THE EFFECTS OF ETHICAL BEHAVIORS IN SPORT ON COMMUNITY CHARACTER FORMATION

Öz

The aim of this study was to determine the effect of exemplary ethical behaviors experienced in sports on the development of community character. The study was prepared in the form of a review article by making necessary literature studies. In the modern world, community character has been eroded. Communities gain good character when some behaviors such as respect, love, ethics, morality and virtue are exhibited in their communities. The example behaviors that are experienced in our environment are important in the development of this community character. Ethical behaviors especially in sports have positive effects on community. Sports activities are followed by millions of people in visual, written and social media. Exemplary behaviors experienced in sports activities are one of the important tools affecting community character. Ethical behaviors experienced in the sports community have a huge impact on community. All the behaviors of the star athletes are followed by the society and constitute the fan base of the star athletes. The fact that an athlete can help, care and respect an injured opponent leads to the emergence of human values. In this respect, ethical and moral behaviors experienced in sports contribute to the development of community character. In conclusion, rewarding and promoting exemplary ethical and moral behavior in the sports community is important for the development of social character of the community.

Anahtar Kelimeler

• Sports,Ethical Behavior,Community Character Formation

SPORDA YAŞANAN ÖRNEK ETİK DAVRANIŞLARIN TOPLUMSAL KARAKTERİN OLUŞMASINA ETKİLERİ

Öz

Bu çalışma, toplumsal karakterin gelişmesinde sporda yaşanan örnek etik davranışların etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır.  Çalışma gerekli literatür çalışması yapılarak, derleme makale şeklinde hazırlanmıştır. Modern dünyada günden güne toplumsal karakter erozyona uğramaktadır. Toplumlar kendi yaşadıkları toplum içinde saygı, sevgi, etik, ahlak ve erdem gibi davranışlar sergilendiği zaman karakter kazanmaktadırlar. Bu toplumsal karakterin gelişmesinde çevremiz de yaşanan örnek davranışlar büyük önem arz etmektedir. Özellikle spor camiasında yaşanan etik davranışlar toplum üzerinde olumlu etkiler bırakmaktadır. Spor faaliyetleri görsel, yazılı ve sosyal medya da milyonlarca kişi tarafında izlenmektedir ve bu alanda yaşanan örnek davranışlar toplumsal karaktere etki eden önemli araçlardan bir tanesidir. Spor camiasında yaşanan etik davranışlar toplum üzerinde çok büyük etkiler bırakmaktadır. Örneğin, yıldız sporcuların bütün davranışları toplum izlenmekte ve yıldız sporcunun taraftar kitlesini oluşturmaktadır. Bir sporcunun sakatlanan rakibine yardım etmesi, onunla ilgilenmesi ve saygı göstermesi insanı değerlerin ortaya çıkmasına sebep olmaktadır. Bu bakımdan sporda yaşanan etik ve ahlaki davranışlar toplumsal karakterin gelişmesine katkı sağlamaktadır. Sonuç olarak, spor camiasında gösterilen örnek etik ve ahlaki davranışların ödüllendirilmesi ve teşvik edilmesi toplumsal karakterin gelişimi için önemlidir.

Anahtar Kelimeler

• Spor,Etik Davranışlar,Toplumsal Karakter Oluşumu

Kaynakça

1. Açıkada , C. (1990). Ergen E., Bilim ve Spor , Büro Tek Ofset Matbaacılık , Ankara , s:5, 1990. 2.
2. Allsportsmagazin, (2019). https://allsportsmagazin.com/melek-ten-fair-play-ornegi/ (15.07.2019).
3. Altuntuğ, N. (2009). Sürdürülebilir Müşteri Değerinin Psikolojik ve Sosyolojik Boyutu: Bireysel ve Toplumsal Karakter. C. Ü İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 10(2).
4. Aslantürk, Z. ve Amman, T. (2000). Sosyoloji. İstanbul: Kaknüs Yayınları.
5. Aydın, İ. P. (2003). Eğitim ve Öğretimde Etik. Pegem A Yayıncılık, Ankara.
6. Baymur, Feriha (2004), Genel Psikoloji, 14. Baskı, İnkılâp Yayınları, İstanbul.
7. Başer , E. (1986). Uygulamalı Spor Psikolojisi , MEGSB , Beden Terbiyesi Genel Müdürlüğü , Yayın No:31 , Ankara , s:28, 1986.
8. Aydın, İ. P. (2002). Yönetsel, Mesleki ve Örgütsel Etik. Pegem A Yayıncılık, Ankara.

