTA’nın toksik etkisi, Drosophila melanogaster’in Oregon-R yabanıl soyunda in vivo ömür uzunluğu testi ile belirlenmiştir. Bu amaçla ergin dişi ve erkek bireyler farklı dozlarda ASTA içeren (25, 50, 100 ve 200 ppm) besiyerinde kronik olarak beslenmiştir. Kontrol grubunda ortalama ömür uzunluğu dişilerde 49.07±1.92 gün iken erkeklerde 51.01±2.12 gündür. Bu değerler en düşük ve en yüksek ASTA uygulama gruplarında (25-200 ppm) dişilerde sırasıyla 32.06±1.50 ve 27.06±1.18 gün, erkeklerde de 32.45±1.48 ve 23.52±0.92 gün olarak bulunmuştur. ASTA’nın kontrol ve uygulama gruplarına ait sonuçlar birbiriyle karşılaştırıldığı zaman hem dişi hem de erkek popülasyonunda ortalama ömür uzunluğunun doz-süre etkileşimine bağlı olarak kısaldığı gözlenmiştir (p<0.05). ASTA terpeninin genotoksik etkisi de yine D.melanogaster’de somatik mutasyon ve rekombinasyon testi (SMART) ile belirlenmiştir. SMART sonucunda elde edilen verilere göre tüm ASTA uygulama gruplarında (50, 100, 200 ve 400 ppm) konsantrasyon artışına bağlı olarak klon indüksiyon frekansında artış gözlenmiştir. Bu sonuçlar ASTA’nın somatik mutasyonları uyardığını göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

Genotoksik etki, Karotenoid, Ömür uzunluğu, Somatik mutasyon

Destekleyen Kurum

Atatürk Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Yönetim Birimi

Proje Numarası

FHD–2019-7000

Teşekkür

Atatürk Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Yönetim Birimi Başkanlığı'na destekleri için teşekkür ederiz.

Kaynakça

Al-Zubairi, A.S., Abdul, A.B. ve Syam, M.M. (2010). Evaluation of the genotoxicity of zerumbone in cultured human peripheral blood lymphocytes. Toxicology In Vitro, 24, 707-712.
Arıca, Ş.Ç. (2017). Yaşlanma ve alglerin anti-gerontolojik etkileri. Ege Journal of Fisheries and Aquatic Sciences, 34(4), 469-474.
Aslan, N. (2005). Kekik tarımı ve kullanım alanları. Lisans Bitirme Tezi, Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü, Dicle Üniversitesi, Diyarbakır.
Azqueta, A. ve Collins, A. R. (2012). Carotenoids and DNA damage. Mutation Research/Fundamental and Molecular Mechanisms of Mutagenesis, 733(1-2), 4-13.
Azirak, S. ve Rencüzoğulları, E. (2008). The in vivo genotoxic effects of carvacrol and thymol in rat bone marrow cells. Environmental Toxicology, 23(6), 728-735.
Büyükleyla, M. ve Rencüzoğulları, E. (2009). The effects of thymol on sister chromatid exchange, chromosome aberration and micronucleus in human lymphocytes. Ecotoxicology and Enviromental Safety, 72(3), 943-947.
Calixto, J.B. (2000). Efficacy, safety, quality control, marketing and regulatory guidelines for herbal medicines (phytotherapeutic agents). Brazilian Journal of Medical and Biological Research, 33(2), 179-189.
Chang, H.T., Chou, C.T., Liang, W.Z., Lu, T., Kuo, D.H., Shieh, P., Ho, C.M. ve Jan, C.R. (2014). Effects of thymol on Ca²⁺ homeostasis and apoptosis in MDCK renal tubular cells. Chinese Journal of Physiology, 57(2), 90-98.
Cho, K.S., Lim, Y.R., Lee, K., Lee, J., Lee, J.H. ve Lee, I.S. (2017). Terpenes from forests and human health. Toxicological Research, 33(2), 97-106.
Clark, R.L. (2009). Embryotoxicity of the artemisinin antimalarials and potential consequences for use in women in the first trimester. Reproductive Toxicology, 28, 285-296.

