Ateş Etiyoloji Ayırıcı Tanısı Olarak Sıtma: Bir Olgu Örneği

Öz

Sıtma sıklıkla anofel cinsi sivrisineğin sokması ile bulaşan paraziter bir hastalıktır. Olguların çoğundan Plasmodium vivax sorumludur. Tanıda altın standart periferik kan yaymasında eritrosit içi parazitin görülmesidir. Babesiyozis de eritrosit içi parazitlerin görüldüğü sıtmaya benzeyen, bir diğer zoonotik paraziter hastalıktır. P.vivax yıllara varan belirsiz bir sürenin sonunda relapslarla seyredebilir. Sıtma ve babesiyozisin klinik belirtileri, laboratuvar bulguları ve muayene bulguları birbirine çok benzer, periferik kan yaymasında eritrosit içi parazitlerin saptandığı hastalarda hem sıtma hem de babesiyozis ön tanısı akla gelmeli ve ayırıcı tanıya yönelik ileri tetkikler yapılmalıdır. Bu çalışmada babesiyozis ile karışan bir sıtma olgusu sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Sıtma
• plasmodium vivax
• babesiyozis

Malaria as Fever Etiology Differential Diagnosis: A Case Study

Öz

Malaria is a parasitic disease transmitted by the bite of an anopheles mosquito. Plasmodium vivax is responsible for most cases. The gold standard for diagnosing is peripheral blood smear. Babesiosis is another zoonotic parasitic disease in which intra-erythrocyte parasites are recognized. After an indefinite period of years, P.vivax may progress with relapses. The clinical signs, laboratory findings and examination findings are very similar in malaria and babesiosis. Therefore, for the patients diagnosed with erythrocyte parasites are detected in the peripheral blood smear, the pre-diagnosis of both malaria and babesiosis should be considered and further investigations should be performed for the differential diagnosis. In this study, a case of malaria mixed with babesiosis is presented.

Anahtar Kelimeler

• Malaria
• Plasmodium vivax
• babesiosis

Kaynakça

1. 1. Su XZ, Lane KD, Xia L, Sá JM, Wellems TE. Plasmodium Genomics and Genetics: New Insights into Malaria Pathogenesis, Drug Resistance, Epidemiology, and Evolution. Clin Microbiol Rev. 2019 Jul 31;32(4):e00019-19.
2. 2. World Health Organization (WHO). Dünya sıtma raporu. Erişim tarihi: 20 Aralık 2021. Available from: http://www.who.int
3. 3. Mace KE, Lucchi NW, Tan KR. Malaria Surveillance - United States, 2017. MMWR Surveill Summ. 2021 Mar 19;70(2):1-35.
4. 4. 4.Garcia LS. Malaria. Clin Lab Med. 2010 Mar;30(1):93-129.
5. 5. 5.TC Sağlık Bakanlığı Sağlık Bilgi Sistemleri Genel Müdürlüğü. Sağlık İstatistikleri Yıllığı 2019. Erişim tarihi:20 Aralık 2021.Available from:https://sbsgm.saglik.gov.tr/TR-73387/saglik-istatistikleri-yilliklari.html
6. 6. Durante Mangoni E, Severini C, Menegon M, Romi R, Ruggiero G, Majori G. Case report: An unusual late relapse of Plasmodium vivax malaria. Am J Trop Med Hyg. 2003 Feb;68(2):159-60.
7. 7. Schwartz E, Parise M, Kozarsky P, Cetron M. Delayed onset of malaria--implications for chemoprophylaxis in travelers. N Engl J Med. 2003 Oct 16;349(16):1510-6.
8. 8. Bailey JW, Williams J, Bain BJ, Parker-Williams J, Chiodini PL; General Haematology Task Force of the British Committee for Standards in Haematology. Guideline: the laboratory diagnosis of malaria. General Haematology Task Force of the British Committee for Standards in Haematology. Br J Haematol. 2013 Dec;163(5):573-80.

9. 9. Hwang J, Cullen KA, Kachur SP, Arguin PM, Baird JK. Severe morbidity and mortality risk from malaria in the United States, 1985-2011. Open Forum Infect Dis. 2014:30;1(1):ofu034.
10. 10. Imwong M, Snounou G, Pukrittayakamee S, Tanomsing N, Kim JR, Nandy A, et al. Relapses of Plasmodium vivax infection usually result from activation of heterologous hypnozoites. J Infect Dis. 2007 Apr 1;195(7):927-33.
11. 11. Chen N, Auliff A, Rieckmann K, Gatton M, Cheng Q. Relapses of Plasmodium vivax infection result from clonal hypnozoites activated at predetermined intervals. J Infect Dis. 2007 Apr 1;195(7):934-41.
12. 12. Joice R, Nilsson SK, Montgomery J, Dankwa S, Egan E, Morahan B, et al. Plasmodium falciparum transmission stages accumulate in the human bone marrow. Sci Transl Med. 2014 Jul 9;6(244):244re5.
13. 13. White NJ, Imwong M. Relapse. Adv Parasitol. 2012;80:113-50
14. 14. Krause PJ. Human Babesiozis. Int J Parasitol. 2019 Feb;49(2):165-174
15. 15. Vannier EG, Diuk-Wasser MA, Ben Mamoun C, Krause PJ. Babesiosis. Infect Dis Clin North Am. 2015 Jun;29(2):357-70.
16. 16. Wormser GP, Villafuerte P, Nolan SM, Wang G, Lerner RG, Saetre KL, et al. Neutropenia in Congenital and Adult Babesiosis. Am J Clin Pathol. 2015 Jul;144(1):94-6.
17. 17. Uilenberg G. Babesia -A historical overview. Vet Parasitol 2006;138:3-10.
18. 18. Krause PJ, Auwaerter PG, Bannuru RR, Branda JA, Falck-Ytter YT, Lantos PM, et al. Clinical Practice Guidelines by the Infectious Diseases Society of America (IDSA): 2020 Guideline on Diagnosis and Management of Babesiosis. Clin Infect Dis. 2021 Jan 27;72(2):185-189.
19. 19. Mert A,Tabak F,Özaras R,Öztürk R,Aktuğlu Y (2001). Sıtma: Otuzüç olgunun değerlendirilmesi. Flora İnfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Dergisi, 6(2), 118 - 125.
20. 20. Vannier E, Krause PJ. Human babesiosis. N Engl J Med. 2012 Jun 21;366(25):2397-407.