9. Binbaşıoğlu, C. (1982). Eğitim Psikolojisi, Ankara: Binbaşıoğlu Yayınevi.
10. Baudot, B. S. (2002). Candles in the Dark: A New Spirit For A Plural World. University of Washington Press, Washington.
11. Çalışlar, A. (1983). Ansiklopedik kültür sözlüğü. İstanbul: Altın Kitaplar Yayınevi.
12. Çamlıbel İ.A. (2012). Çocukların gelişim süreci ve televizyonun etkileri (Uzmanlık tezi). Ankara, Radyo ve Televizyon Üst Kurulu, 2012.
13. Cevizci, A. (2002). Etiğe Giriş. Paradigma Yayınları, İstanbul.
14. Cüceloğlu, Doğan (2005), İnsan ve Davranışı, Psikolojinin Temel Kavramları, 14. Baskı, Remzi Kitabevi, İstanbul.
15. Dal V.(2009). Farklı kişilik özelliklerine sahip bireylerin risk algılarının tüketici davranışı açısından incelenmesi: Üniversite öğrencileri üzerine bir araştırma (Yüksek lisans tezi). Isparta, Süleyman Demirel Üniversitesi, 2009.
16. Demirel, M. (2009). Sınıf öğretmenlerinin ve okul yöneticilerinin karakter eğitimine ilişkin öz-yeterlik inançları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 37(37), 36-49.
17. Eryılmaz, B., Biricikoğlu, H. (2011). Kamu yönetiminde hesap verebilirlik ve etik. İş Ahlakı Dergisi, 4(7), 19-45.
18. Fain, G. (1992). “Ethics in health, physical education, recreation, and dance”. Eric clearinghouse on teacher education Washington DC.00-04-1992, Eric Identifier, ED342775; 1992:1-4
19. Fair-play, (2019). https://onedio.com/haber/sporun-ruhunu-yucelttigi-kadar-tarafli-tarafsiz-herkesin-takdir-ettigi-12-fair-play-ornegi-640950 (15.07.2019)
20. Fromm, Erich (1996), Sağlıklı Toplum, 3. Baskı, Çev. Y. Salman, Z. Tanrısever, Payel Yayınları, İstanbul.
21. Fromm, Erich (1999), Özgürlükten Kaçış, 6. Baskı, Çev. S. Budak, Öteki Yayınevi, Ankara.
22. Fleming JS. (2012). Erikson’s psychosocial developmental stages. http://psychology. about.com/od/psychosocialhteries/a/psychological.htm.
23. Gökçe, A., (1991). “Sporda Erdemlik: Fair Play”. Türk-Alman Kültür Diyaloğunda Spor Ahlakı ve Spor Felsefesine Yeni Yaklaşımlar, İstanbul: Maya Matbaacılık ve Yayıncılık Ltd. Şti. s.17, 18, 1991.
24. Habertürk, (2019). https://www.haberturk.com/genc-millilerin-macinda-fair-play-ornegi-2373622-spor (15.07.2019).
25. Halstead, J.M. ve Taylor, M.J. (2000). Learning and teaching about values: A review of recent research. Cambridge Journal of Education, 30(2), 169-202.
26. Haynes, C. C. (1994). Character education in public schools. In C.C.Haynes(Ed.) Finding common ground: A first amendment guide to religion and public education. Nashville, TN: Freedom Forum First Amendment Center, ED 379743.
27. Kağıtçıbaşı, Çiğdem (1988), İnsan ve İnsanlar, 9.Baskı, Evrim Basım Yayın, İstanbul.
28. Kamu Görevlileri Etik Kurulu (2012). Kamu görevlileri etik rehberi, 3. Basım, Ankara,
29. Küçük, V., Koç, H. (2004). Psiko-sosyal gelişim süreci içerisinde insan ve spor ilişkisi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (10).
30. Lamberton, Lowell H, Mınor Leslie (1995), Human Relations: Strategies For Success, Chicago, Irwin Mirror Press. Lapsley, D. K, ve Power, F.C. (2005). Character psychology and character education. Notre Dame: University of Notre Dame Press.
31. McClellan, B. E. (1992). Schools and the shaping of character: Moral education in America. In: ERIC Clearinghouse for Social Studies/Social Science Education. (ED 352310).
32. Nucci, L. (2005). Conflict, contradiction and contrarian elements in moral development and education. Mahwah: Lawrence Erlbaum Associates Publishers.
