Öğretmen Adaylarının Öğrenme Ortamı Olarak Sosyal Medyaya İlişkin Tutumlarının İncelenmesi

Öz

İnternet ve sosyal medya kullanımının oldukça yaygınlaştığı günümüzde eğitimden kültürel hayata, bireysel ilişkilere kadar pek çok alanda ve global düzeyde kitleleri derinden etkileyen bir değişimin meydana geldiğini söylemek mümkündür. Nitekim 20. yüzyılın sonlarına doğru iletişim teknolojilerinde meydana gelen büyük değişim, sosyal paylaşım ağlarının kullanımını da önemli ölçüde artırmıştır. Bu doğrultuda çalışmada öğretmen adaylarının sosyal medyaya ilişkin tutumlarının belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden tarama araştırması kullanılmış ve örneklem grubunun belirlenmesinde ise maksimum çeşitlilik örnekleme yöntemi uygulanmıştır. Veri toplama aracı olarak sosyal medya tutum ölçeği kullanılmıştır. Çalışmanın sonucunda öğretmen adaylarının sosyal medyaya ilişkin tutumlarının orta düzeyde ve olumlu yönde olduğu ve cinsiyete göre farklılık göstermediği tespit edilmiştir. Ayrıca öğretmen adaylarının sosyal medyaya ilişkin tutumunun öğrenim görülen bölüme göre anlamlı bir farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. İlköğretim matematik öğretmenliği öğrencilerinin sosyal medyaya ilişkin tutumları ile Türkçe öğretmenliği, rehberlik ve psikolojik danışmanlık ve sosyal bilgiler öğretmenliği bölümleri arasında anlamlı bir fark olduğu görülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Öğretmen adayı
• sosyal medya
• tutum

Examination of Preservice Teachers’ Attitudes Regarding Social Media As A Learning Environment

Öz

In today's society, where the internet and social media usage is relatively widespread, it is likely to observe a transformation profoundly affecting the masses globally in many disciplines, from education to cultural life and interpersonal relationships. Indeed, the substantial advancement in communication technologies towards the end of the 20th century has significantly boosted the use of social networks. This study aimed to ascertain preservice (prospective) teachers' attitudes toward social media in this direction. The study employed survey research, one of the quantitative research approaches, selecting a sample group using the maximum variation sampling method. Additionally, data were collected using the social media attitude scale. As a result, the study findings revealed that preservice teachers' attitudes toward social media were moderately positive and did not differ based on gender. However, their attitudes toward social media significantly varied based on the department they studied. Accordingly, the students' attitudes toward social media in the elementary school mathematics teaching department significantly differed from those who studied in Turkish teaching, psychological counseling and guidance, and social studies teaching departments.

Anahtar Kelimeler

• Preservice teacher
• social media
• attitudes

Kaynakça

1. Acar, S. ve Yenmiş, A. (2014). Eğitimde sosyal ağların kullanımına ilişkin öğrenci görüşlerini belirlemeye yönelik bir araştırma: Facebook örneği. Electronic Journal of Vocational Colleges- BÜROKON Özel Sayısı, 55-66.
2. Akçay, A. ve Şahin, A. (2012). Webquest (Web macerası) öğrenme yönteminin Türkçe dersindeki akademik başarı ve tutuma etkisi. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi-Journal of Educational Sciences Research, 2 (2), 33–45.
3. Aküzüm, C. ve Saraçoğlu, M. (2017). Üniversite Öğrencilerinin Sosyal Medyaya İlişkin Tutumlarının İncelenmesi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, s. 803-817.
4. Akyüz, A. (2018). Üniversite öğrencilerinin sosyal medyaya ilişkin tutumları ile aile içi iletişim ve yalnızlık algısı arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi. (Yüksek Lisans Tezi), Üsküdar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
5. Alav, O. (2014). Sosyal Medya’nın Birey ve Toplumsal Yapıya Etkileri (Sosyal Medya Kullanıcı Araştırması). Elektronik Sosyal Bilgiler Eğitimi Dergisi ISSN: 2148-872X, http://esosbil. aksaray.edu.tr/index.php/esosbil/article/view/1/1. 01.04.2023
6. Argın, F. S. (2013). Ortaokul ve lise öğrencilerinin sosyal medyaya ilişkin tutumlarının incelenmesi (Çekmeköy örneği). (Yüksek Lisans Tezi). Yeditepe Üniversitesi, Sosyal Enstitüsü, İstanbul.
7. Aslan Efe, H. (2017). Fen Alanları Öğretmen Adaylarının Sosyal Medyaya Yönelik Tutumlarının Belirlenmesi. Amasya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6 (1), 191- 213.
8. Boyd, D. M. & Ellıson, N. B. (2008). Social Network Sites: Definition, History and Scholarship, Journal Of Computer-Mediated Communication, 7(2), ss. 210-230.

