Integration Trends Among Syrian Refugees: The Case of Gaziantep City

Öz

Today, the overwhelming wave of refugees is a problem experienced by Turkey as well as the wider world. By now a busy route of immigration, Turkey became the scene of the largest and most rapid mobility of refugees in the Republic era, as the Syrian Civil War began and intensified. According to official figures, there are around 3.5 million Syrian refugees in Turkey. That figure is not distributed homogenously throughout the country, and is mostly clustered in the cities closer to the Syrian border, and in metropolises. Indeed, one can even speak of a concentration in specific neighborhoods of such cities. Such a state of affairs was not conducive -to say the least- to the adaptation of the refugees, and their integration with the local population, for the refugees bring their own culture, behavior patterns, life styles, ideologies, religions, languages, and life-long habits wherever they go. The areas receiving the refugees, in turn, have their own and distinct socio-cultural patterns. Therefore, immigration also refers to the meeting of distinct economic, socio-cultural, and ideological patterns of two distinct areas, in just one.  This, in turn, plays a positive or negative part on the cultural, economic, and social integration of the two cultures, with reference to the level of similarity or difference thereof. The present study is based on a survey carried out with 240 refugees in the city of Gaziantep, which hosts approximately 10% of the refugees in Turkey. The survey was directed towards individuals in the 15-34 age group, which may arguably be the group with the highest potential for resistance towards adaptation in Turkey. The survey results were analyzed both with respect to specific groups based on gender, age, race, level of education, and profession, as well as in general. The ultimate aim was to shed light on the perceived obstacles before the social integration of Syrian refugees. The findings shed light on a detailed discussion on the problems of cultural integration Syrian refugees suffered in the city of Gaziantep. 

Anahtar Kelimeler

• Syrian refugees,Integration,City of Gaziantep,Turkey,Adaptation

Suriyeli Sığınmacıların Entegrasyon Eğilimleri: Gaziantep Şehri Örneği

Öz

Günümüzde tüm dünyada olduğu gibi Türkiye’nin de en önemli problemlerinden birisi yaşanan yoğun göçlerdir. Tarih boyunca çeşitli dönemlerde yoğun göçlere sahne olan Türkiye, Suriye iç savaşının başlamasıyla beraber cumhuriyet tarihinin en yoğun ve hızlı göç hareketine ev sahipliği yapmıştır. Resmi rakamlarla, Türkiye’deki Suriyeli göçmen sayısı 3,5 milyon civarında olup Türkiye geneline homojen dağılmamış büyük oranda Suriye sınırındaki şehirler ile büyük metropollerde kümelenmiştir. Hatta bu şehirlerde bile belirli mahallelerde toplanmışlardır. Bu durum başta entegrasyon olmak üzere sığınmacıların adaptasyonu ve yerel halkla bütünleşmesini engellemiştir. Çünkü göçmenler göç ettikleri yerlere kendi kültür, davranış kalıpları, yaşam biçimleri, ideolojileri, dinleri, dilleri ve yaşam boyu edindikleri alışkanlıklarını da taşırlar. Göç edilen alanda ise farklı sosyal-kültürel yaşam kalıpları mevcuttur. Dolaysıyla göç farklı iki mekânın ekonomik, sosyo-kültürel ve ideolojik kalıplarının tek bir mekân içinde buluşmasını da ifade eder.  Bu durum bu farklı iki kültürün birbirine benzerliği veya farklılığı oranında kültürel, ekonomik ve sosyal entegrasyonu olumlu ya da olumsuz etkilemektedir. Bu çalışmada Türkiye’deki sığınmacıların yaklaşık % 10’una ev sahipliği yapan Gaziantep şehrinde 240 sığınmacıya anket uygulanmıştır. Anketler, Türkiye’de adaptasyona en fazla direnç gösterebilecek olan 15-34 yaş aralığındaki bireyler ile yapılmıştır. Yapılan anketlerden cinsiyet, yaş, ırk, eğitim düzeyi ile meslek grubuna ait özel ve ankete katılanların tamamını kapsayan genel görüşler belirlenmiştir. Böylece anket sonuçları ile Suriyeli sığınmacıların toplumsal entegrasyonunun önündeki algı engeli tespit edilmeye çalışılmıştır. Bu tespitler doğrultusunda Gaziantep şehri örneğinde Suriyeli sığınmacıların kültürel entegrasyon problemleri detaylı olarak tartışılmıştır

