Öz

The image of the place in people’s minds is one of the most effective factors that determines travel behavior and destination choice. In terms of tourism planning, it is very important to know these images and how they are obtained. In this study, it was tried to be determined American travelers’ perception and destination images of İstanbul and Antalya which were the most visited destination in Turkey. The quantitative research method was preferred and survey as data collection technique was used in the study. Data collection was carried out between 1-5 July 2020 from Amazon Mechanical Turk which was an online data collection platform. In total, 416 eligible survey were identified for analysis after the elimination of incomplete or incorrectly answered surveys. According to the findings, the elements of the destination image of both cities received an average of three and above out of five. The element of İstanbul’s image that had the highest score was the presence of cultural attractions and the element of Antalya’s image that had the highest score was the presence of historical attractions. The lowest score for both cities belongs to being a bored city. The images have been built based on what they see on the news on TV, Internet, and social media. According to the One Way Anova, the tourists’ perception who have never visited İstanbul or Antalya towards the destination image of these cities was determined lower than the tourists’ perception who have visited at least one of them.

Anahtar Kelimeler

• Antalya
• Istanbul
• Destination Image
• Mind Map

Türkiye’nin En Çok Yabancı Turist Ağırlayan Destinasyonların İmajına Yönelik Bir Araştırma

Öz

İnsanların zihnindeki mekân imajları turizm davranışını ve hedef destinasyon seçimini belirleyen en önemli etkenlerden biridir. Bu imajların ve daha çok hangi yollarla elde edildiğinin bilinmesi turizm planlamaları açısından oldukça önemlidir. Bu çalışmada Amerikalı bireylerin Türkiye’nin en fazla turist çeken şehirleri olan İstanbul ve Antalya’nın destinasyon imajına yönelik görüşleri ve bu destinasyonlara ait algıları belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırmada nicel yöntem kullanılmış olup veri toplama tekniği olarak anket kullanılmıştır. Veri toplama işlemi 1-5 Temmuz 2020 tarihleri arasında Amazon Mekanik Turk çevrimiçi veri toplama sitesi aracılığıyla gerçekleştirilmiş, eksik ve hatalı yanıtlanmış anketler elendikten sonra 416 anket analize uygun bulunmuştur. Elde edilen bulgulara göre her iki şehrin de destinasyon imajına ait unsurlar, beş üzerinden üç ve üzerinde ortalama almıştır. İstanbul’un destinasyon imajına yönelik en yüksek ortalamayı alan unsur kültürel çekiciliklerin varlığı iken Antalya’nın destinasyon imajına yönelik en yüksek ortalamayı alan unsur tarihi çekiciliklerin varlığı olmuştur. En düşük ortalamayı alan unsur ise her iki şehir için de şehirlerin sıkıcı olması olmuştur. Her iki destinasyona ait algıların ve destinasyon imajlarının ağırlıklı olarak televizyonda izledikleri haberlerden, internet ve sosyal medyadaki paylaşımlardan oluştuğu belirlenmiştir. Uygulanan Tek Yönlü Varyans Analizi sonucuna göre İstanbul’u ve Antalya’yı hiç ziyaret etmemiş turistlerin, bu şehirlere yönelik destinasyon imaj algısının şehirlerden en az birini ziyaret etmiş turistlere göre daha düşük olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Antalya
• İstanbul
• Destinasyon İmajı
• Zihin Haritası

Kaynakça

1. Akbaş, Y. ve Toros S. (2016). Sınıf Öğretmenliği Öğretmen Adaylarının Coğrafi Bilgi Kaynakları ve Zihin Haritalarındaki Dünya İmajları. Doğu Coğrafya Dergisi, 21, 201-224.
2. Aksoy, B. ve Koç, H. (2012). Türkiye’de öğrenim gören lisans öğrencilerinin zihin haritasında Avrupa birliği algısı (Ankara ili örneği). Milli Eğitim Dergisi, 42(196), 107-123.
3. Alessandretti, L., Lehmann, S., ve Baronchelli, A. (2018). Understanding the interplay between social and spatial behaviour. EPJ Data Science, 7(1), 1-17. https://doi.org/10.1140/epjds/s13688-018-0164-6
4. Aliağaoğlu, A. (2007). Davranışsal Coğrafyaya Bir Örnek: Öğrenci merkezli Balıkesir Şehir İmajı. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17(1), 17-44.
5. Ankomah, P. K., Crompton, J. L., ve Baker, D. (1996). Influence of Cognitive Distance in Vacation Choice. Annals of Tourism Research, 23(1), 138-150.
6. Baloglu, S. ve McCleary, K. W. (1999). A model of destination image formation. Annals of Tourism Research, 26(4), 868-897.
7. Buhrmester, M. D., Talaifar, S., ve Gosling, S. D. (2018). An evaluation of Amazon’s Mechanical Turk, its rapid rise, and its effective use. Perspectives on Psychological Science, 13(2), 149-154.
8. Cheung, J. H., Burns, D. K., Sinclair, R. R. ve Sliter, M. (2017). Amazon Mechanical Turk in Organizational Psychology: An Evaluation and Practical Recommendations. Journal of Business and Psychology, 32, 347-361.