Clarkson, P.M. ve Thompson, H.S. (2000). Antioxidants: what role do they play in physical activity and health?. The American Journal of Clinical Nutrition, 72(2), 637-646.
Çelik, H., Kızılet, H., Özdal, M., Gülmez, O., Algur, Ö.F. ve Uysal, H. (2018). Lactarius indigo mantarında bulunan ve ömür uzunluğunu inhibe eden guazilen’e karşı Pleurotus sajor-caju ve Pleurotus osteratus mantarları. International Eurasian Conference on Biological and Chemical Sciences 26-27 April, Ankara, Türkiye.
Çelik, H. ve Uysal H. (2019). Stimulation of longevity toxicity based on chronic application of terpenes. International Eurasian Conference on Biological and Chemical Sciences 28-29 June, Ankara, Türkiye.
Davinelli, S., Nielsen, M.E ve Scapagnini, G. (2018). Astaxanthin in skin health, repair, and disease: A comprehensive review. Nutrients, 10(4), 522.
Ding, W., Lev, D.D., Bishop, M.E., Lyn‐Cook, L.E., Kulkarni, R., Chang, C.W., Aidoo, A. and Manjanatha, M.G. (2011). Methyleugenol genotoxicity in the fischer 344 rat using the comet assay and pathway‐focused gene expression profiling. Toxicology Science, 123,103–112.
Edwards, J.A., Bellion, P., Beilstein, P., Rümbeli, R. ve Schierle, J. (2016). Review of genotoxicity and rat carcinogenicity investigations with astaxanthin. Regulatory Toxicology and Pharmacology, 75, 5-19.
Eichorn, S.E. ve Evert, R.F. (2016). Raven bitki biyolojisi. (Çeviri Editörü: İsmail Türkan), Palme Yayıncılık.
Erdem, S. ve Eren, P.A. (2009). Tedavi amacıyla kullanılan bitkiler ve bitkisel ürünlerin yan etkileri. Türk Hijyen ve Deneysel Biyoloji Dergisi, 133.
Fassett, R.G. ve Coombes, J.S. (2011). Astaxanthin: a potential therapeutic agent in cardiovascular disease. Marine Drugs, 9(3), 447-465.
Frei, H. ve Würgler, F.E. (1988). Statistical Methods to decide whether mutagenicity test data from Drosophila assays indicate a positive, negative or inconclusive result. Mutation Research, 203, 297-308.
Gil Da Costa, R.M., Oliveira, P.A., Bastos, M.M., Lopes, C.C. ve Lopes, C. (2014). Ptaquiloside-induced early-stage urothelial lesions show increased cell proliferation and intact Β-Catenin and E-Cadherin expression. Environmental Toxicolog, 29, 763-769.
Goulart, M., Batoreu, M.C., Rodrigues, A.S., Laires, A. ve Rueff, J. (2005). Lipoperoxidation products and thiol antioxidants in chromium exposed workers. Mutagenesis, 20, 311315.
Gören, A.C. (2002). Bazı Sideritis (Sideritis argyrea, Sideritis dichotoma, Sideritis trojana) türlerinin diterpenik bileşenlerinin izolasyonu ve yapılarının tayini. Doktora Tezi, Balıkesir Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Kimya Anabilim Dalı, Balıkesir.
Graf, U., Abraham, S.K., Guzmán-Rincón, J. ve Würgler, F.E. (1998). Antigenotoxicity studies in Drosophila melanogaster. Mutation Research/Fundamental and Molecular Mechanisms of Mutagenesis, 402(1-2), 203-209.
Guzman-Rincon, J. and Graf, U. (1995). Drosophila melanogaster somatic mutation and recombination test as a biomonitor. Environmental Science Research, 50, 169-182.
Güneş, E. and Danacıoğlu, D.A. (2018). The effect of olive (Olea europaea L.) phenolics and sugar on Drosophila melanogaster’s development. Animal Biology,68(4), 367-385.
Hammer, K. A., Carson, C.F. ve Riley, T.V. (1999). Antimicrobial activity of essential oils and other plant extracts. Journal of Applied Microbiology, 86, 985-990.
Huangfu, J., Liu, J., Sun, Z., Wang, M., Jiang, Y., Chen, Z. Y. ve Chen, F. (2013). Antiaging effects of astaxanthin-rich alga Haematococcus pluvialis on fruit flies under oxidative stress. Journal of Agricultural and Food Chemistry, 61(32), 7800-7804.