Anahtar Kelimeler

• Suriyeli sığınmacılar,Entegrasyon,Gaziantep şehri,Türkiye,Adaptasyon

Kaynakça

1. Aliyev , R., & Öğülmüş, S. (2016). Yabancı Uyruklu Öğrencilerin Kültürlenme Düzeylerinin İncelenmesi, Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(1), 89-124.
2. Arapoglou, V. P. (2006). Immigration, Segregation and Urban Development in Athens: The Relevance of the La Debate for Southern European Metropolises, The Greek Review of Social Research, special issue C, (121) 11-38.
3. Berry, J. W. (1997). Immigration, Acculturation, and Adaptation. Applied Psychology: An International Review, 46(1), 5-68.
4. Castles, S. ve M. J. Miller (2008) Göçler Çağı-Modern Dünyada Uluslararası Göç Hareketleri. (Çev., Bülent Uğur Bal- İbrahim Akbulut), İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları, İstanbul.
5. El-Dakuki, İ. (2001). Arapların Gözüyle Türkler, Arap Birliği Araştırmaları Merkezi, Beyrut.
6. Fuller, G. E. (2010). İslamsız Dünya, Profil Yayıncılık, İstanbul.
7. Hatton, T., (2016). “Timothy Hatton:’VäljRedan i LägrenVilka Som SkaFåAsyl’”, Marianna Björklund ve Johan Schück‟ün yaptığı röportaj, Nisan 2016, http://fokus.dn.se/timothy-hatton-valj-redan-i-lagren-vilka-som-ska-fa-asyl/.
8. Iceland, J. (2014). Residental Segregation: A Transatlantic Analysis, Migration Policy Institute, Washington, D.C.

9. Kara, Ö.M., Yiğit, A. ve Ağırman, F. (2016). “Çukurova Üniversitesi Türkçe Öğretmenliği Bölümünde Okuyan Öğrencilerin Suriyeli Mülteci Kavramına İlişkin Algılarının İncelenmesi”, Journal of Theory and Practice in Education. 2016, 12(4): 945-961.
10. Meşe, G. (1999). Sosyal Kimlik ve Yaşam Stilleri. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
11. Montreuil, A., & Bourhis, R. Y. (2001). Majority acculturation orientations toward "valued" and "devalued" immigrants. Journal of Cross-Cultural Psychology, 32(6), 698-719.
12. Romero, A. J., & Roberts, R. E. (2003). Stress Within a Bicultural Context for Adolescents of Mexican Descent. Cultural Diversity and Ethnic Minority Psychology, 9(2), 171–184.
13. Sirkeci, İ., Yüceşahin, M. M., & Şeker, B. D. (2015). Uyum Çalışmalarına Giriş. B. D. Şeker, İ. Sirkeci, & M. M. Yüceşahin içinde, Göç ve Uyum (s. 1-10). London: Transnational Press London.
14. Sirkeci, İ., M.M. Yüceşahin, (2014), “Türkiye’de Göç Çalışmaları”, Göç Dergisi, 1 (1): 1-10.
15. Sönmez. M. E., & Mete, M. (2015). Türkiye’deki Suriyeli Göçmenlerin Profili ile İnsan Kaynağının Belirlenmesi ve Türkiye Ekonomisine Olası Etkileri. International Congress of the Turkish Association of Geographers, 21-23 Mayıs, Ankara.
16. Sönmez, M. E. (2016). Suriyeli Sığınmacıların Gaziantep Şehrindeki Mekânsal Dağılışı ve Geleceği. TÜCAUM Uluslararası Coğrafya Sempozyumu (s. 392-400). Ankara: TÜCAUM.
17. Sönmez, M. E. ve Adıgüzel, F. (2017). Türkiye’de Suriyeli sığınmacı Algısı: Gaziantep Şehri Örneği, Gaziantep University Journal of Social Sciences, 16(3): 797-807.
18. Şeker, B. D. (2015). Göç ve Uyum Süreci: Sosyal Psikolojik Bir Değerlendirme. B. D. Şeker, İ. Sirkeci, & M. M. Yüceşahin içinde, Göç ve Uyum (s. 11-26), Transnational Press London, London.
19. Tunç, A.Ş, (2015). “Mülteci Davranışı Ve Toplumsal Etkileri:Türkiye’deki Suriyelilere İlişkin Bir Değerlendirme”, Tesam Akademi Dergisi, 2 (2): 29 – 63.
20. UNHCR. (2019, 01 23. Birleşmiş Milletler Mülteci Örgütü. 01 23, 2019 tarihinde www.unhcr.org:http://www.unhcr.org/tr/turkiyedeki-multeciler-ve-siginmacilar adresinden alındı