İNGİLİZ DİLİ ÖĞRENİMİNDE TÜRK KÜLTÜRÜNE AİT OLMAYAN KISA HİKAYELER İLE TÜRK KÜLTÜRÜNÜ İHTİVA EDEN KISA HİKAYELERİN KARŞILAŞTIRILMASI: ÖĞRENCİ ALGILARI

Yeni bir dil öğrenirken kültürel normları, değerleri ve uygulamaları tartışmaktan kaçınmak imkânsızdır. Araştırmacılar, kültürlerarası çatışma ve kafa karışıklığının ortaya çıkma ihtimali sebebiyle İngilizce öğrenenlerin yabancı dil olarak İngilizce öğrenirken hedef kültürü ihtiva eden metinlere maruz kalıp kalmamaları gerektiği konusunda tartışmışlardır. Bu çalışma, Türkiye’de İngilizce öğrenenlerin İngilizce öğreniminde iç çember (hedef kültür), dış çember (Türk kökenli hariç-uluslararası kültürler) ve Türk kültürünü içeren kısa öyküleri nasıl algıladıklarını incelemeyi amaçlamıştır. Demiryurek’in (2002) tamamlamış olduğu yüksek lisans çalışmasından üretilmiş olan bu çalışmaya ortaokul öğrencileri katılmıştır. Bu çalışmada, sıralı açıklayıcı karma yöntem kullanılmıştır. Nicel verileri toplamak için Likert tipi bir anket kullanılmış ve tanımlayıcı istatistiklerin gerçekleştirilmesi için SPSS 25 yazılım programı kullanılmıştır. Araştırmacı bir sınıf gözlem formu doldurmuş ve nitel verileri ortaya çıkarmak için beş katılımcıyla yarı yapılandırılmış görüşmeler yapmıştır ve daha sonra veriler Quirkos 2.4 kullanılarak analiz edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre, yaklaşık tüm katılımcılar Türk kültürüne ait kısa hikayelerin kullanılmasını İngilizce öğretim ve öğreniminde daha olumlu algılamışlardır. Katılımcılar, Türk kültürüne ait hikayelerde ilgili şemaların daha fazla yaygınlığı sayesinde kısa öyküleri yerel kültürle anlamanın çok daha basit olduğunu öne sürmüşlerdir. Ayrıca Türk kültürüne ait olmayan kısa öykülerin (Türk kökenli hariç dış çember ülkelerine ait) diğer kültürleri daha iyi anlamalarına, yerel kültürlerini dünya kültürleriyle karşılaştırmalarına, diğer bakış açılarını takdir etmelerine ve kültürlerarası farkındalıklarını geliştirmelerine aynı zamanda kültürlerarası yetkinliklerini geliştirmelerine yardımcı oldukları konusunda hem fikir olmuşlardır.