CREDIT RATING AGENCIES AND 2007 GLOBAL FINANCIAL CRISIS

Öz

In the USA financial services industry and credit rating industry have been working in a closely interrelated manner since 1975. The US Security and Exchange Commission allowed solely credit rating agencies with Nationally Recognized Statistical Rating Organizations designation to operate in credit rating industry. The restrictions imposed by Security and Exchange Commission on credit rating agencies to enter the industry have created an oligopoly in credit rating market dominated by the big tree consisting of Standard and Poor’s, Moody’s and Fitch. The fact that Security and Exchange Commission and Basel II framework referenced credit ratings as a benchmark in regulations and banks’ capital requirements respectively increased the importance of the credit rating agencies. The decision that the big three changed their business model from ‘investors pay’ to ‘issuer pay’ model led to the dominance of the security issuers over credit rating agencies and consequently it forced credit rating agencies to produce high credit ratings with low informative quality related to credit risk assessments. Evidence suggests that the conflicts of interest in credit rating industry have played a triggering role in 2007 Global Financial Crisis. This paper modestly attempts to understand the abovementioned web of relations and the role of credit rating agencies in 2007 Global Financial Crisis. 

Anahtar Kelimeler

• US Security and Exchange Commission,Nationally Recognized Statistical Rating Organizations,Credit Rating Agencies,Oligopoly,Issuer Pays Business Model,Conflict of İnterest,2007 Global Financial Crisis JEL Classification: E32,G180,G240,G28

KREDİ DERECELENDİRME KURULUŞLARI VE 2007 KÜRESEL FİNANSAL KRİZİ

Öz

ABD’de finansal hizmetler endüstrisi ile kredi derecelendirme endüstrisi 1975 yılından beri yakın ilişkiler içinde bulunmaktadır. ABD Sermaye Piyasası Kurulu, kredi derecelendirme endüstrisinde sadece Ulusal Seviyede Seçilmiş İstatistiki Derecelendirme Örgütü olarak belirlediği kredi derecelendirme kuruluşlarının faaliyetine izin vermektedir. SEC tarafından piyasaya girişin sınırlandırılması, kredi derecelendirme endüstrisinde Standard and Poor’s, Moody’s ve Fitch’ten oluşan üç büyüklerin hakim olduğu bir oligopol yaratmıştır. SEC ve Basel II çerçevesinin regülasyon kararlarında ve banka sermaye yeterliliklerinin belirlenmesinde kredi derecelerini referans almaları, kredi derecelendirme kuruluşlarının önemini arttırmıştır. Üç büyük kredi derecelendirme kuruluşunun işletme modellerini ‘yatırımcı öder’ modelinden, ‘ihraççı öder’ modeline çevirmeleri, endüstride menkul değer ihraççılarının kredi derecelendirme kuruluşları üzerinde hakimiyet kurmasına ve kredi derecelendirme kuruluşlarının enformasyon kalitesi düşük şişirilmiş kredi dereceleri üretmelerine yol açmıştır. Bulgular endüstrideki bu çıkar çatışmasının, 2007 Küresel Finansal Krizinin ortaya çıkmasında tetikleyici bir rol oynadığını göstermektedir. Bu makale mütevazi bir tarzda yukarıda temas edilen ilişkiler ağını ve kredi derecelendirme kuruluşlarının 2007 Küresel Finansal Krizindeki rolünü anlamaya teşebbüs etmektedir.

 

Anahtar Kelimeler: ABD Sermaye Piyasası Kurulu, Ulusal Seviyede Seçilmiş İstatistiki Derecelendirme Örgütleri, Kredi Derecelendirme Kuruluşları, Oligopol, İhraççı Öder İşletme Modeli, Çıkar Çatışması, 2007 Küresel Finansal Krizi

JEL Sınıflaması: E32, G180, G240, G280

 

Anahtar Kelimeler

• ABD Sermaye Piyasası Kurulu,Ulusal Seviyede Seçilmiş İstatistiki Derecelendirme Örgütleri,Kredi Derecelendirme Kuruluşları,Oligopol,İhraççı Öder İşletme Modeli,Çıkar Çatışması,2007 Küresel Finansal Krizi JEL Sınıflaması: E32,G180,G240,G280

Kaynakça

1. KAYNAKÇA
2. Benmelech, E. ve Dlugosz, J. (2010). “The Credit Rating Crisis”, National Bureau of Economic Research.
3. Bocutoğlu, E. ve Ekinci, A. (2009). “Genel Teori, Küresel Krizler ve Yeniden Mali-ye Politikası”, Maliye Dergisi, Sayı 156, Ocak-Haziran 2009.
4. Bocutoğlu, E. ve Ekinci, A. (2010a). ”Küresel Krize Farklı Bir Teorik Çerçeve:
5. Avusturyacı Konjonktür Teorisi”, Bankacılar Dergisi, Sayı:73.
6. Bocutoğlu, E. ve Ekinci, A. (2010b). ”Austrian Business Cycles Theory and Global Crisis”, Ludwig von Mises Institute, Daily.
7. Bocutoğlu, E. (2010). “Hyman P. Minsky’nin Konjonktür Teorisi 2007-2010 Kü-resel Krizini Açıklamaya Uygun mu?: Heterodoks Bir Değerlendirme”, Bankacılar Dergisi, Sayı:75.
8. Bocutoğlu, E. ve Ekinci, A. (2011). ”Austrian Business Cycles Theory and Global Financial Crisis: Some Lessons for Macroeconomic Risk and Financial Stability”, Ludwig von Mises Institute, Working Papers.

