Beç Tavuklarında Yerleşim Sıklığının Büyüme, Kesim ve Karkas Özelliklerine Etkisi
Öz
Amaç: Bu çalışmada, üç farklı yerleşim sıklığında yetiştirilen beç tavuklarının büyüme performansı, yem tüketimi, kesim ve karkas özelliklerinin belirlenmesi amaçlanmıştır.
Materyal ve Metot: Çalışma kapalı yetiştirme sisteminde üç farklı yerleşim sıklığında (m2’de 6.6, m2’de 9.3, m2’de 12 beç tavuğu) yetiştirilen toplamda 252 beç tavuğu ile yürütülmüştür. Günlük yaşta, 2, 4, 6, 8, 10, 12 ve 13. haftalarda canlı ağırlık, yem tüketimi ve yemden yararlanma oranı belirlenmiştir. Kesim ve karkas özellikleri 13. haftada tespit edilmiştir.
Bulgular: Çalışmada 6. hafta ve sonrasında yüksek yerleşim sıklığına sahip grupta daha düşük canlı ağırlık tespit edilmiştir. Kümülatif yem tüketimi 4. haftadan sonra düşük yerleşim sıklığında yetiştirilen beç tavuklarında daha yüksek bulunmuştur. Bununla birlikte yemden yaralanma oranı ise 6. hafta ve sonrasında düşük yerleşim sıklığı grubunda daha yüksek belirlenmiştir. Kesim ve karkas ağırlıkları ve oranları üzerine ise yerleşim sıklığının önemli bir etkisi tespit edilmemiştir.
Sonuç: Yerleşim sıklığının 13 haftalık kesim yaşındaki beç tavuklarında canlı ağırlık, yem tüketimi, yemden yararlanma oranı ve ölüm oranı üzerine önemli etkisi olduğu, kesim ve karkas özelliklerini ise etkilemediği belirlenmiştir. Büyüme performansı ve üretim maliyetleri bakımından en ekonomik yetiştiriciliğin birim alanda 9-10 beç tavuğu ile sağlanabileceği söylenebilir. Ancak beç tavuğu gibi alternatif kanatlı türleri için doğal yaşam alanlarından çok farklı olan kapalı sistemlerde yetiştirmenin refah durumu ve doğal davranış özelliklerine etkilerini ortaya koyan ileri çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.
Materyal ve Metot: Çalışma kapalı yetiştirme sisteminde üç farklı yerleşim sıklığında (m2’de 6.6, m2’de 9.3, m2’de 12 beç tavuğu) yetiştirilen toplamda 252 beç tavuğu ile yürütülmüştür. Günlük yaşta, 2, 4, 6, 8, 10, 12 ve 13. haftalarda canlı ağırlık, yem tüketimi ve yemden yararlanma oranı belirlenmiştir. Kesim ve karkas özellikleri 13. haftada tespit edilmiştir.
Bulgular: Çalışmada 6. hafta ve sonrasında yüksek yerleşim sıklığına sahip grupta daha düşük canlı ağırlık tespit edilmiştir. Kümülatif yem tüketimi 4. haftadan sonra düşük yerleşim sıklığında yetiştirilen beç tavuklarında daha yüksek bulunmuştur. Bununla birlikte yemden yaralanma oranı ise 6. hafta ve sonrasında düşük yerleşim sıklığı grubunda daha yüksek belirlenmiştir. Kesim ve karkas ağırlıkları ve oranları üzerine ise yerleşim sıklığının önemli bir etkisi tespit edilmemiştir.
Sonuç: Yerleşim sıklığının 13 haftalık kesim yaşındaki beç tavuklarında canlı ağırlık, yem tüketimi, yemden yararlanma oranı ve ölüm oranı üzerine önemli etkisi olduğu, kesim ve karkas özelliklerini ise etkilemediği belirlenmiştir. Büyüme performansı ve üretim maliyetleri bakımından en ekonomik yetiştiriciliğin birim alanda 9-10 beç tavuğu ile sağlanabileceği söylenebilir. Ancak beç tavuğu gibi alternatif kanatlı türleri için doğal yaşam alanlarından çok farklı olan kapalı sistemlerde yetiştirmenin refah durumu ve doğal davranış özelliklerine etkilerini ortaya koyan ileri çalışmalara ihtiyaç duyulmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Beç tavuğu, büyüme, karkas, kesim, yem tüketimi, yerleşim sıklığı
Kaynakça
- Abudabos AM, Samara EM, Hussein EOS, Al‑Ghadi MQ, Al‑Atiyat R.M, 2013. Impacts of stocking density on thee performance and welfare of broiler chickens. Italian Journal of Animal Science,12, 66 – 71.
- Alkan S, Durmuş İ, 2015. Alternative poultry breeding: guinea fowl breeding. Turkish Journal of Agriculture - Food Science And Technology, 3(10), 806-810.
- Alkan S, Karslı T, Durmuş İ, Karabağ K, 2016. The effects of egg shape index on egg quality traits of guinea fowl (Numida meleagris). Turkish Journal of Agriculture - Food Science And Technology, 4(9), 758-762.
- Bernacki Z, Kokoszynski D, Bawej M, 2013. Laying performance, egg quality and hatching results in two guinea fowl genotypes. Archiv fur Geflugelkunde, 77, 109-115.
- Boz MA, Sarıca M, Yamak US, Öz F, 2020. Effects of Production System (Free-Range and Intensive) and Carcass Parts (Breast and Thigh) on Nutrient and Fatty Acid Composition of Guinea Fowl, Pheasant and Partridges. Journal of Poultry Research, 17(2), 102-106. DOI: https://doi.org/10.34233/jpr.851130.
- Boz MA, Öz F, Sarıca M, Yamak US, 2021. Effect of production system (intensive and free-range), and slaughter age on chemical and fatty acid composition of meat in guinea fowl. Harran Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi, 25(3), 349-361. DOI: 10.29050/harranziraat.886982.
- Dozier WA III, Thaxton JP, Branton SL, Mogan GW, Miles DM, Roush WB, Lott BD, Vizzier-Thaxton Y, 2005. Stocking density effects on growth performance and processing yields of heavy broilers. Poultry Science, 84,1332–1338.
- Eleroğlu H, Yıldırım A, Duman M, Canikli A, 2016. Organik sistemde kuru kekik (Origanum vulgare L.) yaprağı ilave edilmiş karma yemle beslenen beç tavuklarının (Numida meleagris) büyüme performansı ve karkas özellikleri. Ulusal Kümes Hayvanşarı Kongresi, 5-8 Ekim, Samsun, Türkiye. 410-424. Estevez I, 2007. Density allowances for broilers: Where to set the line. Poultry Science, 86, 1265–1272.
- Feddes JJR, Emmanuel EJ, Zuidhof MJ, 2002. Broiler performance, bodyweight variance, feed and water intake, and carcass quality at different stocking densities. Poultry Science, 81, 774–779.
- Hughes BL, Jones JE, 1980. Diet regimes for growing guineas as meat birds. Poultry Science, 59:582–584.