9. Jansen, H. J. (2011). Tourist Familiarity in Amsterdam-Route choice behaviour of (un)familiar domestic tourists within Amsterdam’s inner city (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Utrecht Publishing & Archiving Services, Netherlands.
10. Karadağ, A. ve Turgut, H. (2013). Üniversite Öğrencilerinin Kentsel Çevre Algısı Üzerine Bir Araştırma: İzmir Örneği. Coğrafi Bilimler Dergisi/Turkish Journal of Geographical Sciences, 11(1), 31-51.
11. Kılıç, S. (2016). Cronbach’ın Alfa Güvenirlik Katsayısı. Journal of Mood Disorders. 6(1), 47-48.
12. Koçoğlu, C. M. (2019). Destinasyona Yönelik Marka İmajı ve Marka Sadakati İlişkisinde Algılanan Destinasyon Kalitesinin Aracılık Rolü. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 16(1), 34-47.
13. Kong, L. (1991). Mental Images of Foreign Places: The View from Singapore. Singapore Journal of Tropical Geography, 12(1), 44-51.
14. Köşker, N. (2019). Öğretmen Adaylarının Zihin/Taslak Haritalarına Göre Türkiye’nin Çevresindeki Ülkeler. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (50), 324-358.
15. Lankford, S. V., Scholl, K., Pfister, R., Lankford, J. ve Williams, A. (2005). Cognitive mapping: An application for trail management. Kelly Bricker (Ed.), içinde Proceedings of the 2004 Northeastern Recreation Research Symposium (s. 378-384). Gen. Tech. Rep. NE-326. Newtown Square, PA: US Department of Agriculture, Forest Service, Northeastern Research Station.
16. Lee, M. Y., Hitchcock, M. ve Lei, J. W. (2018). Mental Mapping and Heritage Visitors’ Spatial Perceptions. Journal of Heritage Tourism, 13(4), 305-319.
17. Mark, D. M., Freksa, C., Hirtle, S. C., Lloyd, R. ve Tversky, B. (1999). Cognitive Models of Geographical Space. International Journal of Geographical Information Science, 13(8), 747-774.
18. Moore, K., Simmons, D. G., ve Fairweather, J. R. (1998). Visitor Decision Making, On-Site Spatial Behaviours, Cognitive Maps And Destination Perceptions: A Case Study of Kaikoura. Tourism Research and Education Centre (TREC), Lincoln University, Report No. 4.
19. Ön Esen, F. ve Bahar, O. (2019). Destinasyon İmajı, Turist Memnuniyeti ve Destinasyon Sadakati İlişkisi Açısından Afyonkarahisar’da Termal Turizm. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 3(4), 949-963.
20. Özaltaş Serçek, G. ve Serçek, S. (2017). X, Y ve Z Kuşaklarındaki Turistlerin Destinasyon İmaj Algılarının Karşılaştırılması. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 14(1), 6-19.
21. Öztürk, Y. ve Şahbaz, R. P. (2017). Algılanan Destinasyon İmajının Tekrar Ziyaret Niyeti ve Tavsiye Davranışı Üzerine Etkisi: Ilgaz Dağı Milli Parkı’nda Bir Araştırma. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 5(2), 3-18.
22. Peer, E., Vosgerau, J. ve Acquisti, A. (2014). Reputation as a Sufficient Condition for Data Quality on Amazon Mechanical Turk. Behavior Research Methods, 46, 1023-1031.
23. Rouse, S. V. (2015). A Reliability Analysis of Mechanical Turk Data. Computers in Human Behavior, 43, 304-307.
24. Südaş, İ. ve Öz, İ. (2018). Davranışsal Coğrafyada Bilişsel Haritalar: Ege Üniversitesi Kampüsü Örneği. Türk Coğrafya Dergisi, (71), 81-92.
25. Temurçin, K. ve Keçeli, K. (2015). Bir Davranışsal Coğrafya Çalışması: Isparta Şehri Örneğinde Uluslararası Öğrencilerin Kentsel Mekân Algısı. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, (36), 1-22.
26. Tunçel, H. (2002). Türk Öğrencilerin Zihin Haritalarında İslam Ülkeleri. Fırat University Journal of Social Science, 12(2), 83-103.
27. Tümertekin, E. ve Özgüç, N. (2007). Beşerî Coğrafya İnsan, Kültür, Mekân. Çantay Kitabevi, İstanbul.
28. Ünal, C. ve Caber, M. (2019). Turist Rehberlerinin Mesleki Yeterliliklerinin Destinasyon İmajına ve Memnuniyetine Etkisi. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 30(1), 82-92.
29. Walmsley, D. J. ve Young, M. (1998). Evaluative Images and Tourism: The Use of Personal Constructs to Describe the Structure of Destination Images. Journal of Travel Research, 36(3), 65-69.
30. Walmsley, D. J. ve Jenkins, J. M. (1992). Tourism Cognitive Mapping of Unfamiliar Environments. Annals of Tourism Research, 19(2), 268-286.
31. Zengin, E., Hocaoğlu Bahadır, N. ve Vatansever Toylan, N. (2019). Destinasyon Kişiliği ve Destinasyon İmajı Algısı Arasındaki İlişkilerin Araştırılması: Aydın İli Örneği. Kırklareli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3(1), 58-69.