33. Orhun, A., (1992). “Fair Play Okul Sporunda Bir Eğitim İlkesidir”, Spor Bilimleri II. Ulusal Kongresi Bildirileri “20-22 Kasım 1992”, Ankara: H.Ü. Spor Bilimleri ve Teknolojisi Yüksekokulu Yayın No:3, s. 412, 413, 414, 1992
34. Ozankaya, Özer. (1984), Temel Toplumbilim Terimleri Sözlüğü, Savaş Yayınları, Ankara Özbek, O. (2003). Beden Eğitimi Öğretmenlerinin Meslekî Etik İlkeleri ve Bu İlkelere Uyma Düzeyleri. Yayınlanmamış doktora tezi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
35. Özdemir, O., Özdemir, P. G., Kadak, M. T., Nasıroğlu, S. (2012). Kişilik gelişimi. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 4(4), 566-589.
36. Pehlivan, Z. (2004). Fair-Play Kavramının Geliştirilmesinde Okul Sporunun Yeri Ve Önemi. Spormetre Beden Eğitimi Ve Spor Bilimleri Dergisi, 2(2), 49-53.
37. Pelit, E., Güçer, E. (2006). “Öğretmen adaylarının öğretmenlik mesleğiyle ilgili etik olmayan davranışlara ve öğretmenleri etik dışı davranışa yönelten faktörlere ilişkin algılamaları”. Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, 2, 95-119.
38. Ryan, K. (1996). Character education in the United States. Journal For A Just and Caring Education, January,75 – 84. EJ 521443
39. Sabah, 2019). https://www.sabah.com.tr/spor/futbol/2018/09/26/ziraat-turkiye-kupasinda-hafizalardan-cikmayacak-fair-play-ornegi?paging=4
40. Sağ, Vahap,. (2003). Toplumsal değişim ve eğitim üzerine. CÜ SB Der., XXVII, Mayıs.
41. Soygüden, A. Gül, M. (2018). “The Importance of Our Ancestors Sports Wrestling With The Protection And Development of National And Spiritual Values” The Journal of Turk-Islam World Social Studies, Yıl: 5, Sayı: 19, Aralık 2018, s. 68-78.
42. Sunay, H. ve Saracaloğlu, A. S. (2003). Türk sporcusunun spordan beklentileri ile spora yönelten unsurlar. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 1(1), 43-48.
43. Sungur, Zerrin v.d., (2012). Türkiye’nin Toplumsal Yapısı, T.C. Anadolu Üniversitesi Yayını No: 2665, Açık öğretim Fakültesi Yayını No: 1631, 2012, Eskişehir.
44. Şahin, M. (2015). Spor ahlakı ve sorunları. Evrensel Basım Yayın.
45. Şimşek, O (2000). “Devlet Kavramının Gelişimi ve Küreselleşmedeki Anlamı”, Kamu-İş İş Hukuku ve İktisat Dergisi, Yıl 2000, Cilt: 5, Sayı: 4, s.1.
46. Taymur İ, Türkçapar M.H. (2012). Kişilik: tanımı, sınıflaması ve değerlendirmesi. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar 2012; 4:154-177.
47. TDK. (2004). Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlük. 10.10.2004’de indirildi: http://www.tdk.gov.tr
48. Tekeli, İlhan (2005). “Çevre Hakkına Yerelden Yaklaşmak” www.stgm.org.tr/docs/1207303875Cevre%20 Hakkinda%20Yerelden%20%20Yaklasmak-Ilhan%20Tekeli.pdf
49. Tuncel, S. D., Büyüköztürk, Ş. (2009). Antrenörlerin Mesleki Etik İlkeleri Nelerdir? Nasıl Ölçülür? Ölçek Geliştirme: Ölçeğin Geçerlik Ve Güvenirliği. Spor metre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 7(4), 159-168.
50. Turhan, Muhammed (2007). Genel Ve Mesleki Lise Yöneticilerinin Etik Liderlik Davranışlarının Okullardaki Sosyal Adalet Üzerindeki Etkisi, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, Elazığ – 2007
51. Uzun, R. (2004). Türkiye’de Spor Basınının Etik Anlayışı.
52. William C.; Davis, K.; Post, E.J. (1988). Business and Society, corporate strategy, publicly, ethics. USA: Mc. Graw Hill Publishing Company.1988 p.52.
53. Yıldıran, İ. (2004). Fair Play: Kapsamı, Türkiye’deki Görünümü Ve Geliştirme Perspektifleri. Gazi Beden Eğitimi Ve Spor Bilimleri Dergisi, 9(4), 3-16.
54. Yüksel, C. (2005). Devlette etikten etik devlete: Kamu yönetiminde etik, İstanbul: TÜSİAD.