YOKSULLUK, EĞİTİM VE İSTİHDAM AÇISINDAN KIRSAL ALAN KADINININ 2010-2016 YILLARI ARASI GENEL GÖRÜNÜMÜ

Öz

Genel olarak literatür incelendiğinde yoksulluk, kendini gerçekleştirememe ve istenilen yaşam standardına erişememe durumu olarak tanımlanmaktadır. Yoksulluk kavramının açılımında her ne kadar maddiyat ön planda olsa da zamana ve mekâna bağlı olarak ta değişiklik göstermektedir. Yoksulluk her kesimde olduğu gibi sadece kadınları ilgilendiren olumsuz bir durum değildir. Ancak toplum içinde kadına atfedilen rollerden dolayı yoksulluktan en fazla etkilenen kırsal alan kadınlarının olduğu görülmüştür. Yoksulluğa etki eden nedenlerin başında ise kadınlara sunulan eğitim imkânlarının yetersizliği ve kırsal alan ailelerin eğitime karşı olan olumsuz tutumları gösterilmiştir. Bunun sonucunda da kırsal alan kadının işgününe katılımı ve kendini gerçekleştirmesi ya zaman almakta ya da hiç gerçekleşmemektedir. Eğitimden yeterince yararlanamayan kırsal alan kadınlarının istihdamının da yapılamadığı görülmektedir. Bu durum bütün dünya ülkelerinde bir sorun olmanın yanında ülkemizde de en önemli sorunların başında gelmektedir. Gelişmenin ve kalkınmanın temelinde bireyin yeteneğinden yararlanma ve her vatandaşın üretici bir birey olması aynı zamanda 21. yüzyılın insana bakış açısını oluşturmuştur.  Bu çalışmada 2000-2016 yılları arası kırsal alan kadınlarının eğitimi, yoksulluğu, iş güne katılımı ve istihdamı ile ilgili yapılmış olan 16 makale incelenerek genel değerlendirilmesi yapılmıştır. Tarama modeli yöntemi kullanılarak yapılan bu araştırmada kırsal alan kadınlarının eğitimi ile yoksulluk arasında ters orantı, eğitim ile istihdam arasında ise doğru orantılı bir ilişkinin olduğu görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Kırsal alan,Kadın,eğitim,Yoksulluk,istihdam

GENERAL VIEW OF RURAL WOMEN IN TERMS OF POVERTY, EDUCATION AND EMPLOYMENT BETWEEN THE YEARS 2010-2016

Öz

Poverty can be defined as being unable to realize oneself or to reach intended standards of life. Although materiality is in the foreground in the definition of the concept poverty, it may show differences depending on time and place. As in all regions, poverty is not an unfavourable situation not only involving man but also women. However, women in rural areas are the most affected ones due to the roles attributed to women in the society. Inadequate education opportunities and negative attitudes towards education of rural families may be one of the primary reasons affecting poverty. As a result, participation in workforce or self-realization of rural women is either taking long times or not possible to realize. It is seen that rural women who are not able to take advantage of education are not hired. This situation is still a problem in all over the world as well as in our country. Benefitting from individual’s abilities and being productive individuals underlying the development and improvement have created the perspective of 21^st century human being. In this study, 16 articles related to rural poverty, education, workforce participation, and employment of rural women between the years 2010-2016 has been investigated and evaluated. Relations with inverse proportion between education and poverty of rural women and direct proportion between education and employment has been seen with the use of screening model in this study. 

Anahtar Kelimeler

• Rural area,Woman,Education,Poverty,Employment

Kaynakça

1. Altıparmak, S. (2008). Dünyada ve Türkiye’de yoksulluk/eşitsizlik ve çocuklar. Çocuk Dergisi 8(2):81-86.
2. Arpacıoğlu, Ö. Yıldırım M. (2011). Dünyada ve Türkiye’de yoksulluğun analizi. Niğde Üniversitesi İİBf Dergisi, 4(2), 60-76.
3. Aydemir, C. (2013). Türkiye’de işgücü yapısı, işsizlik ve kırsal alan. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 27(1), 115-138.
4. Bıçkı, D. (2011). Türkiye kırsalında yoksulluk sorunu: Çanakkale kocalar köyü örneği. Uludağ Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, XXX (1), 161-180.
5. Candan, E. ve Özalp Günal, S. (2013). Tarımda kadın emeği. Tarım Ekonomi-si Dergisi, 19(1), 93-101.
6. Çabuk, K., N. (2010). Farkındalık yaratarak kadını güçlendirme: güneydoğu anadolu bölgesinde bir kalkınma modeli. Sosyoloji -Araştırmaları Dergisi, 13(2), 117-143.
7. Dumanlı, R. (1996), Yoksulluk ve Türkiye’deki boyutları, Dpt Uzmanlık Tezi, Yayın No: Dpt: 2449, Ankara, s. 2.
8. Esen, E. (2013). Avrupa birliği ve Türkiye’de kırsal kadının durumu ve Al-manya’dan proje uygulama örnekleri. Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 12(1), 105-127.

9. Eştürk Ö. ve Kılıç A. (2016). Türkiye kırsalında kadın yoksulluğu. Ardahan Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 3, 143-153.
10. Kan, A. (2015). Kırsal alanda kadın ve yoksulluk. Türkiye Tohumcular Birliği Dergisi, 4(16), 52-56.
11. Kızılgöl, A. ve Ö. (2012). Kadınların İşgücüne Katılımının Belirleyicileri: Ekonometrik Bir Analiz. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 13(1), 88-101.
12. Kutlar, İ., Kızılay, H. ve Turhanoğulları, Z. (2013). Kırsal alanda kadınların işgücüne ve kararlara katılımını etkileyen sosyoekonomik faktörlerin belirlenmesi: Burdur ili örneği. Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fa-kültesi Dergisi, 26(1), 27-32. Önder, N. (2013). Türkiye’de kadın işgücünün görünümü. ÇSGB Çalışma Dünyası Dergisi, 1(1), 35-61.
13. Özaydınlık, K. (2014). Toplumsal cinsiyet temelinde Türkiye’de kadın ve eğitim. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 14(33), 93-112.
14. Özgen, O. ve Ufuk, H. (2001). Kırsal Kesimde Kadın Eğitimi. Türkiye Ziraat Mühendisliği Teknik Kongresi, 17-21 Ocak, Bildiri Kitabı,1050-1063, Ankara.
15. Peker, E. ve Kubar, Y. (2012). Türkiye’de kırsal kesimde kadın istihdamına genel bir bakış. Afyon Kocatepe Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 14(2), 173-188.
16. Soysal, A. (2010). Türkiye’de kadın girişimciler: engeller ve fırsatlar bağlamında bir değerlendirme. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 65(1), 83-114.
17. Soysal, A. (2013). Kırsal alanda kadın girişimciliği: Türkiye için durum değerlendirmesi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bi-limler Dergisi, 8(1), 163‐189.
18. T.C. Başbakanlık Kadının Statüsü Genel Müdürlüğü (2008).Toplumsal Cinsiyet Eşitliği Ulusal Eylem Planı 2008–2013. Eylül. Ankara.
19. Türkten, H. ve Demiryürek, K. (2015). Türkiye’de kadın ve kadın girişimciliği. Türkiye Tohumcular Birliği Dergisi, 4(16), 57-61.
20. Yaşar, M. R. (2016). Yoksulluk, akademik başarı ve kültürel sermaye ilişkisi. Sosyal Bilimler Dergisi, 6(11), 202-237.