-

Öz

As innovative approaches are expected to be most susceptible in health sector employees and institutions, to examine the current situation in this sector forms the basis of the subject of this study. The field research was conducted in Ankara; private and public doctors and nurses working at five different University Hospitals were surveyed. In the light of the findings first, the "Organizational Innovation Scale" was translated into Turkish; validity and reliability study has been completed. Later, the variables that are thought to affect the organizational innovation and innovative behavior trend are defined as personality and transformational leadership. Important findings are presented taking into consideration of these defined variables

Anahtar Kelimeler

• Health Sector, Hospital, Organizational Innovation, Transformational Leadership, Personality

HASTANELERDE ÖRGÜTSEL YENİLİK: DOKTOR VE HEMŞİRELER İLE YAPILAN BİR ÇALIŞMA

Öz

Yenilikçi yaklaşımlara en yatkın olması beklenen sağlık sektörü çalışan ve kurumlarındaki mevcut durumun incelenmesi bu çalışmanın temel konusunu oluşturmaktadır.

Yürütülen alan araştırması ile Ankara’da toplam beş özel ve kamu Üniversite Hastanesinde çalışan doktor ve hemşirelere anket uygulanmıştır. Elde edilen bulgular ışığında öncelikle “Örgütsel İnovasyon Ölçeği” Türkçeye çevrilerek geçerlilik ve güvenilirlik çalışmaları tamamlanmıştır. Daha sonra örgütsel yeniliği ve yenilikçi davranış eğilimini etkilediği düşünülen kişilik, dönüştürücü liderlik değişkenlerinin örgütsel yenilik ile ilişkisini ortaya koymak üzere analizler gerçekleştirilmiş ve elde edilen bulgulara yer verilmiştir.

 

Anahtar Kelimeler: Sağlık Sektörü, Hastane, Örgütsel Yenilik, Dönüştürücü Liderlik, Kişilik.

Anahtar Kelimeler

• Sağlık Sektörü, Hastane, Örgütsel Yenilik, Dönüştürücü Liderlik, Kişilik

Kaynakça

1. KAYNAKÇA
2. AYDIN, E. Özdil (2009), Dönüştürücü Liderlik ve Toplumsal Cinsiyet Rolleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
3. BASIM, N.H., ÇETİN, F. ve TABAK, A. (2009), “Beş Faktör Kişilik Özelliklerinin Kişilerarası Çatışma Çözme Yaklaşımlarıyla İlişkisi”, Türk Psikoloji Dergisi, Haziran 2009, 24 (63), 20-34.
4. BENET-Martinez V. and JOHN, O.P. (1998), “Los cinco grades across cultures and ethnic groups: Multitrait-multimethod Analyses of the big five in Spanish and English”, Journal of Personality and Social Psychology, 75, 729-750.
5. BÜYÜKÖZTÜRK, Ş.(2004), “Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı”, Pegem Yayıncılık, Ankara.
6. COLEMAN, J.S., KATZ, E. and MENZEL, H. (1966). Medical Innovation: A Diffusion Study. New York, NY, Bobbs-Merrill.
7. DRACH_ZHAVY, A., SOMECH, A., GRANOT, M. and SPİTZER A. (2004), “ Can We Win Them All? Benefits and Costs of Structured and Flexible Innovation- Implementations”, Journal of Organizational Behavior Vol:25 Issue:2, pp. 217-234.
8. DURNA, U. (2002), Yenilik Yönetimi, Nobel yayın Dağıtım, Ankara.