Hussein, G., Goto, H., Oda, S., Sankawa, U., Matsumoto, K. ve Watanabe, H. (2006). Antihypertensive potential and mechanism of action of astaxanthin: III. antioxidant and histopathological effects in spontaneously hypertensive rats. Biological and Pharmaceutical Bulletin, 29(4), 684-688.
İpek, E., Zeytinoglu, H., Okay, S., Tuylu, B.A., Kurkcuoglu, M. ve Baser, K.H.C. (2005). Genotoxicity and antigenotoxicity of Origanum oil and carvacrol evaluatedby ames Salmonella/Microsomal test. Food and Chemistry, 93, 551-556.
Kamaya, Y., Tokita, N. ve Suzuki, K. (2005). Effects of dehydroabietic acid and abietic acid on survival, reproduction, and growth of the crustacean Daphnia magna. Ecotoxicology and Environmental Safety, 61(1), 83-88.
Kasımoğlu, C. ve Uysal, H. (2016). Farklı test sistemleri ile somatik hücrelerde profenofos genotoksisitesine karşı kuşburnu (Rosa canina L.) ekstrelerinin doğal bir antigenotoksik ajan olarak kullanılması. Cumhuriyet Üniversitesi Fen Fakültesi Fen Bilimleri Dergisi, 37, 1.
Kırbağ, S. ve Bağcı, E. (2000). Piceae abies (L.) karst. ve Picea orientalis (L.) link uçucu yağlarının antimikrobiyal aktivitesi üzerine bir araştırma. Journal of Quafqaz Universty, 3(1), 183-1882.
Kırca, A., Özkan, M. ve Cemeroğlu, B. (2006). Stability of black carrot anthocyanins in various fruit juices and nectars. Food Chemistry, 97, 598-605.
Koh, T., Machino, M.,Murakami, Y.,Umemura, N. and Sakagami, H. (2013). Cytotoxicity of dental compounds towards human oral squamous cell carcinoma and normal oral cells. In Vivo, 27, 85– 95.
Kounatidis, I., Papoti, V.T., Nenadis, N.,Franzios, G.,Oikonomou, M., Partheniou, F., Tsimidou, M. ve Mavragani-Tsipidou, P. (2009). Evaluation of potential genotoxicity of virgin olive oil (VOO) using the Drosophila wing-spot test. Journal of Agricultural and Food Chemistry, 57(17), 7785-7789.
Lashmanova, E., Proshkina, E., Zhikrivetskaya, S., Shevchenko, O., Marusich, E., Leonov, S., Melerzanov, A., Zhavoronkov, A. ve Moskalev, A. (2015). Fucoxanthin increases lifespan of Drosophila melanogaster and Caenorhabditis elegans. Pharmacological Research, 100, 228-241.
Lewis, F.M., Shah, M. ve Gawkrodger, D.J. (1995). Contact sensitivity to food additives can cause oral and perioral symptoms. Contact Dermatitis, 33(6), 429-430.
Llana-Ruiz-Cabello, M., Gutiérrez-Praena, D., Puerto, M., Pichardo, S., Jos, Á. ve Kamer, A.M. (2015). In vitro pro-oxidant/antioxidant role of carvacrol, thymol and their mixture in the intestinal Caco-2 cell line. Toxicology In Vitro, 29(4), 647-656.
Marnett, L.J. (2002). Oxy radicals, lipid peroxidation and DNA damage. Toxicology, 181, 219-222.
Missirlis, F., Rahlfs, S., Dimopoulos, N., Bauer, H., Becker, K., Hilliker, A. ve Phillips, J.P. (2003). A putative glutathione peroxidase of Drosophila encodes thioredoxin peroxidase that provides resistance against oxidative stress but fails to complement a lack of catalase activity. The Journal of Biological Chemistry, 384(3), 463-472.
Moon, H.I., Cho, S.B., Lee, J.H., Paik, H.D. ve Kim, S.K. (2011). Immunotoxicity activity of sesquiterpenoids from black galingale (Kaempferia parviflora wall. ex. baker) against Aedes aegypti L. Immunopharmacology and Immunotoxicology, 33, 380-383.
Morton, C.A., Garioch, J., Todd, P., Lamey, P.J. ve Forsyth, A. (1995). Contact sensitivity to menthol and peppermint in patients with intra‐oral symptoms. Contact Dermatitis, 32(5), 281-284.
Moskovitz, J., Berlett, B.S., Poston, J.M. ve Stadtman, E.R. (1997). The yeast peptidemethionine sulfoxide reductase functions as on antioxidant in vivo. Proceedings of The National Academy of Sciences of The United States of America, 94, 9585-9589.
