ERGİN GÜNÇE’NİN ŞİİRLERİNDE İZLEKLER

Öz

İkinci Yeni, Türk edebiyatında alışılmış şiir yapısının değiştirilmesi gerektiğini savunmuş ve şiire imgeli bir söyleyiş kazandırmıştır. Şiirin kullandığı ana malzeme dildir. Şiirdeki geleneğin kırılması için başlıca yapılması gereken dildeki var olan düzeni değiştirmektir.  İkinci Yeni hareketi günlük dilde kullanılan her türlü kelimeye yeni bir anlam kazandırarak dilde kırılmayı başarmıştır. Böylece şiire imgenin kapısı açılmıştır. Bu durumda şiirde söylenenin ötesinde söylenmek istenen bir arka plan ortaya çıkmıştır. Bu imgeli dilin siyasal etkiler sonucunda ortaya çıktığını savunanlar olduğu gibi bunun sadece edebi bir hareket olduğunu savunanlar da olmuştur. Sonuçta İkinci Yeni hareketi şiire yeni ve taze bir ruh kazandırmayı başarmıştır. Bu dönemde imge dilinin zenginliklerinden faydalanan şairlerden biri de Ergin Günçe’dir. Günçe, şiirlerinde imgeli dil yapısını lirik bir söyleyişle tamamlamıştır. O yaşadığı dönemin sosyal durumunu ve hayatını şiirine katabilmiştir. Onu diğerlerinden ayıran ise İkinci Yeni’nin imgeli diliyle başladığı şiirini toplumcu çizgide tamamlamasıdır. Toplumcu görüşü benimsemiş ve siyasi düşüncelerini açıklıkla dile getirmiştir. Siyasi görüşleri nedeniyle hapse girmesine rağmen hapis hayatındaki olumsuzlukları anlatan şiirler kaleme almıştır.  Bu çalışmada mekân ve çocukluk başlıkları altında Günçe’nin sanatının değişimi incelenmiştir. Günçe’nin şiirlerinin arka planına inmek amacıyla yapılan bu çalışmada onun sanatının daha iyi anlaşılması hedeflenmiştir. Bütün şiirlerinin kronolojik olarak okunmasıyla tamamlanan çalışma sonucunda şairin duygu ve düşünce dünyasının şiirlerini nasıl şekillendirdiği ortaya çıkarılmıştır. Yapılan incelemede başta ailesi olmak üzere hayatındaki kişilerin ve yaşadığı toplumun şiirlerine yansıdığı tespit edilmiştir. Başlangıçta İkinci Yeni’nin özelliklerini taşıyan şiirlerinin sonrasında toplumcu bir muhteviyat kazandığı görülmüştür. 

Anahtar Kelimeler

• Ergin Günçe,Şiir,Çocukluk,Mekan

Kaynakça

1. Günçe, Ergin (1988). Türkiye Kadar Bir Çiçek. Can Yayınları: . Ankara. Günday, Dincer (2012). Ergin Günçe’yi Hatırlamak. Etki Yayınları: İzmir. İlhan, Attila (2005). Böyle Bir Sevmek. İş Bankası Kültür Yayınları: İstanbul. Narlı, Mehmet (2007). Şiir ve Mekan. Hece Yayınları: Ankara. Çeviker, Turgut (2016). Nedret Gürcan’a Edebiyatçı Mektupları. Ve Yayınevi: İstanbul.Günçe, Ergin(1959). “Kırmızı Saçlı Çocuk”. Varlık Dergisi, nr. 502, s.12. Günçe, Ergin(1959). “Şapkamdaki Yağmur”. Varlık Dergisi, nr. 505, s.12. Günçe, Ergin(1959). “ Eski Bir El Yazısı”. Varlık Dergisi, nr. 507, s. 12.Günçe, Ergin(1981). “Durup Dururken Söylenen Sözler”, Varlık Dergisi, nr. 889, s. 21. Günçe, Ergin(1982). “Bir Yazdan Geri Kalan Hışırtılar”. Varlık Dergisi, nr. 894, s. 33.Günçe, Ergin(1983). “Pi Sayısı ve Özgürlük”. Varlık Dergisi, nr. 906, s. 10-12. Günçe, Ergin(1984). “F/M Parkında Bir İkindi Sonudur”. Varlık Dergisi, nr. 917, s. 16.Alemdar, Hüseyin(1989). “Bir Gece Gencölmek ya da Ergin Günçe”. Varlık Dergisi, nr. 976, s. 26. Çetinay, Nuh Ömer(1989). “Belki de Boşuna Yaşamadık”. Varlık Dergisi, nr. 976, s. 27.