9. GREENHALGH, T., ROBERT G., BATE P., MACFARLANE, F., KYRIAKIDOU, O. (2005),Diffusion of Innovations in Health Service Organisations: A Systematic Literature Review, Blackwell Publishing, USA.
10. HERZLINGER, R.(2006), “Why Innovation in Health Care is So Hard”, Harvard Business Review, 59-63.
11. İSMAİL, I.I., BELLİ, R.F, SOHN, W. and TOUSSAINT, L. (2002), “Internal Consis-tency and Reliability of a Questionnaire assessing Organizational Innovation in Two Schools of Dentistry”,Journal of Dental Education, Volume 66, No.4, pp.469-477.
12. İŞCAN, Ö.F. (2002), Küresel İşletmecilikte Dönüştürücü Liderlik Anlayışı -Büyük Ölçekli İşletmelerde Bir Uygulama, Erzurum: Atatürk Üniversitesi İşletme Anabilim Dalı Yayınlanmamış Doktora Tezi.
13. KOYUNCU, A.G., KART, C.S. ve DOĞAN, E.T. (2011), “ Hastanelerde Örgütsel İnovasyon: Örgütsel İnovasyon Ölçeğinin Türkiye’ye Uyarlanması Çalışması”, 3. Uluslar arası İstanbul İktisatçılar Zirvesi: Girişimcilik, İnovasyon ve Ekonomik Kalkınma Bildiriler Kitabı-3, s.533-540, İstanbul
14. LAM, A. (2006), “Organizational Innovation”, The Oxford Handbook of Innovation, Edited By Jan Fagerberg, David C. Mowery and FRichard R. Nelson, Oxford University Press, pp.116-147, New York.
15. LANSISALMI, H., KIVIMAKI, M., AALTO, P. and RUORANEN, R.(2006), “Innova-tion in Healthcare: A Systematic Review of Recent Research”, Nursing Science Quarterly, Vol.19 No.1,pp. 66-72.
16. MILES, I. (1994), “Innovation in Services”, The Handbook of Industrial Innovation Edited By Dodgson Mark and Rothwell Roy, Edward Elgar Publishing, England.
17. MALERBA, F. (2006), “Sectoral Systems: How and Why Innovation Differs Ac-ross Sectors”, The Oxford Handbook of Innovation, Edited By Jan Fagerberg, David C. Mowery and Richard R. Nelson, Oxford University Press, pp.380-406 New York.
18. OMACHONU, V.K. and EİNSPRUCH, N.G. (2010), “Innovation in Healthcare Delivery Systems: A Conceptual Framework”, The Innovation Journal: The Public Sector Innovation Journal, 15(1), Article 2
19. PODSAKOFF, P.M., MACKENZİE, S.B., MOORMAN, R.H. and FETTER, R. (1990) . “Transformational Leader Behaviors and Their Effects on Followers’ Trust in Leader, Satisfaction, and Organizational Citizenship Behaviors”, Leadership Quarterly. 1(2), 107-142, JAI Press Inc.
20. ROGERS, E.M. and SINGHAL, A. (1996), “Diffusion of Innovations”. In M.Salwen and D. Stacks (Eds). An Integrated Approach to Communication Theory and Research (p. 409). Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
21. SCHMITT, D.P., ALLIK, J., MCCRAE, J.J. and BENET-MARTINEZ, V. (2007), “The Geographic Distribution of Big Five Personality Traits: Patterns and Profiles of Human Self-Description Across 56 Nations”, Journal of Cross-Cultural Psychology, 38(2), pp. 173-212.
22. SCHUMPETER, J.A.(1934), The Theory of Economic Development: An Inquiry into Profits, Capital Credit, Interest, and te Business Cycle, Translated from the German By Redvers Opie(1962), Harvard University Pres, Cambridge, Massachusetts.
23. SÜMER, N. ve SÜMER, H.C.(2005), “Beş Faktör Kişilik Özellikleri Ölçeği”, Yayınlanmamış Çalışma, Aktaran: BASIM Nejat H., ÇETİN Fatih ve TABAK Akif (2009), “Beş Faktör Kişilik Özelliklerinin Kişilerarası Çatışma Çözme Yaklaşımlarıyla İlişkisi”, Türk Psikoloji Dergisi, Haziran 2009, 24 (63), 20-34.
24. UĞURLUOĞLU, E. ve PAYZİNER DOĞANAY, P.(2011), “Sağlık Hizmetlerinde Yenilikler ve Yeniliklerin Yayılımı”, Yeniliklerin Yayılımı: Kuramsal ve Uygulamalı Tartışmalar, Derleyen: Hakkı Okan Yeloğlu, Siyasal Kitabevi, Ankara.
25. UZKURT, C.(2008), Pazarlamada Değer Yaratma Aracı Olarak Yenilik Yönetimi Ve Yenilikçi Örgüt Kültürü, Beta Yayınevi, İstanbul.
26. WALKER, J. and WHETTON, S.(2002), “The Diffusion of Innovation: Factors Influencing the Uptake of Telehealth”, Journal of Telemedicine and Telecare 2002:8 (Suppl.3), pp 73-75.
27. WEST, M.A.(1990), “ The Social Psychology of Innovation In Groups”, Innıvation and Creativity At Work: Psychological and Organizational Strategies, Edt. West and Farr, John Wiley& Sons Ltd., New York, USA.