Mouhssen, L. (2004). Methods to study the phytochemistry and bioactivity of essential oils. Phytotherapy Research, 18, 435-448.
Naguib, Y.M. (2000). Antioxidant activities of astaxanthin and related carotenoids. Journal of Agricultural and Food Chemistry, 48(4), 1150-1154.
National Toxicology Program (2010). Toxicology and carcinogenesis studies of ısoeugenol. NTP Technical Report. National Toxicology Program: Research Triangle Park, NC.
Ni, Y., Wu, T., Yang, L., Xu, Y., Ota, T. ve Fu, Z. (2018). Protective effects of astaxanthin on a combination of D-galactose and jet lag-induced aging model in mice. Endocrine Journal, EJ17-0500.
Orunç, L. ve Uysal, H. (2018). Bir çeşit sekonder metabolit olan stigmasterol ömür uzunluğu üzerine ketvurucu olabilir mi?. Eurasianbiochem 26-27 April, Ankara, Türkiye.
Schaik, VN. ve Graf, U. (1991). Genotoxicity evaluation of five tricyclic antidepressant in the wing somatic mutation and recombination test in D. melanogaster. Mutation Research, 260, 99-104.
Shah, M., Lewis, F.M. ve Gawkrodger, D.J. (1996). Contact allergy in patients with oral symptoms: A study of 47 patients. American Journal of Contact Dermatitis, 7(3), 146-151.
Shahin, M., Smith, B.L., Worran, S., Moore, M.R., Seawright, A.A. ve Prakash, A.S. (1998). Bracken fern carcinogenesis: multiple intravenous doses of activated ptaquiloside induce DNA adducts, monocytosis, increased Tnfα levels and mammary gland carcinoma in rats. Biochemical and Biophysical Research Communications, 244, 192– 197.
Shin, M., Liu, Q.F., Choi, B., Shin, C., Lee, B., Yuan, C. ve Cho, K.S. (2020). Neuroprotective effects of limonene (+) against Aβ42-induced neurotoxicity in a Drosophila model of alzheimer’s disease. Biological and Pharmaceutical Bulletin, 43(3), 409-417.
Slijepcevic, P. (2006). The role of DNA damage response proteins at telomeres an “integrative” model. DNA Repair, 5(11), 1299-1306.
Sorrenti, V., Davinelli, S., Scapagnini, G., Willcox, B.J., Allsopp, R.C. ve Willcox, D. C. (2020). Astaxanthin as a putative geroprotector: molecular basis and focus on brain aging. Marine Drugs, 18(7), 351.
Stammati, A., Bonsi, P., Zucco, F., Moezelaar, R., Alakomi, H.L. ve Wright, A. (1999). Toxicity of selected plant volatiles in microbial and mammalian short-term assays. Food and Chemical Toxicology, 37, 813-823.
Stara, A., Kristan, J., Zuskova, E. ve Velisek, J. (2013). Effect of chronic exposure to prometryne on oxidative stress and antioxidant response in common carp (Cyprinus carpio L.). Pesticide Biochemistry and Physiology, 105(1), 18-23.
Sumner, J. (2000). The natural history of medicinal plants. Timber Press.
Uysal, H., Şişman, T. ve Aşkın, H. (2006). Drosophila biyolojisi ve çaprazlama yöntemleri. Erzurum, Türkiye, Atatürk Üniversitesi Yayınları, 53 pp. ISBN:975-442-111-0.
Uysal, H. ve Orunç H. (2018). Retinol-induced aging in female and male populations of Drosophila melanogaster Oregon R (wild-type). International Symposium Ecology 19 - 23 June, Kastamonu, Türkiye.
Valerio, L.G. ve Gonzales, G.F. (2005). Toxicological aspects of the south american herbs cat’s claw (Uncaria tomentosa) and maca (Lepidium meyenii). Toxicological Reviews, 24(1), 11-35.
Yu, B.P. (1999). Approaches to anti-aging intervention: The promises and the uncertainties. Mechanisms of Ageing and Development, 111(2-3), 73-87.
Zhou, Y., Baker, J.S., Chen, X., Wang, Y., Chen, H., Davison, G.W. ve Yan, X. (2019). High-dose astaxanthin supplementation suppresses antioxidant enzyme activity during moderate-intensity swimming training in mice. Nutrients, 11(6), 1244.

