Objective: Health-related social needs (HRSNs) stem from structural inequities and may also lead to worse health outcomes. HRSNs may have important implications for diabetes self-management. This study was conducted to determine the relationship between HRSNs, and disease self-management among individuals with type 2 diabetes.
Methods: This descriptive, cross-sectional, and correlational study was conducted with 292 individuals with type 2 diabetes. Descriptive statistics, independent samples t-test, one-way analysis of variance, Pearson correlation coefficient, and structural equation modelling were used in the analysis of the data.
Results: This study showed that 22.9% (n=67) of the participants had at least one negative HRSNs. The participants' the negative HRSNs were 45% are food insecurity, 44% public service needs, 28% interpersonal safety, 18% housing instability, and 16% transportation needs. A statistically significant relationship was found between the HRSNs and disease self-management (p<.05).
Conclusion: These findings may be considered in designing specific strategies to meet social needs for effective diabetes self-management. Nurses may identify patients' social needs in diabetes self-management and ensure that patients' social needs are met by collaborating with social work practitioners.
Approval was obtained from the Ethics Committee of Istanbul Okan University (16.11.2022-160/3) and institutional permission from the Fatih Sultan Mehmet Training and Research Hospital where the study was scheduled to be conducted for the research. Additionally, prior to the research, participants were informed, and their consent was voluntarily obtained in accordance with the principles of the Declaration of Helsinki.
Amaç: Sağlıkla ilgili sosyal ihtiyaçlar yapısal eşitsizliklerden kaynaklanır ve daha kötü sağlık sonuçlarına yol açabilir. Sosyal ihtiyaçların diyabet öz yönetimi üzerinde önemli etkileri olabilir. Bu çalışma, tip 2 diyabetli bireyler arasında sosyal ihtiyaçlar ile hastalık öz yönetimi arasındaki ilişkiyi belirlemek amacıyla yapılmıştır.
Yöntem: Tanımlayıcı, kesitsel ve korelasyonel tipte olan bu çalışma 292 tip 2 diyabetli birey ile yürütülmüştür. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, bağımsız örneklem t-testi, tek yönlü varyans analizi, Pearson korelasyon katsayısı ve yapısal eşitlik modellemesi kullanılmıştır.
Bulgular: Bu çalışma, katılımcıların %22,9'unun (n=67) en az bir sosyal ihtiyacı olduğunu göstermiştir. Katılımcıların %45'inin gıda, %44'ünün kamu hizmeti, %28'inin kişilerarası güvenlik, %18'inin konut ve %16'sının ulaşım ihtiyaçları olduğunu göstermiştir. Sağlığın sosyal belirleyicileri ile hastalık öz yönetimi arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p<,05).
Sonuç: Bu bulgular, etkili diyabet öz yönetimi için sosyal ihtiyaçların karşılanmasına yönelik özel stratejilerin tasarlanmasında dikkate alınabilir. Hemşireler, diyabet öz-yönetiminde hastaların sosyal ihtiyaçlarını belirleyebilir ve sosyal hizmet uygulayıcıları ile işbirliği yaparak hastaların sosyal ihtiyaçlarının karşılanmasını sağlayabilir.
Approval was obtained from the Ethics Committee of Istanbul Okan University (16.11.2022-160/3) and institutional permission from the Fatih Sultan Mehmet Training and Research Hospital where the study was scheduled to be conducted for the research. Additionally, prior to the research, participants were informed, and their consent was voluntarily obtained in accordance with the principles of the Declaration of Helsinki.
| Birincil Dil | İngilizce |
|---|---|
| Konular | Halk Sağlığı Hemşireliği |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 15 Ekim 2024 |
| Kabul Tarihi | 2 Aralık 2024 |
| Yayımlanma Tarihi | 22 Ağustos 2025 |
| DOI | https://doi.org/10.54189/hbd.1567992 |
| IZ | https://izlik.org/JA68CB85MS |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 8 Sayı: 2 |

Bu eser Creative Commons Atıf-GayriTicari 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.