SAĞLIKTA GERİ ÖDEME SİSTEMLERİ VE GLOBAL BÜTÇE
Öz
Günümüzde ülkeler, bir taraftan vatandaşlarına çağdaş seviyede hak ettiği sağlık hizmeti sunma gayreti içerisinde sağlık politikaları geliştirirken, bir taraftan da sağlık hizmetleri finansmanına yeterli kaynak sağlayacak en ideal geri ödeme yönteminin ne olması gerektiği konusunda arayışlarını sürdürmektedirler. Ödeme yöntemleri geliştirilirken öncelikle sunulan sağlık hizmetinin kaliteli olması hedeflense de bu kriter ile dengede olması gereken mali sürdürülebilirlik konusunda başarılı olunduğu söylenemez.
Sağlık sistemlerinde çok amaçlı ve ihtiyaca cevap verebilecek mükemmel bir geri ödeme yöntemi bulunmamaktadır. Ancak ülkelerin gelişmişlik düzeylerinden yönetim ve örgütlenme biçimlerine kadar pek çok faktörün etki ettiği geri ödeme sistemlerinin, ülkelerin ekonomik, sosyal, kültürel, çevresel özellikleri ve politik hedefleri dikkate alınarak sağlık hizmetlerinin finansörlüğünü üstlenecek kurumsal yapıya en uygun, temelde maliyet etkili ideal bir yapıyla geliştirilmesi mümkündür. Bu noktadan hareketle yapılan bu çalışmada, sağlık hizmeti sunucularına yapılan başlıca ödeme modelleri incelenerek bilgi verilmiş, son yıllarda Türkiye’de geri ödeme yöntemi olarak kullanımı genişleme eğiliminde olan “global bütçe” uygulaması değerlendirilerek ülkemiz sağlık sisteminde uygulanabilecek ideal geri ödeme yöntemlerinin geliştirilebilmesi adına bilim çevrelerince sunulan önermelere katkıda bulunmak amaçlanmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akyürek Ç.E.(2012).“Sağlıkta Bir Geri Ödeme Yöntemi Olarak Global Bütçe ve Türkiye”. Sosyal Güvenlik Dergisi, 2 (2): 124-153.
- Akdur R. (2006). “Sağlık Sektörü Temel Kavramlar Türkiye ve Avrupa Birliği'nde Durum ve Türkiye'nin Birliğe Uyumu” (genişletilmiş ve güncellenmiş ikinci baskı), Ankara, Ankara Üniversitesi Avrupa Toplulukları Araştırma ve Uygulama Merkezi (ATAUM) Araştırma Dizisi no:25, Ankara Üniversitesi Basımevi, ss:17.
- Goodman, H., Waddington, C. (1993). “Financing Health Care”, Oxfam Practical Health Guide No:8, Ireland. 1993-UK/Ireland.p:1. Erişim: http://books.google.com.tr, (02.05.2016)
- Langenbrunner, J.C., Somanathan, A. (2011). “Financing Health Care in East Asia and the Pasific : Best Practices and Remaining Challenges”, The World Bank Washington, D.C. (The International Bank For Reconstruction and Development), Washington. pp:70.
- Çelik Y. (2013). “Sağlık Ekonomisi”. 2. Baskı. ISBN: 978-605-5782-79-5 Ankara, Siyasal Kitabevi, ss: 169 -226.
- Uğurluğlu, E., Özgen, H. (2008). Sağlık Hizmetleri Finansmanı ve Hakkaniyet, Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, (2): 133-159.
- Öztürk Z., Karakaş E.T. (2015). “Avrupa Birliği’ne Üye Ülkelerde Sağlık Sistemleri Yönetim Ve Organizasyon Yapısı Almanya, Fransa, İrlanda Ve İngiltere Örnekleri”. Uluslararası Sağlık Yönetimi Ve Stratejileri Araştırma Dergisi, 1;(2):39-59.
- Tatar M. (2011). “Sağlık Hizmetlerinin Finansman Modelleri: Sosyal Sağlık Sigortasının Türkiye’deki Gelişimi”. Sosyal Güvenlik Dergisi, (1): 103-130.
- Atasever M. (2014). “Türkiye Sağlık Hizmetlerinin Finansmanı ve Sağlık Harcamalarının Analizi 2002-2013 Dönemi”. ISBN: 978-975-590-521-1, Ankara, Bakanlık Yayın No: 983, ss:111-114
- Daştan İ, Çetinkaya V. (2015). “OECD Ülkeleri ve Türkiye’nin Sağlık Sistemleri, Sağlık Harcamaları ve Sağlık Göstergeleri Karşılaştırması”. Sosyal Güvenlik Dergisi, 5;(1): 104-134.