Ayrıntılar

Birincil Dil

Türkçe

Konular

Mühendislik

Bölüm

Araştırma Makalesi

Yazarlar

Handan Uysal ^*
0000-0002-4290-8223
Türkiye

Hatice Çelik
0000-0003-2531-6020
Türkiye

Yayımlanma Tarihi

15 Ocak 2021

Gönderilme Tarihi

18 Haziran 2020

Kabul Tarihi

6 Aralık 2020

Yayımlandığı Sayı

Yıl 2021 Cilt: 11 Sayı: 1

DOI

https://doi.org/10.17714/gumusfenbil.754474

IZ

https://izlik.org/JA93AB49MC

APA

Uysal, H., & Çelik, H. (2021). Drosophila melanogaster’in farklı soylarında astaksantin’in in vivo kronik etkilerinin belirlenmesi. Gümüşhane Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 11(1), 135-146. https://doi.org/10.17714/gumusfenbil.754474

AMA

1.Uysal H, Çelik H. Drosophila melanogaster’in farklı soylarında astaksantin’in in vivo kronik etkilerinin belirlenmesi. Gümüşhane Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi. 2021;11(1):135-146. doi:10.17714/gumusfenbil.754474

Chicago

Uysal, Handan, ve Hatice Çelik. 2021. “Drosophila melanogaster’in farklı soylarında astaksantin’in in vivo kronik etkilerinin belirlenmesi”. Gümüşhane Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi 11 (1): 135-46. https://doi.org/10.17714/gumusfenbil.754474.

EndNote

Uysal H, Çelik H (01 Ocak 2021) Drosophila melanogaster’in farklı soylarında astaksantin’in in vivo kronik etkilerinin belirlenmesi. Gümüşhane Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi 11 1 135–146.

IEEE

[1]H. Uysal ve H. Çelik, “Drosophila melanogaster’in farklı soylarında astaksantin’in in vivo kronik etkilerinin belirlenmesi”, Gümüşhane Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, c. 11, sy 1, ss. 135–146, Oca. 2021, doi: 10.17714/gumusfenbil.754474.

ISNAD

Uysal, Handan - Çelik, Hatice. “Drosophila melanogaster’in farklı soylarında astaksantin’in in vivo kronik etkilerinin belirlenmesi”. Gümüşhane Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi 11/1 (01 Ocak 2021): 135-146. https://doi.org/10.17714/gumusfenbil.754474.

JAMA

1.Uysal H, Çelik H. Drosophila melanogaster’in farklı soylarında astaksantin’in in vivo kronik etkilerinin belirlenmesi. Gümüşhane Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi. 2021;11:135–146.

MLA

Uysal, Handan, ve Hatice Çelik. “Drosophila melanogaster’in farklı soylarında astaksantin’in in vivo kronik etkilerinin belirlenmesi”. Gümüşhane Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, c. 11, sy 1, Ocak 2021, ss. 135-46, doi:10.17714/gumusfenbil.754474.

Vancouver

1.Handan Uysal, Hatice Çelik. Drosophila melanogaster’in farklı soylarında astaksantin’in in vivo kronik etkilerinin belirlenmesi. Gümüşhane Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi. 01 Ocak 2021;11(1):135-46. doi:10.17714/gumusfenbil.754474

Cited By

Bir Çeşit Piretroit İnsektisit olan Deltametrin Kaynaklı Stresin Drosophila melanogaster Oregon-R’nin Dişi ve Erkek Popülasyonlarında Hayatta Kalma ve Ömür Uzunluğu Üzerine Etkilerinin Değerlendirilmesi

Eurasian Journal of Biological and Chemical Sciences

https://doi.org/10.46239/ejbcs.1887645

e-ISSN: 2146-538X Yayın Modeli: Sürekli Yayın Atıf Dizinleri: TR Dizin , SCOPUS

Determination of ın vivo chronic effects of astaxanthin in different strains of drosophila melanogaster

Öz

Anahtar Kelimeler

Proje Numarası

Drosophila melanogaster’in farklı soylarında astaksantin’in in vivo kronik etkilerinin belirlenmesi

Öz

Anahtar Kelimeler

Destekleyen Kurum

Proje Numarası

Teşekkür

Kaynakça

Ayrıntılar

Birincil Dil

Konular

Bölüm

Yazarlar

Yayımlanma Tarihi

Gönderilme Tarihi

Kabul Tarihi

Yayımlandığı Sayı

DOI

IZ

Kaynak Göster

Cited By

Bir Çeşit Piretroit İnsektisit olan Deltametrin Kaynaklı Stresin Drosophila melanogaster Oregon-R’nin Dişi ve Erkek Popülasyonlarında Hayatta Kalma ve Ömür Uzunluğu Üzerine Etkilerinin Değerlendirilmesi