9. Bursal, M. (2013). Nicel yöntemler. Selçuk Beşir Demir (Çv. Ed.), Araştırma Deseni içinde (s. 155-181. Eğiten Kitap.
10. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2009). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Pegem Akademi.
11. Çelen, Y. (2018). Öğretmen adaylarının sosyal ağlara yönelik tutumlarının bu ağların eğitim ortamlarında kullanılmasına yönelik görüşlerine etkisi. Kastamonu Education Journal, 26(4), 1179-1185.
12. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., ve Büyüköztürk, Ş. (2016). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara: Pegem Akademi.
13. Boyd, D. M. & Ellison, N. B. (2010). Social Network Sites: Definition, History and Scholarship, http://consommacteurs.blogs.com/files/ socialne tworksites_boyd-ellision_2007.pdf.
14. Dabbagh, N. & Kitsantas, A. (2012). Personal Learning Environments, social media, and self-regulated learning: A natural formula for connecting formal and informal learning. Internet and Higher Education, 15, 3-8.
15. Dawley, L. (2009). Social network knowledge construction: emerging virtual world pedagogy. On The Horizon, 17 (2), 109-121. DOI 10.1108/10748120910965494
16. Demirel, G. (2021). Ergenlerin sosyal medyaya ilişkin tutumları ile bilinçli farkındalık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Yüksek Lisans Tezi). Sakarya Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
17. DIGITAL, (2016). http://wearesocial.com/uk/special-reports/digital-in. 01.04.2013.
18. Dönel Akgül, G., Geçikli, E. ve Sungur, S. (2018). Öğrenme ortamı olarak sosyal medya: fen bilgisi öğretmen adayları örneği. Kesit Akademi Dergisi, 4(16), 243-262.
19. Elkaseh, A. M., Wong, K. W., & Fung, C. C. (2016). Perceived ease of use and perceived usefulness of social media for e-learning in Libyan higher education: A structural equation modeling analysis. International Journal of Information and Education Technology, 6(3), 192-199.
20. Faiz, M. ve Karasu-Avcı, E. (2019). Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının sosyal medyaya yönelik tutumlarının bazı değişkenlere göre incelenmesi. Uluslararası Sosyal Bilgilerde Yeni Yaklaşımlar Dergisi, 3(2), 146-166.
21. Faizi, R., Afia, A. E. & Chiheb, R. (2013). Explorıng the potential benefits of using social media in education. International Journal of Emerging Technologies in Learning (iJET), 3 (4), DOI: 10.3991/ijep.v3i4.2836
22. Greenhow, C., & Lewin, C. (2016). Social media and education: reconceptualizing the boundaries of formal and informal learning. Learning, media and technology, 41(1): 6- 30.
23. Gupta, C. A., Singh, B., & Marwaha, T. (2013). Relationship between social media and academic performance in distance education. Universal Journal of Educational Research, 1(3), 185-190.
24. Güney, B. (2018). Sosyal bilgiler öğretmen adaylarının sosyal medya kullanımlarının medya okuryazarlık düzeyinde farklı değişkenler açısından incelenmesi. (Yüksek Lisans Tezi). Bursa Uludağ Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bursa.
25. Hew, K. F. & Cheung, W. S. (2013). Use of web 2.0 technologies in K-12 and higher education: The search for evidence-based practice. Educational Research Review, 9, 47-64.
26. Ito, M., K., Gutiérrez, S., Livingstone, B. Penuel, J. Rhodes, K. Salen, J. Schor, J. Sefton-Green, and C. S. Watkins (2013). Connected Learning: An Agenda for Research and Design. Irvine, CA: Digital Media and Learning Research Hub
27. Kahyaoğlu, M. ve Çelik, H. C. (2012). Ortaöğretim ve yükseköğretim öğrencilerinin internet kullanımına yönelik tutumlarının çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. e-Journal of New World Sciences Academy, 7 (3), 869-876.
28. Karahisar, T. (2013). Dijital Nesil, Dijital İletişim ve Dijitalleşen (!) Türkçe. Online Academic Journal of Information Technology, 4(12), 71-83.