9. Bocutoğlu, E. (2011). “Krizin Makro İktisadından Makro İktisadın Krizine: Eleşti-rel Bir Değerlendirme”, Ercan Uygur (Editör), Küresel Bunalım ve İktisat Eğitimi, Türkiye Ekonomi Kurumu, İmaj Yayınevi, Ankara.
10. Bocutoğlu, E. (2012). İktisadi Düşünceler Tarihi, Murathan Yayınevi, İkinci Baskı, Trabzon.
11. Bocutoğlu, E. (2013). Karşılaştırmalı Makro İktisat: Teoriler ve Politikalar, Altıncı Baskı, Ekin Yayınevi, Bursa.
12. Bocutoğlu, E. (2014a). Makro İktisat: Teoriler ve Politikalar, (11. Baskı), Ekin Ya-yınevi, Bursa.
13. Bocutoğlu, E., (2014b). “Ana Akım Konjonktür Teorileri 2007 Küresel Finansal Krizini Anlamada, Açıklamada ve Öngörmede Neden yetersiz Kaldı?”, Harran Üniver-sitesi, EcoHarran Ulusal Harran Ekonomi Kongresi, Şanlıurfa.
14. Bocutoğlu, E., (2014c). ”ABD’de 1933 Glass-Steagall Yasasının Yürürlükten Kaldı-rılması 2007 Küresel Finansal Krizini Tetikledi mi?: Karşılaştırmalı Bir Değerlen-dirme”, Bankacılar Dergisi, Sayı:90.
15. Darcy, D., (2009). “Credit Rating Agencies and the Credit Crisis: How the ‘Issuer Pays’ Conflict Contributed and What Regulators Might Do About It”, Columbia Busi-ness Law Review, 605 (2009).
16. Ekins, E. M. ve Calabria, M. A., (2012). “Regulation, Market Structure, and Role of Credit Rating Agencies”, Policy Analysis, No:704. August 1, 2012.
17. Financial Crisis Inquary Commission, (2011), The Financial Crisis Inquary Re-port 2011.
18. Gudzowski, M. (2010). “Mortgage Credit Ratings and the Financial Crisis: The Need for a State-Run Mortgage Security Credit Rating Agency”, Columbia Business Law Review, 1 (2010).
19. Hunt, J. P. (Tarihsiz). Credit Rating Agencies and the ‘Worlwide Credit Crisis’: The Limits of Reputation, the Insufficency of Reforms and a Proposal for Improvement, www2.wiwi.hu-berlin.de/institute/finanz/skript_semfin/t12.pdf
20. Kindleberger, C.P. ve Aliber, R. Z. (2013). Finansal Krizler Tarihi, Çılgınlık, Panik ve Çöküş, Türkiye İş Bankası Genel Yayın No: 2819, İstanbul.
21. Kuttner, R. (2013). “Seven Deadly Sins of Deregulation and Three Necessary Re-forms”, The American Prospect, prospect.org/article/seven-deadly-sins-deregulation-and-three-necessary-reforms
22. McVea, H. (2010). “Credit Rating Agencies, Subprime Mortgage Debacle and Glo-bal Governance: The EU Strikes Back”, International and Comparative Law Quarterly, 59.
23. Mian, A. ve Sufi, A. (2009). “The Consequences of Mortgage Credit Expansions: Evidence from the US Mortgage Default Crisis”, The Quarterly Journal of Economics, 2009, 124 (4).
24. Partney, F. (1999). “The Siskel and Ebert of Financial Markets?: Two Thumbs Down For the Credit Rating Agencies”, Washington University Law Quarterly, Vol:77, No: 3 (1999).
25. Roubini, N. ve Mihm, S. (2012). Kriz Ekonomisi, Finansın Geleceğine Dair Hızlan-dırılmış Bir Kurs, (Çeviren: Işıl Tezcan), Pegasus Yayınları: 442, Ekonomi:3, İstanbul.
26. Ryan, J. (2012). The Negative Impact of Credit Rating Agencies and Proposals for Better Regulation, Working Paper, FG 1, No: 01.,Research Division EU Integration, German Institute for International and Security Affairs, SWP Berlin.
27. Whitehouse, K. (2015). SEC Charges Ratings Agency S§P over Ratings, USA To-day, 21 Ocak 2015.