29. Kaymak, G. (2012). Sanal topluluklardaki sosyal ağlarda sosyalleşme ve güven sorunsalı Ereğli örneği. (Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
30. Kırnık, D., Pepeler, E. & Özbek, R. (2018). Öğretmen adaylarının sosyal medya kullanımına ilişkin tutumları: Malatya il örneği. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7 (1), 25-45.
31. Lewin, C. & S. McNicol (2014). Creating the Future Classroom: Evidence from theiTEC Project. Full report. Manchester: Manchester Metropolitan University. FP7Grant Agreement No: 257566.http://itec.eun.org/web/guest/deliverables.
32. Lietsala, K. & Sirkkunen, E. (2008). Social Media: Introduction to the Tools and Processes of Participatory Economy. Finland: Tampere University Press.
33. Mao, J. (2014). Social media for learning: A mixed methods study on high school.
34. McAndrew, F. T. ve Jeong, H. S. (2012). Who does what on facebook? Age, sex, and relationship status as predictors of facebook use. Computers in Human Behavior, 28, S. 6, s. 2359-2365.
35. MEB 2023 Eğitim Vizyon Belgesi. (2018). Millî Eğitim Bakanlığı 2023 Eğitim Vizyon Belgesi.
36. MEB Matematik Dersi Öğretim Programı. (2018). Millî Eğitim Bakanlığı, Ankara.
37. MEB Türkçe Dersi Öğretim Programı. (2019). Millî Eğitim Bakanlığı, Ankara
38. Otrar, M. ve Argın F. S. (2015). Öğrencilerin Sosyal Medyaya İlişkin Tutumlarını Belirlemeye Yönelik Bir Ölçek Geliştirme Çalışması, Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 4(1), ss. 391-403.
39. Özmen, F., Akuzum, C., Sunkur M. ve Baysal, N. (2011). Sosyal Ağ Sitelerinin Eğitsel Ortamlardaki İşlevselliği. 6.Uluslararası İleri Teknolojiler Sempozyumu. Fırat Universitesi, Elazığ.
40. Poytner, R. (2010). The Handbook of Online and Social Research. West Sussex: Johny Wiley ve Sons. http://www.bnn.go.id/portal/_uploads/ lelang/2010/12/07/2010-12-07__14-30-06__-rehabilitasi-gedung.pdf. 01.04.2023.
41. Rosli, M. S., Saleh, N. S., Aris, B., Ahmad, M. H., Sejzi, A. A., & Shamsudin, N. A. (2016). E-learning and social media motivation factor model. International Education Studies, 9(1), 20-30.
42. Sağır, M. & Doğruluk, S (2018). Öğretmen adaylarının sosyal medyaya ilişkin tutumları ile internet bağımlılıkları arasındaki ilişki. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18 (2), 1041-1063.
43. Sayımer, İ. (2008). Sanal ortamda halkla ilişkiler. İstanbul: Beta Yayınları.
44. Schrader, D. E. (2015). Constructivisim and learning in teh age of social media: Changing minds and learnin communities. New Directionsfor Teaching and Learning, 144, DOI: 10.1002/tl.20160.
45. Solmaz, B., Tekin, G., Herzem, Z. ve Demir, M. (2013). İnternet ve sosyal medya kullanımı üzerine bir uygulama. Selçuk İletişim, 7 (4), 23-32. students’ technology affordances and perspectives. Computers in Human Behavior, 33, 213-223.
46. Uçar, D. (2022). Fen bilgisi öğretmen adaylarının sosyal medyaya yönelik tutumları ile e- öğrenme stillerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. (Yüksek Lisans Tezi) Hacettepe Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
47. Ünsal, S. ve Avar Vayvay, N. (2018). Investıgatıon of the relationship between teacher candidates’ socıal media usage and attitudes towards e-learning. Route Educational and Social Science Journal, 5 (5), 25-40.
48. Verillon, P. (2000). Revisiting Piaget and Vigotsky: In Search of a Learning Model for Technology Education. The Journal of Technology Studies, 26, 3-10.
49. Vygotsky, L. S. (1930/1985). La méthode instrumentale en psychologie. In B. Schneuwly & J. P. Bronckart (Eds.), Vygotsky aujourd’hui Neufchâtel: Delachaux et Niestlé, pp. 39-47.
50. Weinberg, T. (2009). The new community rules: Marketing on the social web. USA: O'Reilly Media.
51. YÖK Öğretmen Yetiştirme Lisans Programı (2018). Ankara.
52. Zhang, D., & Nunamaker, J. (2003). Powering e-learning in the new millennium: An overview of e-learning and enabling technology. Information Systems Frontier, 5(2), 207-218.